Sed ⁊. l. ꝓhibet̉ māumiſſio intra. x. an. ꝓpter plagiū ſerui ꝓ quo dominꝰ penā itulit ut. ff. de manu. l. lege fama Sūt ⁊ quidā qͥ certo mō ꝓhibētur libe̓i fieri. puto ꝑ coactōeꝫ vl̓ ad clamatōemppl̓i. ut ſi ſeruꝰ coege̓it dn̄m ſe māumitte̓ ut. ff.qͥ ⁊ a qͥbꝰ ma. li. nō fiūt. l. ille. et. l. ſi pͥuatꝰEx qͥbꝰ cais ẜui pͥmio lib̓tate accipiuntIximꝰ. sͣ. qn̄ ſerui fiūt lib̓i ꝑ māumiſſiōꝫNūc ponit. qn̄ fiūt lib̓i ꝑ bn̄ficiū. l. ⁊iudiIcis ſētēciā ⁊ ſuā ſtrenuitatē. Nā ecce ẜuiqͥ detulerūt v̓ginū raptores. monēte falſatores.milicie d̓ſertores. dn̄oꝝ ꝓprioꝝ īterfectores ſentēcia p̄ſidis lib̓tati donādi ſūt ut tn̄ iſtoꝝ ẜuoꝝdn̄i p̄ciū a fiſco ꝑcipiant. ne inde oriat̉ occaſio vn̄iura naſcūt̉ ut. jͣ. ff. e. l. i. ⁊. ij ⁊. iij ⁊. iiij. ⁊. jͣ. un̄ ui. l.meminerit nͥ ī eo caſu qn̄ uīdicāt necē dn̄i ſui. tūcenim nō puto. ꝙ dn̄o dēat dari p̄ciū a fiſco. cū etdicat̉ orcinꝰ lib̓tus. ut. ff. qͥ ſine māu ad lib̓. ꝑue..l. qui necem¶ De ingenuis manumiſſisE ſeruoꝝ māumiſſiōe dictū ē ſꝫ qͥa ī genui hoīēs de facto qn̄ꝫ māumittūt̉ po-nit qͥd iuris ſit de ingenuis manumiſſi.Et c̓te ille qͥ ē ingenuis. ꝓpt̓ māumiſſiōeꝫ non admittit ſuā ingenuitatē. nec enim offic̄ in genuisnatalibꝰ māumiſſio d̓ facto ut jͣ. inſt̓. dinge. §. ul̓tNec en̄i rei v̓itas erro geſto. viciat̉. ut. ff. d̓ of.p̄. l. illicitaſ. licꝫ ſcd̓m gͣminaticā a lib̓tate d̓rortūnomē ꝯꝑatiue dicat̉. lib̓ lib̓ior lib̓rimꝰ olim tn̄ingenuus māumiſſꝰ. jͣ. quīq̄nniū poterat ſei īgenuitatē repete̓. ſꝫ hodieppetue vſqꝫ in finē ſecl̓ivt. xͣ. v̓ cā. ſta. a. debeāt. l. vl. Etiā notādū eſt. qͥaſicut manumiſſio impoſita. de facto hōi ingenuoilli nō obeſt ita nec ei dꝫ ꝯferre. vel ne ꝓſit vl̓ obſit qͥd obuenit gͦ donata vel legata ei tāꝙͣ liberto a patrono debebit dimitte̓ in domo manu. vtjͣ. e. l. i. et. ff. de liberali cā. l. de bonis.¶ Cōmunia de manumiſſiōibꝰ.xpoſuimus in ſuꝑioribꝰ ſingularia de manumiſſiōibꝰ. Nūc audiamꝰ ꝯmunia. Eſt ātcāe. qꝛ om̄is mānumiſſio eſt datō libertatis vt inſti. de libertinis in prin. Itē ꝑ quēcunqꝫmodū ꝓceſſerit eadē contingit libertas. Itē inetate mānumiſſi. nulla eſt dr̄a nec in etate manumittētis vt inſtitu. de libertinis. §. vlt̓. et. jͣ. e. l. ij.dūmō ſit maior. xx. an. vt. sͣ. diximꝰ de manumiſſione vindicta. Itē om̄is manumiſſio p̄t fieri a domino vel dn̄a vel eius liberis cuiuſcūqꝫ gradusvel ſexus vel ſuis vel emācipatis vt. jͣ. e. l. i. §. vl.h̓ ſi dn̄s habebat ꝓprietatē plenā. Nā ſi erat ꝓp̓etatis nude dn̄s ⁊ aliꝰ erat fructuariꝰ ſi quid̓ vterqꝫ ꝯſentiat de mānumittēdo bn̄ eſt. Si aūt ꝓprietariꝰ ſolus velit mānumittere manumiſſio tenetip̄e tn̄ libertus qͣſi ſeruus apud fructuariū ꝑmanebit donec finiat̉ vſuf. et eo finito deget qͦtiēsvoluerit. Si aūt fructuariꝰ eū ſine ꝓprietario manumittat. ſiquidē ideo manumittit. vt cedat vſufru. ꝓprietario pleno iure ſeruꝰ erit ꝓprietarij.Si v̓o manumittat vt agat gr̄am ip̄i ẜuo hͨ manumiſſio tātū defacto ꝓcedit. manet enim ẜuusſꝫ tn̄ donec fructuariꝰ uiuit et vſuf. ꝯſtare potu-

