Vi

ꝓinde. §. vſt. vn̄ ⁊ ꝯfeſſo interim currunt tꝑaiiij. menſium. ut. ff. e. l. certum. §. vl̓ti. ⁊ de re.iu. l. debitoribꝰ Sed certe licet non ſunt aliqueꝑtes in cognoſcendo vel int̓rogando Sunt tāmē alique in ꝓnūciando vel in extimando quātitatem dāni ut ex eadem lege ꝓinde ⁊. ff. e. l.iul̓. ¶ In crimīali tamen cauſa certum eſt ꝯfeſſum eſſe dānanduꝫ ſcd̓m om̄s. ut. ff. de cuſto. etexi. re. l. ſi ꝯfeſſus In ciuili autē cauſa puto diſtinguendum an actor ceꝑit agere cauſam iudiciario ordine ꝑ libellum ⁊ ſimilia vt tūc confeſſionem debeat ſequi ſententiā extra ordineꝫvel ex arrupto fecerit quis reum ꝑ ſacramentum a p̄ſide interrogari ut tūc nulla debeat ſequi ſentētia ſed p̄cipiatur a p̄ſide pecunia. jͣ. legitima tempora ſolui ſicut quotidie ſeruae̓ videmus Item habet̉ ꝯfeſſus ꝓ iudicato ne dūin ciuili cauſa ſed in criminali. ſi tamē ꝯfiteat̉ſponte nō formidine tormētorum. Nam ſi formidine tormentorū confiteat̉ ſibi nō p̄iudicatniſi poſtmodū liberato eo a tormētis ꝑſeueratum ſit in falſa demōſtratione ꝯfefeſſionis. utff. de queſtionibꝰ. l. i. §. diuus ⁊. §. ſi quis vl̓ti.¶ Item habetur cōfeſſus pro iudicato etiamin liberali cauſa ut. C. de liberali cauſa. l. iubemus Nec obſtat qd̓ dicit in eodem. t. l. interrogatā. quia ibi nō fuit facta confeſſio in iudicioſed apud iudices cum nullā eſſet de libertatequeſtio. ut diximus. sͣ. de liberali cauſa hoc decōfitentibus p̄cedente vel non precedente int̓rogatione iudicis vel alterius ꝑtis. ut. ff. de inter. act̓. l. ſine. ¶ Sed quid ſi interrogatꝰ a iudice noſuit reſpōdere. Perinde eſt ſi aliquis ſitꝯfeſſus ꝯtra ſe quod adu̓ſarius aſſerebat Idēqꝫ eſt et ſi quis obſcure Reſpondeat ut incertūdimittat int̓roganteꝫ ut. ff. de int̓. act̓. jͣ. de etate. §. ſi cum. ⁊. 8. qui tacuit ⁊ §. nihil intereſtNec eſt p̄termittenduꝫ. qd̓ quidaꝫ ſuꝑ iſtum.t. ſcripſerunt autn̄. falſam ſic ſi debitor fueritꝯfeſſus de debito vl̓ de rebus alijs coram vicinis vel amicis ꝓ eodem habet ac ſi coram iudice vl̓ apd̓ mgr̄atū ꝯfeſſꝰ fuiſſet. nec em̄ ē incorpore autēticoruꝫ Eſt aūt autentica de teſtibus que loquitur de cōfeſſione creditoris dicētis ſibi pecūiam eſſe ſolutam. vt notauimꝰ. sͣ. d̓teſtibus. patet ex p̄dictis qd̓ illa verba ꝯfeſſiones in iur̄. ꝓ iudicatis haberi placet. plena ſūtmiſterijs et ſubiacēt inſidijs et multiplices admittunt diſtinctōes.Res inter alios acta vel iudicata aliis non nocere Rub̓Vdicata plerunqꝫ nō nocent alijs etqn̄qꝫ nocent et qn̄qꝫ ꝓficiunt alijs vtplene diximꝰ. sͣ. quibꝰ res iudicata nōnocet. Et hic illa intelligantur repetita.Acta ſimiliter int̓ alios non nocent neqꝫ ꝓficiunt alijs regulariter. ſicut patet in ſolutioneſi vnus ex heredibus debitoris ſoluerit creditori Nam ceteri non aliter ꝯpelluntur ſoluere

