et elatio decreſcat: dū ꝓpter vosdiſco? qd̓ īter vos doceo Quid verum fateor; plerūqꝫ vobiſcū audioqd̓ dico. Quicꝙͣ ergo in hoc ꝓpheta minꝰ intellexero: mee recitatiseſt Si qͥd intelligere apte potueroex diuino munere. vre veneratioīsSepe enī ꝑ oīpotētꝭ domini gramin eꝰ eloquio q̄dam ītelligimꝰ melius: cum ſermo dei ſecretius legitur: atqꝫ animus culparum ſuaꝝcōſcius. dum recognoſcit qd̓ audierit. doloris ſe iaculo percutit: ⁊ ꝯpunctionis gladio tranſfigit̉. vtnichil ei niſi flere libeat: ⁊ fluētesfletuum maculos lauare. Interque eciam aliquando ad ſublimora contemplando rapitur; et in eorum deſiderio ſuaui fletu cruciat̉dolet ſe hic eſſe. anima vbi adhucproſtrata per infirmitatem iacet:atqꝫ illic adhuc non eſſe. vbi illuminata fortiter vigent. et iā metis oculum ad mortalitatis tenebras non reducat. Hinc itaqꝫ hicardor naſcitur in mente: luctus oritur ex ardore. Et quic inherereceleſtibus necdum valet: feruorēſuo in lacrumis feſſa requieſcit Sꝫaliud eſt cum de vnius ꝓfectū recagitur: aliud cum de edificationemultorum. Ea itaqꝫ doctrine ſermone largiente deo ꝓferēda ſūt:que vitam audientium moreſqꝫcomponant. Nūc ergo quicquidnos ad ſtudium bone operationisedificet: in prophete verbis ſicutcepimus exequamur. Fili hominis vide oculis tuis: ⁊ autibꝰtuis audi. Ad teſtimonium ſpiritualium rerum deducto. quid eſt ꝙcum dicitur vide oculis. additurtuis. et cū ſubditur audi curibus.adiungit̉ tuis? Ged ſciendum qꝛoculi etqꝫ aures corporis aſſuntecium carnalibus eiſqꝫ ſunt in viſu rerū que corporalit̓ videntur;oculi vero atqꝫ aures cordis ſolūmodo ſpiritualiū ſunt; qui inuiſibilia ꝑ intelleciū vident; et laudemdei ſine ſono audiunt. Has omnipotens deus aures querebat cumdiceret Qui hobet aures audiēdi.audiat. Quis namqꝫ in illo populo eſſe tunc poterat. qui aures corporis non haberet:Sed cum dicitur. qui habet aures audiendi audiat; aperte monſtratur ꝙ illasaures quereret̉. quas oēs haberenon potecant. Dicat̉ ergo Fili hominis. vide oculis tuis: ⁊ auribꝰtuis audi In priori autē locutionūnoſtrarū ꝑte iam diximꝰ: cur propheta quotiens ad vidēda ſpūalioducitur: filius hominis oppellat̉Sed ne hoc mente exceſſerit breuiter replicabo; quis in hac eppellatione memoreit̉. ſemper quid eſtex infirmitate: ne extollatur decontēplationis mognitudine. Etnotandū quia diuerſa ſunt vt dicatur. oculis tuis vide. auribꝰ tuisaudi; ⁊ tn̄ filius hominis voceturSꝫ ꝑ hec ꝟba. quid ei aliud aꝑted̓r. niſi ſpūalia ſpūaliter aſpice: ⁊tamē infirmitatis tue memorere;