his. l. his. §. diuus. ſed et furioſo int̓dicit̉. et puto ip̄o iure nō expectata interdictione a iudicefacienda. vt. ff. e. l. i. et. de tu. et. cū da. abhis. l.is qui. ¶ Dant̉ aūt curatores a p̄ſide. vt. ff. e. l..j. §. ſi ſolent. Item dant̉ a patribus. Datus aūta patre debet cōfirmari ꝑ p̄ſidem ſiue pater dederit filio furioſo. ſiue filio ꝓdigo. Sed quidſi nō erat ꝓdigus. pater tn̄ extimauit eum ꝓdigum eſſe et certe ꝑ omnia iudiciū teſtatoris ſequendū eſt quē ne pater vero cōſilio ꝓdigū credidit eū magiſtratꝰ ꝓpt̓ aliqd̓ forte ſuū viciumidoneū putauerit. vt. ff. e. l. ſi furioſo in fi. Vbiaūt ille qͥ furioſuſ eſt. eſt in ptāte ſui pr̄iſ indubite curatorē habere nō poteſt. quia ſufficit ei adgub̓nationē omniū reꝝ paterna verecūdia. qͥsem̄ talis effectus extraneus inueniat̉ vt vincatpaternū. vel cui alij credendū eſt lib̓orū res gubernandas ꝑentibus derelictis ꝓprijs. vt. jͣ. eo. l.vl. i. ℟º ¶ Illi ergo fuorioſo vel ꝓdigo tantū debet dari curator qui ſui iuris eſt. Sciendū eſt tn̄qd̓ lex ip̄a furioſis et ꝓdigis deſignat quoſdamcuratores .ſ. agnatos eoꝝ. vt inſtit̓. de curat̉. §̓.furioſi et in fuorioſis puto ſtatim cum infuroreſunt agnatos eſſe curatores. In ꝓdigis aūt itademū ſi fiat interdictō bonoꝝ a iudice. Naꝫ an̄poſſent alienare. vt innuit̉. ff. e. l. iul̓. ſcribet. vt.sͣ. dictum eſt. Fit aūt curatoris datio cauſa cognita diſtincto eo vtꝝ pater in teſtamēto ſuodederit curatorē furioſis lib̓eris an nō. Si dedēitcuratorem iudiciū eius omnio eſt a p̄tore ſequēdum. vt. gͣ. dixi. et curator iſte non hēbit neceſſeſatiſdare rem furioſi ſaluā fore. quia paternū teſtimoniū ꝓſatiſdatione ſufficit. debebit tn̄ iurare rhomē apud p̄torem. in ꝓuineijs apud p̄ſideset epiſcopos locoꝝ et tres pͥmates tactis ſacroſanctis euāgelijs. et actis int̓ueniētibus omniaſe recte et cū vtilitate furioſi agere neqꝫ p̄t̓mittere que putau̓it eſſe vtilia nec admittere q̄ putauerit inutilia eſſe. Item debebit facere inuētariū publicuꝫ et cū omni ſubtilitate. et ſic debetres ſuſciꝑe et eas diſpone̓ ſub hypotheca reruꝫad eum ꝑtinentiū ad ſil̓itudineꝫ tutoꝝ et adulticuratoꝝ. Si aūt pater nō inueniat̉ curatorē dediſſe filijs furioſis. Lex aūt curatorem vtpoteagnatū vocauerit vl̓ eo ceſſante aut nō idoneoexiſtēte ex iudiciali electiōe curatorē ei dare fuerit neceſſe. tūc ẜm p̄dictam diuiſionem rhomēapud p̄fectū in ꝓuincijs apud p̄ſides vt dictumeſt curatoris creatio ꝓcedat. Diligēter tn̄ obẜuabit p̄tor ne. cui. temere citra cauſe cognitionem pleniſſimā curatoreꝫ det quoniā pleriqꝫ velfurorē vel dem̄ciaꝫ fingūt quō magis curatorēaccepto onera ciuilia detrahant. vt. ff. e. l. obẜuare ¶ Curator aūt iſte etcurabit et faciet inuētariū. vt dictū eſt et ſatiſdabit rem furioſi ſaluāfore niſi ſub̓am idoneā poſſideat ⁊ ſufficientē adfidem gubernatōnis. vt. jͣ. e. l. vl. §. ſed cum antiquitas. Poteſt dari curator etiā filius patri ſitn̄ ꝓbus ſit. vt. vt. ff. e. l. i. §. vl. ꝙͣuis enim videret̉ alicui indecorū eſſe patrē a filio regi tn̄ ſi ſobrie viuat filius patri curator dabit̉ magis ꝙͣextraneꝰ. vt. ff. de tu. et cu. da ab his. l. ab his
