vj

viro vel vxore mortua q̄ſtio habet̉ de ẜuis eorū et de ſeruis ſoceri. licet neqꝫ ſerui viri ꝓpriedicant̉ vxoris neqꝫ ſerui vxoris ꝓprie dicant̉ viri vt. ff. ad ſill̓. l. i. §. ſi pater et. §. ſi vir. Torq̄ntur aūt ſerui qui cum ip̄o qui occiſus dicit̉ fuerūt. ſi ſuſpitōe cedis aut cōſciētia contingant̉.Eſt enim iniquū. ſi forte late hꝫ diffuſa p̄dia deom̄ibꝰ que in ea regione fuerūt q̄ſtōeꝫ haberevt. ff. ad ſill̓. l. i. §. ſi qͥs. Occiſoꝝ appellatōe cōtinent̉ ꝑ vim aūt cedem interfecti puta iugulati. ſtrāgulati p̄cipitati. vel alio mō necati. Sitn̄ quis veneno vel etiā alio mō. qūo clā qͥs necare ſoleat interemptus ſit ceſſat ſe. ꝯ. quia totiēs puniunt̉ ſerui qui auxiliū dn̄o nō tulerunt.quotiēs potuerūt ei aduerſus vim opē ferre. ⁊non tulerūt ceterū qͥd potuerūt facere aduerſus eos qui veneno vel qūo alio more inſidiantceſſat gͦ ſe. ꝯ. ſill̓. nec q̄ſtio habet̉ de ſeruis necſuppliciū ſumit̉ ex eis. Si qui tamē ꝯſcij vel fautores ſceleris fuerūt ſupplicio afficiunt̉ et adiri hereditas aꝑiriqꝫ tabule etiā ante q̄ſtionemhabitā pn̄t ẜm ea q̄. sͣ. diſtinximꝰ. vt. ff. ad ſil̓..l. i. §. occiſoꝝ. Vbi autē dn̄s ſibi intulit manusceſſat ſe. cō. Sedvindicat̉ mors eius. ſcꝫ ſi in cōſpectu ſuoꝝ fecit ⁊ potuerūt eū in ſe ſeuiētē ꝓhibere pena capitali afficiant̉ ſi nō potueruntliberant̉ vt. ff. ad ſill̓. l. i. §. ſi ſibi. Queſtōeꝫ autem ſic accipimus nō tormenta tātum. ſed oēminquiſitōem ⁊ defenſiōem mortis. Afficiunt̉ ſerui pena capitali. ſi ſub eodē tecto fuerūt. ⁊ auxiliū dn̄o ferre potuerūt. et nō tulerūt. Qui v̓onō fuerūt ſub eodē tecto. ſed in eadē regionenon aliter puniunt̉ niſi cōſcij fuerunt. vt. ff. e..l. i. i. ℟º ⁊. § hͦ autē ſe. ꝯ. e. aūt. tecto ita eſt acceptū. ⁊ iudicatū. vt quicūqꝫ eo loco fuerūt vn̄vocē exaudire potuer̄t ſiue in domo ſiue in viaſiue in agro hi puniant̉ qͣſi ſub eodē tecto fuerit. licꝫ alij validioris vocis alij exiguioris ſuntNam vbicūqꝫ ſenſerint dn̄m ꝑiclitantē debentcōcurrere ad ꝓhibēdas inſidias nec debēt ſaluti dn̄oꝝ ſuā antēpone̓. vt. ff. ad ſil̓. l. i. §. eodeꝫ ⁊.jͣ. e. l. vl. Nec diſtinguit̉ quō ſerui vel ancille potuerūt oꝑē ferre ſiue corpore ſuo. aut certe voce plorādo vt vicini vel qui fuerūt in domo potuerūt exaudire vt. ff. ad ſill̓. l. i. §. potuiſſe. Impuberi autem ſeruo vel ancille ꝑcit̉. et in penacapitali. et vt q̄ſtio non habeat̉ de eis. terreriautem ſolent. et abena ⁊ ferula cedi ad inqͥſitōnem veritatis vt. ff. ad ſill̓. l. i. §. īpubes ⁊ 8. inpuberi. Si tamē impubes non multū a pubertate diſtat. patit̉ capitalē penaꝫ. ſiue potuit opēferre ſiue nō potuit. Si tamen cedē dn̄i poſteanō ꝓdidit vt. ff. ad ſill̓. l. excipiūt̉ Itē excuſant̉ ẜui qui auxiliū dn̄o tulerūt. tale ⁊ tm̄ qͣntum potuerunt. Quid enim ſi cū poſſet manu a dn̄o depellere ꝑiculū clamorē ianē elegit plectēduserit. Quid ſi vulnerāti ſunt ſerui cū ꝓtegerētdn̄m ꝑcit̉ eis niſi ſibi vulnera iſta fecerunt data opera ne punirent̉ aūt alia vulnera ẜui acceperūt. vt poſſent nihilominꝰ opē ferre ſi voluiſſent. vt. ff. ad ſill̓. l. i. §. excuſant̉. Item ſerui excuſant̉ ex eo qͦd dn̄s morti fere vulneratꝰ

