dicitur Euntes docete omnes gentes. Bropter malos vero auditores ⁊ indignam vitā eoꝝ qui docere debuerunt ſermo doctrine ſubtrahitur. ſicut hely ad corrigēdosfilios ſuos diſtricie intrepationisverbū non habuit; quia ⁊ eiꝰnegligentiā ⁊ filiorū exigebat vita utcū eis ⁊ populus caderet ⁊ archadomini capta ad allophilos tranſiret Magna enim omnipotentꝭ deieſt gracia? cū iniq̄ egentibꝰ durisa doctoribus ſermo increpationisprofertur. Quo cōtra nūc diciturEt eris mutus; nec quaſi vir obiurgans. Delinquētes etenim obiurgaſſet: ſi digni ipā obiurgationis grā fuiſſent. Sed cū in doctrina atqꝫ ſilentio ſit meritoꝝ tantadiuerſitos vt ſciri facile non poſſitvtrū ex auditoris an ex eiꝰ vicioqui doctrine locū videtur tenere.docēdi ſermo ſubtrahotur; quid aliud nobis ꝙͣ ſcruore ſemꝑ in rebꝰdubijs humilitas iubet̉: vt ⁊ qn̄loqupoſſumꝰ non extollamur. nefortaſſe hec ipā locucionis nrē gracia non nobis ſꝫ auditoribꝰ noſtrꝭcollata ſit. ⁊ rurſus qn̄ loqui nonpoſſumus hij qui nobis ꝯmiſſi ſūtminime nos dijudicēt ne fortaſſenō ex nrō ſꝫ ex peccato audientiūminime poſſimꝰ loqui? Ad hoc ergo nobis cūcia de meritis nr̄is incerta ſūt ut vnā certā graciā teneomꝰ humilitatē: quatenꝰ ⁊ nos cūloqͥmur ex omnipotentis dei donohoc eſſe veſtrū meritū putemꝰ 3⁊qn̄ a locutione dotirine obmuteſcimus. ꝙͣuis noſtra culpa ſit vos tamen hanc eſſe veſtrā ſpecialit̓ eredatis. vt dū viciſſim mala nobistribuimꝰ ⁊ bona alijs: per ipāmhumilitatꝭ grām ficit. vt doctrineſermo qui ablatus fuerat redeat.Sequitur Cū aūt locutus fueretibi aperies os tuū. ⁊ lequeris adeos. Hec dicit deminꝰ deus Quiaudit audiat. ⁊ qui quieſcit quieſcat. quia domus exaſperans eſt.Sepe quidā verbū dei audice deſiderant: ſed cū alios cenſpiaūt autem auertere eciam ipſi a ſalutꝭ auditu deuiant; ⁊ plerūqꝫ multi quieſcere appetunt atqꝫ a cunctis mūdi huiꝰ q̄ctibus vacare. nullis iamdeſiderijs terrenis ſuccūbere: ſeddum vident alios inquiete egendo proficere atqꝫ in hoc mūdo diuicijs ⁊ hxnoribus extolli: quia necdum in via rectitudinis firmi ſuntad praua opera ex aliorum exemplo dilabuntur. Hinc eſt enim ꝙun typo infirmantiū pſalmiſta loquens dicebat. Meī autem penemoti ſūt pedes pene effuſi ſūt greſſus inciꝫ quia zelaui in peccatoribꝰ pacem pecccitoꝝ videns. Hineitetū dicit Dū ſuperbit impius incenditur pauper. Huic ad iheremiam prophetā voce dominica de iuda ⁊ iſtahel dicitur. Nūquid vidiſti que fecerit auerſatrix iſcahelAbijt ſibime ipī ſuper cmne montem excelſum ⁊ ſub omne lignumfrondoſum: ⁊ fornicata eſt ibi.