li

Icꝫ aliqn̄ et ſepe verꝰ dn̄s īpediat̉ māumitte̓ vt dictū ē. ⁊ dicemꝰ. jͣ. t. ꝓx. qͥ tn̄ nō ē dn̄snō p̄t manumitte̓ adeo. vt nec tutor. nec curatorvel ec̄ pr̄ eiꝰ qͥ dn̄s eſt ẜui mānumitte̓ poſſunt vtff. de manumiſ. l. ẜuꝰ et. jͣ. e. l. ſi pat̓. Ita nec ꝓcurator dn̄i manumittit niſi in caſu vt. jͣ. cōia. de manumiſ. l. i. §. vl. et vt diximus. sͣ. de manu. viij. ꝓcurator dico ſimplex. Secꝰ in eo in quē trāſfert̉ dn̄ium vt. sͣ. de dolo cū ꝓponas qn̄ꝫ tn̄ vt dicūt quidā etiā a nō dn̄o facta mānumiſſio tenet .ſ. cū manumiſſor viuebat tāꝙͣ liber ⁊ poſtea ẜuus ꝓnunctatꝰ eſt. vt. ff. qͥ et a qͥbꝰ ma. li. non fi. l. ꝯpetit. ſꝫego ītelligo. l. illā cū māumiſſor ve̓ dn̄s erat. Sꝫpoſtea ex aliqͣ cā ẜuus factꝰ eſt. Item ⁊ qͥ ſperat̉amiſſurus dn̄iū vt ſi ab eo legatus. ē ẜuꝰ ſub cōdictōe interim nō manumittit vt. ff. de manumiſ..l. ſeruuꝫ qͥ ſub. ⁊ qͥ ⁊ quibꝰ. ma. li. nō fi. l. iij. et. l.heres ẜuū. Porro manumiſſione a non dn̄o factaqͦddā ſpēale ẜuat̉. vt verꝰ dn̄s ẜui vel reuocꝫ manumiſſiōeꝫ vēdicādo ẜuū ſuū. vel a manumittente petat p̄ciū. vel int̓eſſe ſi velit vt. jͣ. e. l. i. licꝫ alnō agat verꝰ dn̄s ꝯtra vēditorē rei ſue nͥ in ſubfidiū. vt notauimꝰ. sͣ. de rebꝰ ali. nō alie. ⁊ d̓ neg̓geſt. Sꝫ in caſu maior imponit̉ pena manumitteti alienū ẜuū .ſ. cū eū manumittit in ꝯſpectu principis. tūc enī reſtituto ẜuo dn̄o cogit̉ māumiſſoralia duo mācipia ſil̓ia eiuſdē ſexꝰ ⁊ etatis ⁊ artisdare p̄dicto dn̄o ⁊ alia tria fiſco eadē rōe ſil̓ia p̄ſtabit. hͨ tn̄ pena vel mulcta ceſſabit ſi hͨ manumiſſio ꝯfirmet̉. Poſtea ſilētio dn̄i decēnij vel vicēnij. tūc enī a pͥncipio videt̉ tenuiſſe manumiſſioet ſic̄ dn̄s circa ẜuū ſibi p̄iudicat ita et in pena vt.jͣ. e. l. vl. Et ſic erit ſpēale qͦd ꝯdictō ex. l. ꝓ penaꝯpetēs tollat̉. x. vel. xx. vl̓ a prīcipio videat̉ ꝯpetijſſe qͣi tenu̓it manumiſſio.¶ Qui māumittere nō poſſūt ⁊ne in fraude creditorū manumittaturVlti ſunt qͥ mānumitte̓ nō poſſunt varijsrōibꝰ alij. qꝛ nō ſunt dn̄i vt ꝓxime diximꝰalij quia ſunt mīores. xx. ānis d̓ quibꝰ diximuſ. sͣ. de manu. mi. et de teſta. ma. et de fidei cō.li. Alij nō mānumittūt ratōe delicti vt qꝛ ꝯmiſerūt crimē leſe ma. vel ſimile. vt jͣ. ad. l. iul̓. ma. l.vl. et. ff. de mānumiſ. qͥ pene Itē alij rōe ip̄oꝝ ẜuoꝝ impediunt̉ manumitte̓ vt dicemꝰ. jͣ. t. ꝓxīoItē alij mānumitte̓ nō pn̄t rōe cāe. vt qꝛ ẜuꝰ eſtpignori obligatꝰ. vt diximꝰ. sͣ. de ẜuo pi. da. in a.vel qͥa in ſpectaculo fit manumiſſio vt. jͣ. e. l. diuo.Itē alij nō manumittūt cum nō ſint ſoluēdo. ſi infraudē creditoꝝ manumittāt. Iidend̓ g qͥs p̄ſumat̉ in fraudē mānumitte̓. et qͥs nc̄. ⁊ qͥd impediat manumiſſiōem factā in fraudē ⁊ qn̄. Prefumit̉ aūt in fraudē creditoꝝ mānumitte̓ vel alienare qͥ om̄ia bona hꝫ in mancipijs ⁊ ea om̄ia manumittit vt. ff. de his qͥ in frau. c̓. l. om̄s. §. lucius¶ Idem ⁊ ſi hꝫ in bonis tantū ſtichū ⁊ pamphiluꝫet eos ſtipulari ſpoſpōdit cōpulatiue vl̓ alternatiue de inde vnū manumittit ꝙͣuis enī fu̓it in ptāte ſua alterū dare tn̄ quādiu eū nō dederit qͥa interim mori poſſit nō ſine fraude ſtipulatoris manumittit. Qd̓ ſi vnū ſolū ẜuū ꝓmiſiſſꝫ cū hr̄et du-

