Li

hereditas .ſ. ſi non vīdicauerit heres necem teſtatoris. Eſt autē ſciendū ꝙ ml̓te et varie cauſe ſunt ex quibꝰ aufert̉ hereditas nec eſt opuseas ſingularit̓ ꝓſequi. Sed ſi quis om̄s diligent̓velit ſcire legat totū. t. ff. de his qͥbꝰ vt indi.au. et. jͣ. l. de iure fi. Porro generalis eſt regulaqͦd ea que indig. au. fiſco applicant̉. vt. ff. de ofte. l. pāp. §. meminiſſe. Sed illi regule derogat̉in caſibꝰ. Ynus eſt aūt cū legatū relictū eſt alicui qui iuſſus eſt eſſe tutor in teſtō ⁊ ip̄e excuſauit ſe. Scd̓s eſt in legatario qui ſurripuit teſtamentū in quo relictū erat ſibi legatū remanētenim iſta legata apud heredē vel apud pupillum cuius noluit eſſe tutor vt. jͣ. delegatis. l. penul. et. ff. e. l. poſt legatū. §. amittere. Terciuseſt vbi quis eſt inſtitutus quaſi filius non eſſetnō enim applicat̉ fiſco. ſed cognati teſtatorisſuccedūt vt. jͣ. de here. inſti. l. ſi pater tuus ⁊. l.nec apud. Nec obſtat qͦd legit̉. ff. de iure fiſ. l.aufert̉. Nā licet ibi dicat qͦd auferat̉ nō tn̄ dicit fiſco applicādā hereditatē. vl̓ ſi quis ꝓptertractatū qui eſt de his qui applicant̉ fiſco velit inſiſtere. dico fiſco applicat̉. cū defunctus alios cognatos non habebat. Sic gͦ regule derogat̉. Sed qͥa quedā ſunt digniores cauſe exquibꝰ fiſco defert̉ hereditas. Idcirco ꝓſeqͣm̄eas. Et ſunt tres. ſcilicet. ſi quis necem defuncti non vindicauerit. Cū dixit teſtm̄ falſuꝫ. Cūaccōmodauit fidem vt reſtitueret non capaciIn primo igit̉ ſciendū eſt dr̄aꝫ eſſe occidat̉ dominꝰ a familia. an ab extraneo. Si a familia locum hꝫ edictum in quo cōtinet̉. qͥd neqꝫ adirehereditatē. neqꝫ bo. poſ. petere heres debꝫ niſi vindicauerit necē defuncti ⁊ q̄ſtionē habuerit de familia. et ſuppliciū ex ea ſumpſerit .i. penam capitalē poſtulauerit īponi cū dn̄o potuerit ſuccurre̓. Nec enim heres ꝑ cōpendiū ſuumfamilie facinus debet occultare. et idē ſtatuit̉in ſuis ⁊ neceſſarijs heredibꝰ vt non ante ſe miſceant hereditati. vt. ff. ad ſill̓. l. iij. §. non tantūet. l. neceſſarios. i. ℟º ⁊. 8. i. Item ſuccurrit̉ manumiſſis teſtō necati teſtatoris. vt interim nōadita hereditate ꝓpter nō vindicatā necē ancille quibꝰ eſt relicta libertas lib̓os filios ꝑiātet ſerui ſibi acquirāt. et liberi talibꝰ ꝑentibꝰ etparētes talibꝰ liberis ſuccedāt. vt. jͣ. e. l. penul̓.Et eadē etiā locū videt̉ habe̓ pena etiā ſi hereſnon adiuit vel bonoꝝ poſ. non pecijt. ſed tabulas teſtam̄ti dolo malo aꝑuit vel recitauit veldeſcribēdas curauit vt nomine tabulaꝝ cōdicilli etiam cōtineant̉ cū ſciret occiſum fuiſſe teſtatorem. Secus ſi ignoraret ⁊ ſecus ſi aꝑuit ꝑimꝑitiam vel ruſticitatē ignarus edicti p̄torisvel ſena. ꝯſul. ſill̓. Itē ſecus ſi tabulas nō aꝑuitſed linū incidit. Illud autē nō refert vtrū aꝑiat totū teſtamentū an partē eius vt. ff. ad ſill̓..l. iij. 8. ꝙ ad cām ⁊. §. ſi quis ignorās. ⁊. §. ſi quistabulas ⁊. §̓. ſi quis cōdicillos ⁊. §. ſi alius et. jͣ. e..l. ſi ea. Nec eſt hic p̄termittēdū. qͦd lex que impediuit heres interim hereditatem adire velbonoꝝ poſ. petere dedit qͥddā beneficiū heredibꝰ vt ſi ip̄i inter im deceſſerint trāſmutāt ius