erit nō debebit ſeruuꝰ ꝯpelli ẜuire ꝓprietario veleius miniſteria adimplere ſic̄ ẜuus remaneat inquadā laxitate et exoneratōe vt. jͣ. e. i. i. Eſt g hͨmanumiſſio anormala .i. manumiſſio irregularis¶ De liberali cauſaValit̓ obtingāt libertas. sͣ. dictum eſt.Nūc aūt libertas p̄ſtita petat̉ vel defenꝑat̉ ponit et ita tractat de liberali cā.Videndū g qͦ cā dicat̉ lib̓alis ⁊ quibꝰ actōibꝰ exerceat̉ liberale iudiciū qͥbꝰ detͣ et ꝯtra qͦs ⁊ quādo poſſit moueri et qͥs in agēdo ꝓ bonis onꝰ ſubeat et qͥd ſit iudic̄ officiū in cognoſcēdo vel ꝓnūciādo. Cauſa aūt h̓ accipit̉ ꝓ iudicio. et d̓r tūc liberalis. qn̄ principalit̓ mota q̄ſtōe ab aliqͦ d̓r alius ſuus eſſe ſeruus ip̄e v̓o ꝯtēdit ſe liberū. ſi veroꝯfiteat̉ ſe ẜuū nō actoris ſꝫ alteriꝰ nō eſt cā liberalis ſꝫ eſt cā dn̄ij Itē ⁊ cā liberalis eſt ſiue ſit deẜuitute et ingenuitate. ſiue ſit de ẜuitute et libertinitate. ſiue ſit de libertinitate ⁊ ingenuitate vtnotari p̄t jͣ. e. l. iuſta et. ff. e. l. igit̉. §. ſi oꝑa Dē ⁊tūc forte ꝑ ſimilitudinē dici p̄t vbi agit̉ de aſcripticia ꝯdic̄t. vel qꝛ eſt cēſitꝰ vel colonus vel ſimilis. ip̄e autē liberū ſe ꝯtēdit. ẜuis enī ſimiles ſuntvt. jͣ. de agricol̓. et cē. l. ne diuciuſ et eſt ar. qͦd d̓rcognitōe delib̓ali cādari fructuario vt. ff. e. l. cōgnitō g et iſtis dabit̉ cū habeat ius in re. Sꝫ etcā ſtatus dici p̄t vt. jͣ. de ordi. cogni. ſi ſtatꝰ. h̓ itaſi agat̉ de libertate iā ꝯpetēte. Secus ſi agat̉ delib̓tate iā ꝯpetitura puta ex cā fidei̓ ꝯmiſſi dicebat̉ eā p̄ſtādā. Exercet̉ liberale iudiciū ꝑ actōeꝫin rem p̄iudicialē q̄ qn̄qꝫ directa eſt. vt vbi ẜuuꝰmeus eſt quē peto in ſeruitutē. Dat̉ enī mihi reivēdicatio ꝑ inde ac ſi bouē meum peterē. vtil̓ v̓odat̉ ei qͥ liber eſt. et ſibi vēdicat libertatē directā enī hr̄e nō p̄t qꝛ nemo ſui ipſius vel mēbroꝝſuoꝝ eſt dn̄s vt. ff. ad. l. aquiliaꝫ lib̓ hō ſuo noīevtrobiqꝫ tn̄ eſt p̄iudicialis. Preiudiciales aūt dicunt̉ ſcd̓m qͦſdā ideo qͥa in modū exceptōnis opponunt̉ a cōuentis qͦd falſum eſt. qͥa tūc nō actōnes ſꝫ exceptōes ſunt. Alij dixerūt ideo qꝛ priuscognoſcit̉ de eis ⁊ ꝓnūciat̉ ſi principipalit̓ mouētur quā de alia principali q̄ſtōe ſꝫ certe hac rōeẜm iob quelibꝫ exceptō diceret̉ p̄iudicialis .ſ. qꝛprius ſꝑ cognoſcit̉ de ea quā de principali q̄ſtōeſꝫ ſentēcia in pͥncipali q̄ſtōne fert̉ vt. jͣ. de ordinecog. l. i. et. ij. et. iij. ⁊. l. cū ſtatus. hͦ tn̄ nō valet qꝛreprobat̉. sͣ. de ꝓbat̉. l. except̓. et. jͣ. de excepc̄. ſicdem. Placet gͦ illud vt dicant̉ p̄iudiciales ideo.qꝛ ſic p̄iudicāt vt interim alie q̄ſtōnes differant̉donec de libertate iudicet̉. Differant̉ dico qͣntūad diffinitōem nō qͣntū ad litis ꝯteſt. Nam interim cāliberali pēdente ille qui d̓r ẜuꝰ ab extraneis poterit ꝯueniri ⁊ extraneos poterit ꝯuenire.vt. ff. e. l. ordinata ibi. Nā ordniata liberali iudicic ⁊cͣ. Itē ille qͥ dicit ſe dn̄m eundē ꝯuenire ⁊ abeo poterit ꝯueniri niſi ꝓ calūnia vel iniuria liberalis cāe vt. jͣ. e. ſi tibi. S q̄ expectāt finē liberaliscāe. vt ibi forte idē et in his q̄ ſunt actōnes ꝑpetue et trāſtorie ad heredes. ordinata enī liberali cā liberi loco eſt ille qͥ d̓r. ſeiuꝰ fere ꝑ om̄ia qͣntum ad liberalē cām vn̄ et ei dat̉ tutorē Sed tam̄differt̉ p̄dcāꝝ cauſaꝝ ſentēcia donec de lib̓tate