os poſſꝫ alterū manantineat̉ in ip̄a ſtipulatōne is qͥ manumittit̉ an extra obligatōem ſit. Si āt ille manumiſſor de qͦ dictuꝫ eſt. aliud habeat in ſub̓a p̄ter ẜuos valebitmanumiſſio. qꝛ vno manumiſſo vel mortuo ſoluēdo eſt. nec aduēticij caſus ꝯputādi ſunt. Alioqͥnet qͥ vnū in certū ex ẜuis ſuis ꝓmiſit neminē manumittet vt. ff. qͥ ⁊ a qͥbꝰ ma. li. n̄ fi. l. v. §. ſi ticiꝰ ⁊. l..vi. In ea aūt lib̓tate q̄ dat̉ in vltīa voluntateꝑ fidei ꝯ. vel ec̄ directo ſpectat̉ ſoluēdo ſit hēditas vel nō tꝑe adite hereditatis. vt. ff. qui ⁊ a qͦbꝰ ma. li. nō fi. l. ſi mortis. et qn̄qꝫ in ea nō p̄ſumit̉fraus vt ſi dicat teſtator lib̓ eſto ſi creditoribusmeis ſatiſfiat. vt. ff. qͥ ⁊ a qͥbꝰ ma. li. nō fi. l. v. i. ℟ºEt qn̄qꝫ tenet hͨ lib̓tas data in fraudē creditoꝝin teſtō vt cū is qͥ nō eſt ſoluēdo inſtituit ẜuū neceſſariū heredē de qͣ inſtitutōe plene diximꝰ. sͣ. d̓neceſ. ẜuis here. inſti. Si v̓o debitor non inſtituatſeruū heredē ſꝫ ei libertatē relinqͣt ꝑ fidei ꝯmiſſum ſolo euētū fit reuocatō .ſ. qꝛ creditoribꝰ ſatiſfieri nō p̄t in totū. Si aūt relinqͣt lib̓tatē directānō fit reuocatō niſi illa duo ꝯcurrāt .ſ. ꝯſiliū frauSis. et euētus dāni creditoꝝ nō reciꝑe valētiumvt jͣ. e. l. i. et. l. vl. Idēqꝫ eſt ⁊ in ea manumiſſioneq̄ fit int̓ viuos. Nec enī illa tenet. ſi p̄dicta duo interueniāt. Alioqͥn tenebit qꝛ ſepe in facultatibꝰſuis plus ſperāt hoīes eſſe quā ſit. Itē debitor infraud̓ int̓ viuos videt̉ manumitte̓ qui iā eo tꝑe qͦmanumittit ſoluēdo nō eſt vel qͥ datis lib̓tatibꝰdeſiturꝰ eſt eſſe ſoluendo cum ſciat ſe hr̄e creditores vt inſti. qͥbꝰ ex ca. ma. nō poſ. in pͥn. t. et. §.in fraudē vt. ff. de his q̄ in fraudē credit̓. l. om̄s.§. luciꝰ. Et no. qͦd licꝫ al̓. debitor in fraudē creditoꝝ alienare nō poſſit res ſuas. licet fiat reuocatio vt. ff. de ꝯtrahē. emp. l. ſi ſciēs tn̄ mānumiſſioin fraudē creditoꝝ facta nullius mom̄ti eſt. ſꝫ tn̄ip̄e manumiſſor turpitudinē ſuā allegādo. nō poterit eā irritare vt. sͣ. de ẜuo pi. da. ma. l. iiij. Itēnotabile eſt. qͦd in fraudem fiſci ab eiꝰ debitorēmanumiſſꝰ nō reuocat̉ in ẜuitutē ſi diu fu̓it in lib̓tate. i. n̄ minꝰ. x. vt. ff. qͥ ⁊⁊ a qͥbꝰ ma. l. ſi cū fidei̓ ꝯ.§. ariſto.¶ Qui nō poſſunt ad libertatem peruenireValit̓ impediat̉ manumiſſio rōne manumittētis. sͣ. dictū eſt. Nūc aūt ponit qͣlit̓ipediat̉ rōe manumiſſi. Eſt aūt ſciend̓qͦd qͥdā nō pn̄t manumitti ꝑpetuū vel ad tēpusqn̄qꝫ ꝓpter ſentēciā. vt ecce dānati in ꝑpetua vīcula. Nā ſi eſſent dānati ad tꝑs eo ꝯpleto ⁊ lib̓tatē et om̄ia capiūt ex teſtam̄tis dn̄oꝝ vt. jͣ. e. l. i.Qn̄qꝫ ꝓpter teſtm̄ dn̄i ſꝫ tūc diſtinguit̉ an dn̄s eūqͣſi male meritū voluerit punire. et tūc nō ad libertatē ꝑuenit nͥ forte ⁊ mortē dn̄i arguerit. Anetiā vetuerit eū manumitti ꝓpt̓ familiare miſterium et vſum filioꝝ. et tūc mortuis filijs p̄t manumitti vt jͣ. e. l. vl. et. ff. ad ſill̓. ſi qͥs gͣui. §. vl. Qn̄ꝫꝓpt̓ ꝯtrahētis pactū vt. sͣ. ſi māci. ita fuerit aline. ma. l. ea quid̓ ⁊. ff. de manu. l. ſeruus. Qn̄qꝫ ꝓpter q̄ſtōeꝫ habēdā vt ecce diuortio facto ꝓbib̓rmulier manumitte̓ mācipia. jͣ. lx. dies ne ſubducātur q̄ſtiōi adulterij vt. ff. qͥ ⁊ a qͥbꝰ. ma. l. ꝓſpexit