adeunde hereditatis ad ſucceſſores ſuos. ⁊ ſi iōnon paruerūt cōdictōi quia ignorabant tenorem teſtam̄ti ſuccurrit̉ ſimilit̓ eoꝝ ſucceſſoribuſꝓ implenda ꝯdictōe. Secus ſi aliundē heres impediebat̉ adire hereditatē. vt qͥa vxor defuncti erat p̓gnans vel credebat̉ eſſe p̄gnans vt.ff. ad ſill̓. l. iij. §. vl. ⁊. §. qui poſthumos. Debꝫautem iſta vindicta fieri accuſatōe ſolēniter ꝓpoſita contra cedis actores. et de talivindictaloquit̉. sͣ. de precibꝰ imꝑa. of. l. i. ⁊ cū nō ſit det̓minatū tpus. forte iudex ſuo arbitrio ſtatuet.vt. ff. de iure deli. l. i. 8. vl. vel forte inerit tempus quo quis potuit accuſare. ar. ff. de. v̓. ob. l.ita ſtipulatꝰ. Vl̓ dic ī eē tꝑs qͥnquēnij vt. ff. adſill̓. l. in cognitōe. Si ergo heres hͨ non ſeruauerit auferet̉ ei hereditas qͣſi ab indigno ⁊ fiſco locus eſt. vt. jͣ. e. l. ſi ea queſtio. Multomagis auferet̉ hereditas heredi. ſi ip̄emet occiderit teſtatorē. Nā ⁊ auferet̉ ei ſi eius negligētia et culpa teſtator deceſſerit. vt. ff. e. l. indignū. forte idē ⁊ ſi grauiſſimā iniuriā ignorantiteſtatori fecerit puta cum vxore ſua cōcubuit.Nam ⁊ tunc adimeret̉ ei legatū. et forte adimet̉ ei hereditas. vt. ff. de admī. le. l. iij. §. vlt̓Sed ar. ꝯtra eſt in hereditate in. e. ti. l. ex ꝑtePreter hͦ ſciēdū eſt eū qui teſtm̄ aꝑuit vel recitauit. vel dolo malo deſcribendū curauit teneri actōnem in factum in. c. aureos et ex eis dimidia porcio p̄ſtabit̉ accuſatori cuius oꝑa cōuiuictus eſt. alia dimidia p̄ſtabit̉ fiſco vt. ff. adſill̓. l. lege. §. ex hoc. Si aūt teſtator occiſus ſitab extraneo. Non diſtinguo clādeſtiniſ inſidijſvel ꝑ venenuꝫ an ꝑ vim hēres ſtatim adire p̄thereditatem vel petere bonoꝝ poſ. Sed tamēpoſtea infra p̄dicta tꝑa debet vt dictū eſt vindicare necē teſtatoris qͦd ſi non fecerit. velutmale fidei poſſeſſor. cum omiſerit officiū pietatis tenet̉ fiſco reſtituere hereditatē et fructꝰp̄ceptos et ꝑcipiendos. et vſuras ſemiſſes p̄cijrerū ex hereditate diſtractaꝝ. Item pecuniehereditarie vt. ff. ad ſill̓. l. ꝓpter veneni ⁊. jͣ. e..l. i. ⁊. l. ſi cum fratrē. Subuenit̉ aūt heredibꝰ ſip̄ſidis iniquitate rei abſoluti ſunt. Item ſi nonꝓcurauerūt heredes quāuis ſi ꝓcurauerint necem habeāt cām exerce̓. Item ſubuenit̉ eis ſifuerūt minores. Item ſi cedis auctores reꝑirinon potuer̄t. vt. ff. ad ſill̓. l. ꝓpter veneni. §. vl.et. jͣ. e. l. minoribꝰ. §. ſi ideo. Et. qͥa dn̄o a quocūqꝫ occiſo locū habꝫ. ſe. ꝯ. ſilleianū. Aodo videamus de eo plene v̓ locum habeat. et que imponat̉ penā ex eo licet de eo ponat̉ in vltima ꝑterubrice. Et certe locum habet ſe. ꝯ. ſill̓. dn̄o occiſo a quocūqꝫ vel a familia vel ab extraneis ⁊quōcunqꝫ .ſ. ꝑ vim vt ſerui ꝓ eruenda veritatetorqueant̉. hͦ eſt vt q̄ſtio habeat̉ de eis. dn̄i appellatōe ꝯtinet̉ ꝓprietarius nō fructuarius nōbone fidei poſſeſſor. Item ⁊ cōtinent̉ filij eoꝝſiue ſint emācipati. ſiue in ptāte ſint. Sꝫ ſecus ēin ſeruis matris tue qͦd eſt notabile forſitā. iōquia filius non eſt de matris ſed de patris familia. vt. ff. ad ſill̓. l. i. §. i. et. ij. et. iij. ⁊. iiij. Itempatre occiſo queſtio habet̉ de ſeruis filij. Sed