Hinc paulus iterū detrahentibuscorinthijs loquit̉ dicēs. Epiſtoleinqͥunt graues ſūt ⁊ fortes. pn̄tioaut corporis infirma. ⁊ ſermo contēptibil̓. Hoc cogitet qui eiuſmodi eſt. qꝛ quales ſumus verbo perepiſtolas abſentes. tales ⁊ p̄ſentes in oꝑe. Hij etenī quorū vitain exēplū ymitationis eſt poſita.debēt ſi poſſūt detrahentiū ſibi ꝟba ꝯpeſcere. ne eorū predicationēnō audiant. qui audire poterāt. etin prauis moribꝰ remanentes bene viuere contēpnant Sed hac inre ſubtili īquiſitione neceſſe eſt. vtſemetipſū aīmus īueſtiget. ne fortaſſe ſue laudis glum querat. et animarū lucra ſe quere̓ nrā rogitotio ſimilet. Depe etenim ſui nomīnis laude cimus paſcitur. ⁊ quaſiſub obtentū lucrorū ſpūaliū cū deſe bona dici ꝯgnouerit letatur Etſepe glorie ſue defenſione ꝯtra detrahētes iraſcitur. ⁊ fingit ſibimetꝙ hoc ex eoꝝ zelo faciat. quorumcorda a bono itinere detrahentisſermo perturbat. Illi ergo debētmagnoꝑe curare ne qͣ eoꝝ opinio⁊dt intiſuunē detrahentiū verba p̄ualeant.qui ſuam ꝯſciam ſubtilit̓ diſcucientes. ſe in ea īueniūt de amorē pucte gle̓ nil habe̓ Hinc eſt enī ꝙ iuſti atqꝫ perfecti aliqn̄ ꝟtutes ſuasp̄dicant. bona quē d̓initus acceperint narrat. nō vt ipſi apud homines ſua oſtenſione ꝓficiant. ſed vteos quibus p̄dicant exemplo ſuoad vitā trahant. Vnde paulus apoſtolꝰ quociens fuſtibꝰ cēſus. quotiēs lapidatus. quociens naufrogium pertulit. quāta ꝓ veritate ſuſtinuit. ꝙ ad terciū celū raptus. ꝙ inparadiſū ductus ſit coruithijs norrat. vt eoꝝ ſenſū a falſis p̄dicatoribus quertat. et de ſe īnoteſceretqualis eſſꝫ. illi eis vileſcerēt. quesab eis cognouerat iniq̄ venerari.Qd̓ perfecti cū faciūt id eſt cū virtutes ꝓprias loquūtur. in hoc quoqꝫ dei oīpotētis ymitatores ſunt.qui laudes ſuas hōiibꝰ loquiturvt ab hōmibꝰ cognoſcat̉. Nā cūper ſcripturā ſuā predicat dicens.laudet te alienꝰ ⁊ non os tuum.quō facit ip̄e qd̓ prohibet? Sed ſiꝟtutes ſuas oīpotēs dn̄s tate̓t. eum nullus agnoſceret. Si eū nullus agnoſceret. nullꝰ cmaret Sinullus cimaret. nullꝰ ad vitā rediret. Vnde ⁊ per pſalmiſtā de deodicitur. Virtutē operū ſuoꝝ annūcicibit populo ſuo. vt det illis hereditatē gentiū. Virtutes ergo ſuas adnūciat. non vt laudibꝰ ſuisip̄ē ꝓficiat. ſed vt hij qui hunc exſua laude cognouerint ad ꝑpetushereditatē viuant. Iuſti itaqꝫ atqꝫperfecti nō ſolū cū vituperationisſue verba rep̄hendūt. ſed eciam cūvirtutes quas habēt infirmis loquūtur. rep̄henſibiles nō ſunt. ꝙper ſuam vitā quā referūt. aliorūaīas ad vitā querūt. De quibustamen ſciendū eſt. qꝛ nunꝙͣ bonaſua detegunt. niſi eos vt dixi. autꝓximoꝝ vtilitas. aut certe nimio