Articulus

Itē nō videt̉ ratio qͣre non dixit potiustu cū dn̄o: qͣꝫ dn̄s tecuꝫ. et maxīe qͥa dn̄s eſtcū malis ⁊ mali nō ſunt cū deo. ſed tm̄ bonoꝝ eſt ꝓpriū vt deꝰ ſit cū eis ⁊ ipſi cū deo.iuxta illud Aug. li. cōfeſſi. Mecū eras dn̄eet ego tecū nō erā: qͥa malus erā. ergo cū beata virgo fuerit ſumme bona debuit potidixiſſe: tu cum dn̄o. Itē quare nulluꝫ ibipoſuit verbū .ſ. eſt vel erit nō videt̉ rō. vndepatet ꝙ male dictū ſit dn̄s tecū. Ad iſtaꝫq̄ſtionē breuiter reſpondet̉ ẜm Alber. ca. xj.ſuꝑ miſſus eſt. ꝙ in iſta ſalutatione ꝑ hoc ꝙdicit̉ dn̄s tecum: duo intendebant̉ ab angelo. vnū vt ꝑſona mittētis ꝓprie expͥmat̉. alteꝝ vt libeꝝ arbitriū beate virginis ad credendū ⁊ ꝯſentiendū inclinet̉. Iſta aūt duoꝑfectiſſime ⁊ appropriatiſſime exprimunt̉ ꝑhoc dictū: dn̄s tecuꝫ. Nam hoc nomē dn̄sa potētia imponit̉: ⁊ qn̄ abſolute d̓r ſoli deoappropriat̉. Alij enim ſunt dn̄i reſpectiue etetiā ſerui. deꝰ autē abſolute eſt dn̄s oīm qd̓ſolius dei trinitatis eſt ꝓpriū qui eſt ꝑſonamittens in hac ſalutatōe. ⁊ ſic ꝑſona mittēsꝓprie nomīat̉. Per idē etiam libeꝝ arbitriūvirginis bn̄dicte magis inclinat̉. qͥa ad credendū et ꝯſentiendū in mirabilia maxīe diſponit fides. et p̄cipue fides de oīpotentiadei qͣ credit deum oīa poſſe facere. qꝛ apuddeum nō erit impoſſibile oē verbum Luc̄. jEt ſic acqͥeſcit animus deuꝫ poſſe naturasmutare vel naturis imꝑare. vn̄ cum hic annunciabat̉ oīm nouoꝝ nouiſſimum ⁊ miraculoꝝ maximū: ꝯgruētiſſime ponit̉ hoc nomen dn̄s: quod abſolute poſitū: eſt oīpotentie demōſtratiuū: vt ꝑ hoc et deꝰ mittēs expͥmat̉ ⁊ cū hoc ad credendū animꝰ virginismagis habeat inclinari. Et ꝑ hoc ſoluunt̉plura adducta in ꝯtrariū argumēta. Naꝫpͥmū argumentū petit: qͣre nō dixit pr̄ tecū.Secundū petit qͣre nō dixit trinitas tecūTerciū argumentū petit qͣre nō dixit: deꝰtecū vel nobiſcū. Quartū argumentuꝫ petit: qͣre nō dixit ſpūſſanctus tecū ⁊c̄. Ad q̄reſpōdet̉ ꝙ ideo qꝛ illa noīa nō ſunt ita abſolute oīpotētie demonſtratiua ſicut dn̄s. ⁊ꝑ ꝯn̄s nō ita ad credendū ⁊ cōſentiendū inclinatiua. Ad ꝯfirmatiōeꝫ etiā pͥmi argumenti d̓r ꝙ li dn̄s nō ita ꝓprie cōminatōeꝫimportat ſicut oīpotentia. vn̄ illa interp̄tatio dn̄s qͣſi dans minas nō eſt ita ꝓpria ⁊ eſſentialis. Ad qͥntū d̓r ꝙ nō debuit dice-

