dicēs Si qua igitur in xp̄o nouacrcaturā vetera trāſierūt. ecce factoſūt noua. Ad veterē quoqꝫ hoīemꝑtinet p̄ſentē mūdū querere. trāſitoria ex cōcupiſcētia amde̓. mētēin ſuꝑbi a erigere. pacientiā nō hobere. ex dolo malicie de ꝓximi leſione cogitare. ſua indigentibꝰ nondare. ctqꝫ ad multiplicandū. aliena querere. nullū pure ꝓpter deūdiligere. inimicicias inimicicijs reddere. de aflictione ꝓximi gaudere.Cuncta hec vetuſti ſūt hominis. q̄videlicet de radice trahimnꝰ corruptionis Sed qui iam iſta exſuꝑat.⁊ ad p̄cepta dominica mentē in beiugnitatē cōmubat. de hoc recte dicitur. qͥa vetera trāſierūt. ecce factoſūt noua Tūc ergo ī noſtris metibus noua fiūt. cū a nobis vetuſtihoīs vicia trāſeūt. ⁊ tūc viciā vetuſti hominis trāſeūt. quādo ſacri verbi p̄ceptū venter comedit. et viſcera medullitus replent̉ Sepe enimquoſdā videmus tota ſe mente adſancte lectionis ſtudiū cōtuliſſe. atqꝫ iter verba dominica recognoſcētes in qͣtis deliq̄rint. ſemetipos inlacrims inactore. merore cōtinuoaffici. in nullis huius mūdi ꝓſperitatibus delectari. ita vt eis vitapreſens oneri. ⁊ lux ipſa faſtidio fie̓t vix ad colloquēdū cōmiurcicōmittere. atqꝫ a rigore diſciplineanimum difficile relaxare. pro qmore conditoris luctu ſolummodoet ſilentio gaudere Horum venterſacrum volumen comedit et viſcera repleta ſunt. quia precepta vite q̄ ſenſus caꝑe potuit. memorisnō qmiſit ſed hec cellectus aīmꝰin deo lugendo ſemꝑ et recolendoſeruauit. et ſit plerūqꝫ vt tales qͥqꝫ ex dono celeſtis grace etiā verbū doctrine ꝑcipiant. etqꝫ de veritatis pabulo quod ipſi intn̄ſecusdulcit̉ ruminant. et ꝓximos ſueuiter paſcant. de quoꝝ profecto ore predicatio tōto audientibꝰ dulcis eſt. quāto eoꝝ acuo cōtraria ſuis p̄dicationibꝰ nō eſt qꝛ de propͥa vita ſumūt. quod ꝑ linguā ꝓxunis cōferunt. Vnde recie quoqꝫhic ꝓpheta ſubiūgit. Et comēdiillud et factū eſt in ore meo ſicutmel dulce. Liber qui viſcera repleuit. dulcis in ore ſicut mel factuseſt. quia ipſi de omnipotenti deoſciunt ſuauiter loqui. qui hūc didicerint in cordis ſui viſceribus veraciter amare In cꝰ quippe ore ſcriptura ſacra dulcis eſt. cuiꝰ vite viſcera mādatis illius replentur. quiceis ſuqus eſt ad loquendū. cui interius impreſſa ad viuendū fueritNam ſermo dulcedine nō habet.quē vita reproba intra ꝯſcientia remordet Vnde neceſſe eſt vt qui ꝟ̓bū dei loqͥtur pͥus ſtudeat qualit̓piuat. vt poſt vitā colligat que etqualiter dicat. Ad p̄dicandū naqꝫplus cōſcientia ſācu amoris edificat ꝙͣ exercitatio ſermonis. quiaamando celeſtia intra ſemetipſump̄dicator legit. quomodo perſusdeat vt deſpici debeant terrens.