Li

ꝯpetunt. Sin aūt furor ſtimulis fuis iteꝝ accenderit eum curator in ꝯtractu furioſo ꝯiunget̉ vtnomen quidē curatoris in omne tempuſ habeateffectū. quotiēs aūt redierit morbus nec crebravel quaſi ludibrioſa fiat curatoris curatō. et frequent̓ tam naſcat̉ ꝙͣ deſinere videat̉. vt. jͣ. e. l. p.¶ De p̄dijs vel alijs rebus minoruꝫ ſinedecretō nō alienandis vel obligandisIctum eſt. sͣ. qualit̓ ꝓuideat̉ minoribꝰcirca tutorem vl̓ curatorē. Nunc aūtponit qualiter ꝓuideat̉ eis circa ꝯſeruationē reꝝ ip̄oꝝ ſicqꝫ impͥmit̉ rubrica d̓ p̄dijsvel alijs rebus minoꝝ ſine decreto n̄ alienandisVideamus ergo que res et quoꝝ res ꝓhibeantur alienari. et qn̄ poſſit ꝓcedere alienatio eoꝝ¶ Eſt aūt ſciendū qd̓ iure veteri .i. ꝑſonatuſcon.clementianū ⁊ ꝑ or̄onem diui. ſeueri p̄dia ruſtica que et dicūtur ſuburbana ꝓhibent̉ alienari.vt. ff. e. l. i. §. p̄terea. Et qd̓ dixi in p̄dijs ſeruat̉ ⁊in iure qd̓ habet minor in alieno p̄dio ſiue ſit p̄dialis ẜuitus ſiue ꝑſonalis. puta vſus vel vſuf.vn̄ et in ẜuitute querit̉ an minor poſſit eā amittere nō vtendo qd̓ qͥdem nō videret̉. quia vbicūqꝫ ꝓhibet̉ alienatio et vſucapio. vt. ff. de fūdo.do. ſi fundū. Sed tn̄ hoc ꝯtrariū eſt. amittit̉ em̄ſeruitꝰ nō vtendo. ſed tn̄ debet reſtaurari. Itēet infundo ſuo minor vſum vel vſuf. ul̓ p̄dialemẜuitutē nō p̄t īpone̓. Itē fundū minoris acciꝑeetiā alienū fundū. ſi tn̄ ip̄m poſſideat bona fide.Idemqꝫ et ſi in alieno fundo habeat lapidicinaſvel quē alia metella ſtiptines vel cuius materiealterius vel ſi certifodinas vel argentifodinasuel ſalinas. vel quid aliud huic ſimile qd̓ tn̄ priuati poſſidere ſolent. vt. ff. e. l. iij. §. ſuus vſqꝫ infi. l. et. l. iiij. ⁊. v. j. ℟º. et. §. i. ¶ Quid aūt ſi iuniorhabet ſterile p̄diuꝫ. an poterit vendere quaſi infructuoſuꝫ et dicit lex nō videri ſterile eſſe p̄diūcum vtiqꝫ ꝓfructuū modo p̄ciū inuentum ſit. vtff. e. l. ſi fun. ſit. Quod aūt dictū eſt in p̄dijs ruſticis dicet̉ idem et in mācipijs que in p̄dijs morant̉. quia ꝑtes fundi ſunt. Secus vero in p̄dijsvrbanis et ceteris rebꝰ obſeruat̉. vt. sͣ. d̓ admitu. l. lex. ⁊. ff. d̓ diu̓ſis ⁊tē. p̄. ⁊ acͣ. l. lōge. ꝓhibētur alienari res pupilloꝝ tantū nō adoleſcentiūſnīa tn̄ etiā ad adultos porrigit̉. vt. ff. e. l. qͥ neqꝫ. §. ſed ſi curator. et. l. ſi p̄dia minoris. licꝫ videretur eſſe cōtrariū qd̓ eſt. sͣ. t. ꝓx. l. or̄onis. et. ff.e. l. i. 8. p̄terea. ſed ego exaudio de curatoribusimpubeꝝ nō adultoruꝫ. Iſta neceſſaria ſunt vtꝓcedat alienatio ruſticoꝝ p̄dioruꝫ. et ruſticoꝝmācipioꝝ. Decretum em̄ iudicis int̓cedere oportet. alioqͥn nulla eſt ipſo iure alienatio vt. jͣ. e. l. ſiquidem. ¶ Item tutoris aucͣtem et alit̓ eſt nullavt. sͣ. ſi ꝓpter publicas pen. l. vl. §. ſi aūt minorisItem es alienū. et aliter dicit̉ nulla. jͣ. e. l. ob esQuod tn̄ dicit̉ in ere alieno puta ẜuandū etiamſi in cauſam doris vel donatiōis ꝓpter nupt̓. velit alienare. vt. sͣ. de admi. tu. l. lex. i. ℟º. Secus ſialienare vellet ꝯferendo ſimplicē donatiōem in

