Li

ꝓnunciauit teſtm̄ falſum ſi appellatōe intercedēte ſcriptus heres obtinuit. Aduocatꝰ tn̄ fiſci qͥ intētōem delatoris exequit̉ in om̄ibꝰ officij neceſſitate excuſat̉. vt. ff. e. l. poſt legatū. §.hi v̓o. Et. §. ſunt ⁊. §. aduocatū ⁊ nō. qͦd qͥ accepit legatū nihilominꝰ dicit falſum poſtea ſꝫ nōinofficioſum vt. ff. e. l. poſt legatū. Et eſt rō qͥaqui p̄t dice̓ inofficioſum in ptāte ſua hꝫ an infringāt teſtm̄ qͦd infringe̓ velle nō videt̉ accipiēdo legatū qͦd alit̓ valere non p̄t niſi teneatteſtm̄. ſꝫ qͥ p̄t falſum dicere non hꝫ in ptāte ſuavt teneat qͥa ⁊ ſi ſꝑ tacet verū eſt nullū eē teſtamentū. Eſt alia cā tercia qͣ aufert̉ alicui quartēbeneficiū .ſ. ſi accōmodauerit qͥs tacite fidē teſtatori de reſtituēdā hereditate. vel legatō vl̓fidecōmiſſo ei qͥ caꝑe nō p̄t tꝑe teſtamēti tm̄.vel tꝑe mortis. Si vero poterat caꝑe tꝑe teſtam̄ti tm̄ vel tꝑe mortis. n̄ hꝫ locum iſta penaNā ſi tꝑe tāſtamēti poterat caꝑe non peccauitheres ſi fidē ſuā ꝯſtrinxerit ſuꝑ relicto p̄ſtādoniſi in futurū caſum fidē accōmodauit .i. vt ⁊ ſilegibꝰ caꝑet ꝓhiberi ceꝑit reſtituat. vt. ff. e. l.in fraud̓. §. ſi qͥs ei. Si aūt non poterat caꝑe tēpore teſtamenti. ſed tn̄ caꝑe p̄t tēꝑe mortis debenignitate ceſſet pena. Et ita ſpectat̉ exitusvt. ff. de iure fiſci. l. nō intelligit̉. §. qn̄ aūt. Tacite aūt quis in fraudem. l. d̓r fidē accōmodareqn̄ neqꝫ in teſtam̄tis neqꝫ in codicillis rogaretur aꝑte ⁊ clare. ſꝫ domeſtica cautōe ⁊ chirogͣpho ad p̄ſtanduꝫ relictū ei qui caꝑe non p̄t. Siaūt in teſtō. roget̉ obſcure vel ambigue. Similit̓ videt̉ tacite rogatus. vt ecce dicit rogo voſper dn̄i mei heredes vt faciatis qͦd a vobis pecij re nulla demōſtrata. vel demōſtrata ſꝫ obſcure. Vt ecce dicit rogo funduꝫ ticiodes de quote rogaui. quāuis enim funduꝫ nominauerit nōtn̄ cognoſci p̄t de quo ſit rogatus heres. cū diuerſitas rerū obſcurū faciat legatū qui g palam fidem ſuā accōmodat nō punit̉. Quid gſi palā ⁊ tacite accōmodauerit qͥs fidem ſuam.dicit imꝑator nō eē extimādū fidē in fraudē. l.accōmodatā. Et ita p̄ualet qͦd palā factū eſt.vt. ff. de iure fiſ. l. nō intell̓r. i. ℟º ⁊. §. i. ⁊. §. tacite aūt ⁊. l. ita fide i ⁊. ff. e. l. in fraude. Eſt aūthͨ pena. vt heres debeat pͥuari falcidia. et is q̄poterat caꝑe pͥuat̉ dodrante. vt. ff. e. l. he̓s qͥet. jͣ. ad. l. fal. l. etiā. Accidit tn̄ qn̄qꝫ vt excuſetur is qͥ accōmodauerit fidē tacitā vt ſi erat īptāte rogantis vt. ff. e. l. in fraudē. §. vl. Itemet excuſat̉ qͥ ex eo qͦd qͥs vltro ſe defert ꝓfitendo ſe nō poſſe caꝑe qͦd relictū eſt. et tūc ex eodimidia ꝑs ſibi reſtituit̉ vt. ff. de iure fiſ. l. ſenatus. §. ſenatus ¶ Et eſt ſciendū ꝙ vbicūqꝫ bonafiſco applicant̉ cum ſuo one̓ applicant̉ vt. ff. e. l.cū tabulis. §. vl. in fi. ⁊. l. eū qͥ. §. bonis et de iur̄fiſci. l. dicit̉. Illud notādū eſt ꝙ marito aufert̉dos ſi nō defēdat vel vindicet necem vxoris vtff. e. l. ei qͥ. multomagis ſi eā ſtrāgulau̓it vl̓ occidi fecerit vt. ff. ſo. matrio. l. ſi ab hoſtibꝰ. 8. ſivir ¶ Itē illud notādū eſt ꝙ cū hēres cām imterfectōis ꝓſequit̉ res hereditarias vrgētesſaluis ꝓbatōnū iudicijs ordinare nō ꝓhibet̉ vt

