minimo ē vt a vobis iudicer. autab huāno die Qui nec in corde ſuo vnde ſe rep̄hendere potuiſſet īueniens adiūgit Sed neqꝫ ineipſūiudico. Videns aūt quid ei ad ꝑfectione ſanctitatis nec ſuū iudituiſufficeret. ſubdidit Sꝫ nō ī hoc iuſtificatus ſū. Cur vero nec ſibimetip̄i de ſemētipō credidit. cauſā reddidit cū ſubuigit Qui aūt iudicatme dominus eſt Ac ſi oꝑte dicat.Nec meo de me iudicio credendūexiſtimo. quia ille me iudicat. cuius ego iudiciū n̄ ꝯp̄hēdo Hīc et eībeaitus iob cū ꝑ amicoꝝ derogantiū linguos inter dolores vulnerūpateretur iacula verboꝝ cogitatione ꝓtinus ad cōſcientiā recurrit.atqꝫ vbi mentem ſolidā haberet aſpexit. dicens Ecce enim in celo teſtis meꝰ. et cōſcius meꝰ in excelſisQui eciam ſubdidit Verboſi amici mei ad deum ſtillat oculus meꝰIn oc enī qd̓ de nobis dicit̉ ſꝑ taciti ad mētē currere debemꝰ īteriorēteſtē ⁊ iudicē q̄rere Quid eī ꝓdeſtſi oēs laudēt cū cōſcientia accuſet?Aut qͥd potei̓t obeſſe. ſi oē s nobisderogent. ⁊ ſola nos cōſcīa defendat? Beatꝰ gͦ iob int̓ linguas derogatiū inflexā mēte ꝑſiſtēs. qd īterra ſe īpugnai̓ falſis ẜmonibꝰ vidit. in celo teſtem q̄ſiuit Hinc yſaias ait. Popule meꝰ qͥ beatificatte ip̄i te decipiūt. et viā greſſuū tuorū diſſipant. Qui videlicet populus ne verba ſue laudis attēderet⁊ in culpis altiꝰ ꝑiret. ſtatim cidiritur quē tiſpitat. cuiꝰ iudiciū ꝑl̓meſcat cū ſubdit̉ Stat ad iudicādū dn̄s. ⁊ ſtat ad iudicādos ppl̓o̓eAc ſi oꝑte diceret̉. Iudicia huanacur ſeq̄ris. qͥ ſtore ſuꝑ te celeſtē iudicē ſcis Hic ē ꝙ iohanē baptiſtāꝑi̓tas eē arūdinē veto agitatā negat. dicēs Quid exiſtis vide̓ ī deſerto; Arūdinc veto agitatō? Qd̓qͥa negādo dixerit n̄ affirmādo ſb̓iūcta ꝟba teſtāt̉ Ait ei. Sꝫ qͥd exiſtis vide̓ ī deſerto? Hoīem mollibꝰ veſtitū? Ecce qͥ mollibꝰ veſtiūt̉in domibꝰ regū ſūt Arūdo aūt vetoagitata mō flatibꝰ erigit̉. mō flatibꝰ inclinat̉ Oīs at infirmꝰ qīmꝰ qͥvel derogatioē deicit̉. l̓ laudibꝰ exaltat̉ arūdo vente egitata eſt Qd̓iohe̓s n̄ ec̓t. qͥa inflexibilē mētꝭ ꝟtice int̓ laudes hꝑīm ⁊ derogationes tenebat Sꝫ magna inqͥſitioēres īdiget. cū recti oꝑis viā tēmꝰ.vtrū ſemꝑ deſpicere derogantiū ꝟba debeoꝰ on̄ certe aliqn̄ ꝯpeſcere.De qͣ re ſciēdū ē. qꝛ līguas detrahētiū ſicut ntō ſtudio nōdēmꝰ excitae̓. ne ip̄i ꝑeon̄t. ito ꝑ ſuā molicia excitatas dēmꝰ eqͣnimit̓ tolerae̓ vt mei̓tū nobis creſcat. aliqn̄aūt ꝯpeſce̓ ne dū de nob̓ malo diſſeminat. eoꝝ qͥ audire nos ad bena poterant corda īnocentiū corrūpāt. Hīc etenī ē ꝙ iohe̓s obtrectatoi̓s ſui linguā redarguit dicēs Isqͥ amat pͥmatū gerere in eis diotrepes nō recipit nos Propt̓ hͦ ſi venero cōmonea eiꝰ opera que facit.ꝟbis malignis garriens in nos