nec ꝓbat̓o debito. ut. jͣ. e. l. i. ¶ Item in diuiſione ſi quidam de coheredibus diuiſerunt alijsignorantibus ut. sͣ. fam. hr̄c̓. l. coheredibusItem in iur̄iur̄. ut. ff. de iur̄iur̄. l. iij. §. ſed anius¶ Quandoqꝫ tamē etiam inter alios acta nocent puta imꝑatore vendente rem alienam utſuam. vel vendente rem ꝯmunem rationē ꝑtisut. sͣ. de quadrien. p̄ſcript̉. l. bene ⁊ de ꝯmuniūrerum ali. l. i. Sed et quādoqꝫ ꝓſunt ut eccelibellum de ꝯmuni cauſa dedimus ſꝫ vni reſponſum eſt ꝓficit tamē vtriqꝫ reſponſuꝫ ut. sͣ. d̓ diuer. reſcript̓. l. ſi libellum Item ſi reus dilationem impetrat etiam actori ꝓderit. ut. sͣ. de tēporibus in int̓. reſti. ſ. pnl̓t. Item ſi maior ſeruitutem habeat cum pupillo. licet neut̓ vtaturratione tamen cōſorcij nec maior dānificat̉. utff. quēadmodum ſerui. amittit. l. ſi ꝯmunemItem et ius iur̄. alterius ꝓdeſt mihi ut ecce detuli iuſiurandum tibi. ut iurares me tibi vendidiſſe hanc rem ꝓ. x. ⁊ tibi ex empto ⁊ mihi exvēdito datur actio rōne ꝑplexitatis ⁊ idem inſimilibꝰ. ut. ff. de iur̄iur̄. ſi duo. §. is qui. i. ℟. et.§. marcell̓.¶ De relationibus.Valiter index in cauſa ꝓcede̓ ⁊ ip̄amdiffinire debeat plene dictū eſt. Sedquia cauſaꝫ ip̄am ante ſententiaꝫ velpoſt ſentētiam ꝯtingit referri ad principē velad aliū ꝯſilij cauſa ideo de reſationibꝰ ſupponitIn his aūt diſtingue quia aūt iudex refert negocium ad ſuꝑiorem vl̓ ad imꝑtorem ut inſtruatur qualiter in tali cauſa debeat iudicare autquia vult euitare onus iudicandi Si ideo referet vt inſtruatur aut petit inſtrui ſuper factiqualitate ſcꝫ ut ea pͥncipi notificata reſcribatQuid ſuꝑ eā debeat p̄ſumi. ⁊ tūc eſt improbata relatio. aut ſuꝑ iur̄. ⁊ tūc approbatur relatio. ut. ff. de iudic̓. eum quē. §. iudicibꝰ et autē.de iudicibus. §. vl̓ti. ita tamen ſi ante ſentētiaꝫet nō poſtea omnibꝰ plene notifatis principi fiat ¶ Item et oportet ꝑtibus ꝯfultatōis exemplum illico edi apud acta. ut ſi cui forte relatiominus plena. vel ꝯtraria videatur is refutatorias p̄ces .i. appellatōem. apud acta ſi non dilatione fruſtratoria faciat. ut. jͣ. e. l. i. appellareergo p̄t tunc et illico a ꝯſultatione ſemiplenavl̓ ꝯtraria q̄ ſi nō fecerit nō appellabit poſteaa ꝯſultatione ſed a ſentētia ꝓpter iniquitateꝫiudicis. ut. ff. quando appel. ſit. l. i. i. ℟. ¶ Indelictis aūt cognoſcendis vel puniendis eodēmodo admittitur relatio quippe tunc demū relatōibus plena veritas eſt. cum vel allegationibus repellunt̉ vel reprobantur ꝑtes vel probantur aſſenſu. ut. jͣ. e. l. ij. Adeo aūt plene in relatione om̄s omnino cauſe ꝯprehendende ſuntvt prope modum actorū recenſione nō ſit opꝰactū tamen neceſſaria ſunt ſocianda. ut. .jͣ. e. l.vl̓t. Et habent iſta locum cum iudex refert negocium ꝯſulendo de iure bona fide. nam ſi nondubitet ſꝫ ſimulat vel fingat ſe dubitare pūit̉