re dn̄s in te. qꝛ ꝓtunc nondū erat in ea dn̄sꝑ corꝑalem p̄ſentiā. ſed erat ſecum dn̄s peradmirabilē potentiā faciēdi in ea ⁊ ex ea diuinā incarnationē. Ad ſextū dicit̉ ꝙ nondebuit dicere: tu cum dn̄o. qꝛ ſic dicēdo daret̉ intelligi ꝙ ī iſta xp̄i incarnatiōe aliqͦ mōactiue ꝯcurriſſet beata virgo. ⁊ ſic non ſolavirtute diuina facta fuiſſet actiue ipſa chriſti cōceptio. Nam ꝑ hoc ꝙ dicit̉ tu cū dn̄odeſignat̉ te oꝑari cum dn̄o. Ad ſeptimūdicendū ꝙ ibi nō debuit poni verbū eſt vl̓erit. qꝛ ſicut deus nil facit fruſtra: ita nil dic̄fruſtra ẜm ph̓m. ij. ph̓icoꝝ. Sed fruſtra appoſitū fuiſſet eſt vel erit vel aliud ſimile verbū: cū etiā ſine tali appoſitione ſufficiēter expͥmit̉ ⁊ qͦdāmō melius ipſiꝰ dicti ſententia.ampliꝰ ſi appoſuiſſet exceſſiſſet numeꝝ congruū .ſ. nouēnariū: qͥ numerꝰ obſeruari debuit ꝓpter ſignificationē reꝑatōis nouē angelicoꝝ choroꝝ. ſicut ſupra patuit ſcꝫ parteqͣrta. ar. iij. ca. ij. circa mediū. Ad ſecūdāq̄ſtionē quare vicꝫ aliqd̓ determinatiuū adli dn̄s non ſit appoſitū: puta vt dixiſſet dn̄soīpotēs vel dn̄s exercituū tecū. vel aliud ſimile. Uidet̉ em̄ ꝙ ſi appoſuiſſet magꝭ eiuſanimū ad credendū de oīpotētia dei induxiſſet. Ad qd̓ breuiter reſpōdet̉ ẜm eundēAlber. vbi ſupͣ. ca. cxj. ꝙ exqͦ libeꝝ arbitriūbtē virgīs ꝑ ſe etiā facile erat ad credenduꝫparatū. ideo nō indiguit exp̄ſſiua īſinuatione oīpotētie cū terrore: vt diceret̉ dn̄s oīpotens vel dn̄s exercituū. ſed ſufficiebat ip̄i leuis annūciatio ⁊ qͣſi obſcura exp̄ſſio oīpotentie: qͣlis ꝑ hoc nomē dn̄s importat̉. Nihil em̄ credit ſibi eſſe impoſſibile qui ſcit ſedn̄m in ſociū habere. ſed cum apl̓o dic̄. Cōfidenter oīa poſſum in eo qͥ cōfortat me ſcꝫmecū exiſtendo. Un̄ nil ampliꝰ debuit diciniſi dn̄s tecū. vt etiam ex hoc ꝙ nō plene oīpotentia dei exprimit̉ niſi in obſcuro: fidesbtē virginis maiꝰ meritū acqͥrat credendo.qm̄ ẜm Greg. Fides nō ita habet meritumvbi ratio capit exꝑimentū. Ad terciā q̄ſtionem qͣ querebat̉ Quō vicꝫ dn̄m eſſe cumbtā virgine ſit accipiendū ſiue intelligēdū.Si em̄ dicas vt ſit ſenſus: dn̄s eſt tecū: iſtaaſſociatio. cōuenit deo cum oībus entibusquia vt dicit Grego. Deus eſt cum omnibꝰcreatis. ergo in hoc nil appropriate dicit̉ debeata virginē. Ad quod dicendū ẜm doctores ꝙ licet deus ſit cū oībus ſanctis ap

d 4