vt. ff. ad ſill̓. heres. Preter hͦ ad maiorē noticiā huiꝰ. t. vt ſciat̉ cui debeāt applicari bona n̄capiētis. diſtīgue cū inſtitutus heres caꝑe nōp̄t aut impedit̉ caꝑe ꝓpter delictum teſtatorisaūt ꝓpter ſuū aūt ideo qͥa alias deficit teſtamētū. In primo caſu nō eſt ſtatim fiſco locꝰ qͥa qͥdā cognati teſtatoris p̄ferūt̉. et illi nominant̉.sͣ. de ſcd̓is nuptijſ. l. ij. §. p̄terea ⁊ §. oīm ⁊ de naturalibꝰ li. l. i. ⁊ de inceſtuo. nup. l. ſi qͥs. In ſcd̓ofiſco locus eſt ſtatim. vt. ff. e. l. claudiꝰ. §. i. ⁊. l.mulierē. et del̓. iij. ſi deportati vel in totū vel inꝑtē. ſi ꝑs tm̄ deferebat̉ delīquēti vt. ff. ſi qͥs aliquē te. ꝓhi. l. i. in p̄n. ⁊. l. ij. §. ſcis. ⁊. jͣ. e. hereditas. Hec tn̄ regula fallit in alim̄tis relictis damnato in metallū et in alijs qͥbuſdā caſibꝰ in qͣbꝰ aliqͥ p̄ferunt̉ fiſco vt. ff. de his q̄ ꝓ nō ſcrip.l. iij. ⁊. jͣ. del̓. l. penul. ⁊. ff. e. l. poſt. §. amitte̓. et.sͣ. de ſcd̓is nuptijſ. l. i. §. his ⁊ de heret̓. ⁊ ma. autētica idē. ⁊ de epiſ. ⁊ cle. aūt ſi captiui. et de epiſcopali au. autētica liberi ⁊. jͣ. de fideicō. autampliꝰ. ¶ In tercio caſu ſi quid̓ deficiat teſtamētū ꝓpter errorē teſtatoris. vt qͥa credebateū eē filiū qͥ non erat. locus eſt cognatis. vt. sͣ.de here. īſti. l. ſi pat̓ ⁊. l. nec a p̄. Nec obſtat qͦddicit̉. ff. de iure fiſ. l. aufert̉ qͥa ibi nō extabantcogͣti. Si autē deficiat ideo qͥa teſtator non obſeruauit ſolēnitatē teſtamēti ſuccedūt hi qͥ veniūt ab iteſtato. vt inſti. de he̓. qͥ ab inteſt. ve.in prin. Si vero ſolēnit̓ hereditatē in teſtō primō datā adimit. poſtea in cōdicillis ſuccedentprimo inſtituti. vt. jͣ. e. l. hereditas et. ff. de admini. le. l. ex ꝑte. Si v̓o ſolēnia ẜuauit ſꝫ poſteadixit vnū vel om̄s nō mereri volūtatē ſuā locꝰeſt fiſco vt. jͣ. e. l. hereditas. vt ſic p̄ſumā heredē ſuo delicto nō ſuccede̓. vbi aūt ta. incidit teſtator ſiquidē ideo incidit qͥa voluit inteſtatusdecede̓. ſuccedūt cognati. vt. ff. ſi ta. te. mi. ex..l. i. §. penl̓. ⁊ de his q̄ in teſtamēto delent̉. l. vl̓et ſic nō p̄ſtāt̉ legatā. Si v̓o incidit qꝛ heredesreputabat indignos. locus ē fiſco. vt. ff. de hiſq̄ inteſ. delent̉. l. ꝓxīe. et hͦ forte erat in dubiop̄ſumēdū vt ſic valeāt legata ⁊ in hͦ cāſu⁊ in ſuꝑiore nō rūpit̉ teſtamentū ip̄o iure vt no. sͣ. deteſtīs. l. nr̄am ⁊ hͦ cū teſtator al̓ poterit teſtariSi v̓o int̓ nullos poterat teſtari cognati ſuccedūt niſi impediat̉ teſtator ꝓpter delictuꝫ ſuumtūc enī fiſco locꝰ ē. vt. ff. de ſuis. ⁊. le. l. i. et deteſtamētis. l. eiꝰ. §. i. vſqꝫ in fi. l. Si v̓o teſtatꝰ ſolēnit̓ dicat ſe nolle vale̓ teſtamētū et labat̉ decēniū rūpit̉ teſtamētū ⁊ ſuccedūt cognati vt. sͣde teſtamētis. l. ſancimus.¶ De Cōdicillis RubricaAbito tractatu maioꝝ vt ita dixerimvltimarū volūtatū q̄ teſtā dicunt̉ ⁊ codices. Nūc annectamꝰ de minoribꝰ vltimis volūtatibꝰ q̄ cōdicilli nūcupant̉. Videamꝰ itaqꝫ qͥſpoſſit face̓ cōdicillos. et qn̄. in qͦ ꝯueniāt vl̓ differāt cū teſtō ⁊ qͣlit̓ infirment̉ cōdicilli. Poteſtaūt is ſolus et ille oīs face̓ cōdicillos qͥ ⁊ teſta.