Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ParsLiberXII

mi chriſtus (de qͦ apl̓us Predicamus inqͥtxp̄m dei ꝟtutē ⁊ dei ſapiētiaꝫ: qꝛ in xp̄o ſuntoēs theſauri ſapiētie ⁊ ſcīe d̓i: ipſo teſte apoſtolo) adeo ꝟ̓ginis mēteꝫ ⁊ intellectū theſauro ſapīe īpleuit vt oīa p̄nunciata ⁊ p̄ſcriptaaꝓphetis ⁊ p̄figurata a patriarchis optimeſuꝑ oēs noſceret et ſciret ac certa exꝑientia īſeipſa ⁊ in filio completa cerneret ⁊ ꝯferret.Hoc eſt qd̓ dicit̉ Lu. ij. Maria ꝯſeruabatoīa ꝟba hec cōferens in corde ſuo. Qd̓ exponit venerabilis Beda: qꝛ ſcꝫ habuit ī mēte oēs ſcripturas ſacras: ⁊ cōferebat q̄ ſcripta erāt cum his que fiebant. Uerbigratiavt deſcēdamꝰ ad ꝑticularia. Cū btā ꝟgo vidit ſe cōcepiſſe et ꝟ̓ginitate manēte peꝑiſſe:dicebat intra ſe. Ecce o deus meꝰ modo impleta eſt illa ꝓphetia Eſa. vij. Ecce ꝟgo cōcipiet ⁊ pariet filiuꝫ ⁊c̄. Itē cū videbat deifiliū paruulū in vlnis ſe tenere cōferebat incorde di. Ecce nūc impletū eſt illud Eſa. ix.Paruulus natꝰ eſt nobis ⁊ filiꝰ datꝰ eſt nob̓et vocabit̉ nomē eiꝰ admirabilis deꝰ fortis.Uidens qͦꝫ paruulū vagientem di. ecce qd̓dicit̉ Sap̄. vij. Primā vocē oībꝰ ſil̓em emi.plo. ⁊ hoc in ꝑſona xp̄i. Audiens aūt angelos canētes Gl̓ia in excelſis: di. Nūc impletur ꝓphetia Dauid. ſcꝫ Celi. i. angeli enarrātgl̓iam dei ⁊ oꝑa manuū eiꝰ annū. fir .i. celū:nouā ſtellā mittēdo. Uel firmamentū .i. ſctī⁊ electi vt paſtores ⁊ tādem apl̓i. Cūqꝫ. xiij.die veniſſent magi ad adorādū di. Ecce qd̓ait Dauid Reges tharſis ⁊ īſule mūera offerent ⁊c̄. Cum ꝟo qͣdrageſimo die obtulitpueꝝ dixit. Ecce illd̓ Malach̓. iij. implet̉ .ſ.Ueniet ad tēplū ſctm̄ ſuū do. queꝫ vos q̄ri.et angelus teſtamēti .ſ. noui inſtitutor: quemvos .ſ. iuſti: vultꝭ .i. affectatꝭ: vt ſimeō ⁊ annaIpſe em̄ qͣſi ignis ꝯflās. qꝛ īflāmat ad amorē ip̄m ꝯgnoſcentes. et ſic de alijs myſterijsxp̄i ſcꝫ fuge in egiptū: ⁊ reuerſiōis: baptiſmip̄dicatōis: miracl̓oꝝ ⁊ paſſionis: atqꝫ reſurrectōis. q̄ oīa deſcripta ſunt in ve. teſt. ⁊ longū foret ſingl̓a enarrare. Unde redeundoad ꝓpoſitū: vere hec eſt ꝟ̓go gl̓ioſiſſima maria ſuꝑ oēs nobiliſſima merito ptāte: ſuꝑexcellētia: dn̄io: regnoqꝫ digniſſima: gr̄e diſpēſatrix: mūdi cōſeruatrix: cōſūmatrix oīs ꝑfectionis: ornatꝰ eccl̓ie: deo acceptiſſima: ⁊ oīgratia incōprehēſibil̓r ditiſſima. O igit̉ mater dei inclita gr̄am nobis de tua plenitudine p̄ſta ⁊ gl̓iam in patria Amen

Incipit liber duodecimus de ſeruituteet deuotione exhibenda MarieIer duodecimus agit de myſterio debitorie ſeruitutis ⁊ deuotionis cultū a nobis hoībꝰ ipſibtīſſime virgini exhibendoEt cōtinet tres principalesꝑtes. Prima ꝑs eſt de deuota veneratiōe:reuerentia ⁊ collaudatōe atqꝫ ſeruitute: ipſibenedicte virgini Marie exhibēda a qͦuishomīe. Secūda ꝑs de ꝓmptiſſima ſubuētiōe Marie: qͣ ſꝑ parata ē adiuuare ſibi ſeruientes: ꝓpterea qͦꝫ ꝙ qͥlibet fiducial̓r ⁊ ſecure recurrat ad btām v̓ginē in neceſſitateTercia ꝑs eſt de vtilitate ml̓tiplici quā cōſequunt̉ hoīes ꝑ ſeruitiū deuotū exhibituꝫMarie. Et in hac ꝑte adducunt̉ pl̓ima pertotū miracula ſub certꝭ diſtinctōibꝰ capl̓oꝝqͣtinus deſeruire poſſint hec miracula ꝓ totiꝰ huiꝰ volumīs ꝑtibꝰ ⁊ ẜmonibꝰ vt habeat p̄dicator quod vult miraculum acciꝑe etvbi vult applicare. Pars prima de deuotiōe ⁊ laude ac reuerentia necnō ſeruitute quā debet hō exhibere beate Marie.quente ieſuad turbas: extollens vocē quedam mulier de turba dixit illiBtūs vēter qui te portauit etvbera q̄ ſuxiſti. At ille dixit. qͥnimo ⁊c̄. Luc̄.xj. ca. Sctā qͥppe mater eccl̓ia hoc euāgelium frequētat in laudeꝫ btē ꝟgīs hac ꝓfectode cā. qͣtinꝰ doceat nos exēplo huiꝰ ml̓ieris⁊ inducat ad beatificādā: laudādā ⁊ bn̄dicendā: deuotiſſimoqꝫ ſeruitio venerandamipſam gl̓ioſiſſimā virginē matrē dn̄i noſtriIeſu chriſti. Unde in hocipſo ſacro euāgelio tria p̄cipua notant̉. Primo qͥdem inſinuat̉ huius mulieris maxima deuotio: cūdicit̉. Extollēs vocē q̄dā ml̓ier de turba dixit illi .ſ. ieſu. Hec nēpe mulier ẜm Ambro.dicit̉ fuiſſe ancilla btē Marthe noīe marcilla q̄ nō fuit nobilis nec diues: qͥa tales .i.nobiles ⁊ diuites mulieres ſunt minꝰ deuote ad verba dei ⁊ nimis ſollicite circa honores ſeculi huius. ſed fuit hec mulier de turba .i. de vili cōditiōe ẜm ſeculum: ſed nobilis apud deum: qͥa ꝟtuoſa: ⁊ vt fert̉ fuit vir