ſponſam ſuā. vt. jͣ. e. l. p̄dia. Cauſa autē cognitaob es alienū fit alienatō. nec em̄ paſſim tutoribꝰſub obtentu eris alieni ꝑmitti debuit venditio.nec eſt eis diſtributa via. diſtractionis imo p̄tori vel p̄ſidi dat̉ arbitrium huiꝰ rei. cuius officioin pͥmis ꝯuenit hͨ excutere an aliūde pecūiaꝫ adextenuandū es alienū poſſit expediri. quere̓ debet. an pecūiam habeat pupillus vel in numerato. vel in nominibꝰ que ꝯueniri poſſunt vl̓ in fructibus cōditis. vel etiā in reddituū ſpe atꝙ obuentōnū. ¶ Item requiret an ſint alie res p̄terp̄dia que diſtrahi poſſint ex quaꝝ p̄cio eri alienō poſſit ſatiſſieri. Si igit̉ dep̄henderit nō poſſealiunde exſolui ꝙͣ ex p̄diorum diſtractione tuncꝑmitrit̉ diſtrahi ſi mō creditor vrgeat. aut vſuraꝝ modus ꝑendum eri alieno ſuadeat ¶ Itemp̄tor extimare debebit. vtruꝫ vendere potiꝰ anobligare ꝑmittat. nec nō et illud vigilant̓ obẜuabit ne plus accipiat̉ ſub obligatione p̄diorufeneris quā qd̓ opus ſit ad ſoluendum es alienūaut ſi diſtrahendū arbitrabit̉ extimare debꝫ neꝓpter modicū es alienū poſſeſſio magna diſtrahat̉. ſed ſi ſit alia poſſeſſio minor vel minꝰ vtilior pupillo magis iubere eam diſtrahi ꝙͣ maiorem vl̓ vtiliorē ¶ Item obẜuabit p̄ſes in diſtractiōe que deſiderat ab eo ꝑmitti. vt requirat eūqui ſe inſtruat de fortunis pupilli nec nimiū tutoribus vel curatoribꝰ credere qͥ nōnūqͣ ſui lucricauſa ſolēt aſſere̓ p̄tori neceſſe eſſe diſtrahi poſſeſſiones vel obligari. requirat ergo neceſſarios pupilli vl̓ ꝑentes lib̓tos aliqͦs fideles. vl̓ quēaliū qui habeat noticiā rerū pupillaꝝ aūt ſinemō inueniat̉ aut ſuſpecti ſunt qui īueniūtur iube̓debetedi rōnes. ¶ Item ſi inops ſit pupillus dabit p̄tor aduocatum pupillo pupillariū bonorūqui inſtruere poſſit religioneꝫ p̄toris an aſſentire venditioni vl̓ obligatōni debeat. Si aūt pupillꝰ eſſet diuēs de ſua burſa daret aduocato ſalarium. ¶ Et debebit p̄tor ꝓnior eſſe ad alienationem ꝑmittendā tutori vel curatori. ſi ille quitutor eſt vel curator ſit pater vl̓ ꝑens minoris.vt. ff. e. l. magis. §. nō poſſum vſqꝫ ad illū §. illd̓et. l. ſi pupilloꝝ §. ſi pater. Fide aūt facta p̄toride ere alieno īminenti. et ꝙ ꝯmode aliūde nō poſſit ſolui ꝑmittere poterit venditiōem vl̓ obligationē. et ſiquidem ꝑmittat vnū et fiat aliud. nontenet qd̓ factuꝫ eſt. Si aūt ꝑmiſerit alt̓natiue tenet qd̓ factum eſt dūmodo ſciamus p̄torem nonrecte ꝑtibus ſuis functū debuit em̄ ſtatue̓ et eligere. vtrū magis obligare. an vende̓ ꝑmittatvt. ff. 2. l. ſi pupilloꝝ. §. ſi p̄tor. poſtꝙͣ aūt p̄tor ꝑmiſerit venditionem p̄dij vel obligationē eius.ne tutor vel curator abutat̉ pecunia p̄dij vl̓ pecuniā mutua debebit p̄tor curare vt pecunia accepta creditoribꝰ ſoluat̉ ⁊ de hoc decerne̓ dareqꝫ viatorem qui renūciet ei pecūiam iſtam ad hꝯuerſam ꝓpter qd̓ deſiderāta eſt alienatō. vt. ff.e. l. magis. §. ne tū. vel etiā decerni p̄ter vt em̄ptor p̄dij. vel etiam ille qui credidit minori ſoluat pecūiam creditoris minori. vt in aut̓. de eccleſiaſticaꝝ re. imo ali. §. ſancimꝰ igit̉. Liquetergo es alienum debere ſub eſſe vt ꝑmiiti dēat