ſuꝑuixit. nec de quoꝙͣ ſeruoꝝ ſuoꝝ ſit cōqueſtꝰGtiam ſi ſub eodē tecto fuerūt. Multomagisexcuſant̉ vbi graui infirmitate detinebant̉ vtnon potuerūt dn̄o ſubuenire. Idemqꝫ ⁊ ſiclauſierāt. vt non potuerūt erūꝑe ſuccurrēdi cauſa.Iem excuſant̉ etate defecti ⁊ ſurdi. ⁊ imbecilles ⁊ muti. vbi tantū vocis auxiliū ſuꝑfuit ⁊ furioſi euidentior eſt excuſatōis cauſa. Si dn̄s inteſtō. excuſauerit ſeruos. ſed econuerſo ſi dixit aſeruo vim mortis ſibi illatā non eſt ei credendūniſi potuerit ꝓbari. vt. ff. ad ſill̓. l. i. §. vl. ⁊. l. ij.et. iij. i. ℟º ⁊. §. i. ⁊. 8. ſubuenit̉. Item excuſant̉ ſui viri et vxoris ſi vir vxorem in adulterio dep̄henſam occidat. Nec enī debuerūt reſiſte̓ exēquēti iuſtū dolorē vt. ff. ad ſill̓ l. iij. §. ſi marituſItem excuſat̉ ſeruꝰ pluriū dn̄oꝝ ſi cū om̄s dn̄iaggreſſurā paterent̉. et ſeruus vni elegit oꝑeferre cū non poſſet omnibꝰ ſubuenire vt. ff. adſill̓. l. iij. §. ſi cū om̄s. ¶ Eſt ſcd̓a cā priuandi aliquem hereditate. vel eius qͦd in teſtō ſibi relictū eſt. ſi ip̄e cum maior ſit. xxv. an. accuſaueritteſtamentū falſum. et in ea accuſatōne ꝑſiſtatvſqꝫ ad diffinitiuā ſentēciā non deſiſtēdo etiampendēte ap. ſed cōtrariā ſentēciā reportauit.De maiore ideo dixi quia etatī eiꝰ qui accuſauitignoſcit̉ ⁊ maxime ſi tutor vel curator dicerevelit teſtamētū inofficioſum vt. ff. e. l. poſt legatum. §. etati. Mero autē iure ꝓpter accuſatōnem tutoris vel curatoris. pupillus amittit ſibirelictā in teſtō vt jͣ. e. l. polla niſi a principe cōſeruent̉ relicta pupillo. vt. ff. e. l. tutorem ſed v̓ip̄e minor accuſauit falſum non eſt opus aditōne principali vt ar. jͣ. e. l. minoribꝰ et. ff. de bonis lib̓. l. qui cum maior teſtam̄ti noīe ⁊ cōdicilli cōtinent. Si tamē quis accuſaſſet cōdicillosfalſos non amittit ſibi relicta in teſtō ſed nonecōuerſo. Nam ſi accuſaſſet teſtamentū falſumamittit ſibi relicta in cōdicill̓is. vt. ff. e. l. heredi. Sed ſi accuſaſſet qͥs falſum teſtamentū pat̓nū repellit̉ ⁊ a ſcd̓is tabulis pupillaribꝰ. nō idēeſt ſi ſcd̓as tabulas coarguit. qͥa non vtrūqꝫ hͦcaſu improbaſſe videt̉ vt. ff. e. poſt legatū. §. qͥprincipale. Hēditatis vel relicti nomine cōtinent̉ om̄ia emolimēta que alicui ꝓueniūt ex teſtō. vel codicill̓. Vn̄⁊ libertas continet̉ ⁊ dat̉cā implēde cōdictōnis ab oneribꝰ tn̄ iniūctis teſtō. qͥs nō liberat̉ p̄textū accuſatōis. vt ſi datꝰerat tutor. vt. ff. e. l. poſt. §. an liberis ⁊. 8. eiqui tutor ⁊. 8. qͥ mortis Itē mortis cā donatōeſnō cōtinent̉ noīe relictoꝝ licet ſimilitudinē habeāt cū legatis vt. ff. e. l. poſt. §. qͥ mortis. Itēpriuat̉ qͥs relictus ne petat ea ex ꝑſona ſua Nāex ꝑſona alterius licet ei age̓ vt. ff. e. l. poſt legatū. §. qͥ accuſauit ⁊. l. ſi ticij. Ideo dixi de eoqui ꝑſiſtit vſqꝫ ad diffinitiuā ſentēciā nec deſtitit etiā pēdēte ap. qͥa ſi aliqͥs. pēdentē iudicioprincipali vel appellatōis deſiſtat nō punit̉ necpriuat̉ relicto. vt jͣ. e. l. alia ⁊. ff. de lib̓. l. qͥ cummaior. §. accuſaſſe. Accuſatoris nomine teſtescōtinent̉. qͥ teſtimonio ſuo intētōem accuſatōris adiuuerunt. Item continent̉ aduocati velqui fideiuſſerūt ꝓ eo. Item ⁊ continet̉ iudex qͥ