.§. nec dubitabit. ¶ Item furioſe matris curatōꝑtineat ad filiū. pietas em̄ ꝑentibuſ equa debet̉a filijs et ſic nō eſt eqͣlis poteſtas eoꝝ .ſ. filijs erga ꝑentes vt eſt ꝑentibus erga filios. vt. ff. e. ſfurioſe. Sunt em̄ liberi in ptāte patrum. ſed nōecōnu̓ſo. agnati aūt vt dictū eſt poſſunt eſſe cutatores niſi ſaltim nimia capitis diminutiōe ſublatū ſit ius agnationis. vt inſti. de legi. tu. 8. vlſed mīma capitis diminutō nō tollit agnatōnisius inter fratres vel int̓ patres et lib̓os. vt. jͣ. ene lucrum. et inſti. de legit agna. ſuc. §. vl Eſtaūt curatoris officiū et opera vt agnoſcat legata fideicōmiſſa furioſo derelicta. et eius ſubſtantie aggreget ⁊ inuentario ſcribi faciat hereditatē vel bonoꝝ poſſeſſionē. p̄ter nomine furioſiagnoſce̓. vt int̓im furioſus reputet̉ heres et bonorū poſſeſſor et a legatarijs et creditoribꝰ ꝯueniatur. ſi tn̄ d̓cedat furioſus anteꝙͣ factus ſanementis agnoſcat ſucceſſionē defert̉ ea ſucceſſioad eos qͥ ſuccederēt ſi nō in medio eſſet furioſuset ſpectabit̉ qui ſunt ꝓximiores. tūc cū morit̉ furioſus et ꝓbant̉ hͨ. jͣ. e. l. vl. §. tali. et. ff. del̓. ij. licimꝰ. 8. vl. Item eſt curatoris officiū. vt tueat̉ nōſolū pr̄imoniū. ſed etiā corpꝰ ⁊ ſalutē fui ioſiresgͦ furioſi nō pōt pignori obligari. niſi in vtilitatem furioſi. vt. ff. e. l. pignus. et decreto iudicisint̓ueniēte ſicut exigit̉ de cōtractu in rebus mīorū alienandis. vt. jͣ. e. l. ij. rem furioſi nō poteſt d̓dicare. nec em̄ vſqꝫ eo cōpetit ei eius reꝝ alenatio. ſed quatenus negocioꝝ exigit adminiſtratio. vt. ff. eo. l. ab agnato. ¶ Item ẜuum eiusmāumittere nō poteſt. qꝛ ea res nō eſt ex adminiſtratiōe. Nam in tradendo ita res furioſi alienat. ſed ad negocioꝝ adminiſtratōem ꝑtineatet id̓o ſi donādi cauſa alienet neqꝫ traditio quicꝙͣ valebit niſi ex magna vtilitate furioſi h̓ cognitione iudicis fiat. vt. ff. e. l. curator furioſi.Si aūt plures fuerint cu̓atores ſufficit vniꝰ traditio et vni eoꝝ tantū fieri poteſt ſolutio. Iteꝫvnus eoꝝ ab altero poteſt emere rem furioſi ⁊alteri poreſt ſolue̓ qd̓ debet furioſo. quia ſolutōvenditio traditio facti ſunt magis ꝙͣ iuris. id oqꝫ ſufficit vnius ex curatoribꝰ ꝑſonā. qꝛ intelligitur alter ꝯſentire hoc ip̄o qd̓ nō contradicit. nāſi pn̄s ſit et vetet ſolui et vetet venire vel tradineqꝫ debitor liberabit̉. neqꝫ emptor vſucapiet.vt. ff. e. l. ꝯſilio. §. vlt̓. Si aūt res que ageret̉ noneſſet facti imo iuris talis cuius int̓uentu finiret̉cur vt arrogatō omniū curatorū exquiret̉ auctoritas nec ſufficeret vnū int̓uenire vt. sͣ. delegit. tu. l. vl. Si. aūt curator nō ſit legitime ordinatus nihil omnino agere p̄t de bonis furioſi vl̓ꝓdigi. vt. ff. e. l. conſilio. §. i. ⁊. ij. Finit̉ aūt curatoris poteſtas poſtꝙͣ furioſus ſanitatē vel ꝓdigus ſanos receꝑit mores. tūc enim ip̄o iure deſinit eſſe in poteſtate curatoꝝ. vt. ff. e. l. i. §. et tādiu. et h̓ ſi furor fuerit ꝯtinuus. Nam ſi int̓pellatus eſt nō finit̉ curator ſed manꝫ donec viuit furioſus quia nō eſt fere tempꝰ in quo hmōi morbus deſperat̉. ſed ꝑ int̓ualla que ꝑfectiſſim a ſūtnihil aget curator. ſed furioſus dū ſapit hereditatem adibit et oīa alia faciet que ſanis hoībꝰ