nimirū in plateis aquas diuidimꝰquia in auditoꝝ multitudine ſcientie verba dilatamus. cū vero adiuuante nos diuina graciā untriſecꝰcuſtodimꝰ. ⁊ ne moligni ſpiritusqui iure a nob̓ alieni ſunt quia ſortem beatitudinis perdiderunt nōbis in elatione ſurripiant ſollicitudine cauta circūſpicimꝰ. ſoli hobemꝰ aquas quas in ploteis diuidimꝰ: vt nobis in eis queni participes non ſint. hij nimirū de quibusſcriptū eſt. Alieni inſurrexerunt inme; ⁊ fortes q̄ſierūt animā meā.Aquas ergo ⁊ in ploteis ⁊ diuidit ⁊ ſolꝰ habet: qui ꝑ hoc ꝙ multis p̄dicat: ſe in cogitatione tꝑal̓glorie nō exaltat. Tūc enum poſſidet hō quod docet; qn̄ ſe nō gaudet innoteſcere ſꝫ ꝓdeſſe. Ex capoergo ad domū ꝓph̓a reducitur. vtis qui ex deo loquit̉ poſtꝙͣ ꝓ vtilitate ꝓximorū loquēdo foras exierit; ex humilitate ſemꝑ ad diſcūcienda cordis ſui ſecreta reuocet̉ Vn̄⁊ ſubditur. Et tu fili hōinis eccedata ſūt ſuꝑ te vincula; ⁊ ligabūtte in eis; ⁊ nō egredieris in medio eoꝝ. Cū enī p̄dicator quiſꝫ adcōſcientiā domꝰ ſue reducit̉. ſuꝑ eūvuncula dātur ⁊ ligatur in eis: qꝛꝙͣto plus ſe in cogitaicione diſcuſſerit: tāto aplius agnoſcit iuſti aīaquātis mortalitatis ſue infirmitatibus ſit ligata. Niſi enim ſe ligatū ꝯſpiceret paulꝰ: minime dixiſſSeſideriū hobēs diſſolui: ⁊ cumxpo eſſe. Hinc ⁊ per pſalmiſtā d̓rvt audiret gemitū vinculatorū: ⁊ſoluat filios interemptoꝝ. Et turſus. Intret in conſpectu tuo gemitus compeditorū. Sepe aūt cūiam cnimā ad redēptoris ſui ſpeciem contemplandā exire deſidee̓tcum celeſtibꝰ gaudijs intereſſe ſuſpirat: ip̄a mortalitatꝭ ſue vinculoconſpicit ⁊ gemit: quibus adhucin preſenti mūdo ligata retineturHinc eſt enim ꝙ ſubtile omnipotētis dei iudiciū intuens iheremiasuit. Circūedificauit aduerſū mevt non egrediarꝭ aggrauauit compedē meam. Habemꝰ enim compedes ipām infirmitatē atqꝫ corrupcionē mortalitatꝭ nrē. ſed cū tribulacio nob̓ ⁊ gemitus additur. ipſenrē ꝯpedes aggrauātur. Et quidēꝙͣdiu ui hac vita iuſtus moras patit̉ loquēdo bonā ꝓdeſſe alijs feſtinat. ſꝫ cū duras mentes ꝯſpicit. eqſꝫ ꝯſiderat ꝯtētionibꝫ occupari: p̄dicatioīs verbū retinet. Et in medio eoꝝ nō egredit̉: qꝛ a bonis q̄loqͥ poterat. obmuteſcit: ſic ꝑ paulū d̓r. Nichil ꝑ centētione Et turſus. Si quis vult contēcioſus eſſenos talem conſuetudine nō hobemꝰ. Vnde hic quoqꝫ apte ſubiūgitur. Et linguā tuā adhereſcere faciam palato tuo. ⁊ eris mutꝰ necquaſi vir obiurgans; qꝛ domꝰ exaſperās eſt. Aliqn̄ veo̓ eciam ꝯtrareſiſtentiū lunguas predicantiumcordo zelo ſui dominus accendit.ne taceāt. ſꝫ dcā fallaciū verbis veritatꝭ prenant Vnde hic ſubdit̉.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten