ParsLiber
gruētiā piccario ſufficit vinuꝫ. Sic fuit inapl̓is ⁊ ſtephano qͥ peccauerūt venial̓r. Deniqꝫ eſt plenitudo vſqꝫquaqꝫ replens ꝙ inre impleta nil vacuū relinquit̉ vt in mēſuravini vel olei: vel in piccario vſqꝫ ad ſūmuꝫorificij repleto. Hec fuit in btā v̓gine q̄ nūqͣꝫ peccauit. Suꝑeffluēs aūt plenitudo eſtqn̄ res ipſa vaſis capacitatē excedit ⁊ in adextra effluens redundat: hec fuit in xp̄o. Ethecipſa plenitudo deſcēdit etiā in btāꝫ virginē qn̄ v̓bū dei ꝯcepit. vn̄ ẜm Alber. Plenitudo xp̄i pͥuat particularitatē: qͥa non admēſurā dedit ei deꝰ ſpūmſctm̄. glo. i. nō ꝑticulariter neqꝫ ꝑ ſubdiuiſiōes: ſed vniuerſaliter ⁊ general̓r. Plenitudo aūt btē ꝟgīs pͥuat vacuitatē. qͣꝫdiu em̄ vas pōt reciꝑe aliqͥd: tādiu habet aliqͥd de vacuitate. vn̄ oīscreatura habet aliqͥd de vacuitate: qͥa maiorē gr̄am reciꝑe pōt. Sed btā ꝟgo tātā recepit vt maioreꝫ reciꝑe nō poſſet: ſcꝫ ꝙ eſſetmater dei. ⁊ ſic patet. Capitulum. III.Ercio videndū eſt de huiꝰ dicti intelligētia. qͥd ſcꝫ ꝑ hāc plenitudineꝫtgr̄e in btā virgīe intelligat̉ ⁊ in qͦ cōſiſtat iſta eiꝰ plenitudo. Ad qd̓ breuit̓ dicēdū ẜm Alber. ſuꝑ miſſus eſt. ca. lxxij. ⁊. ccx.Necnō ẜm Iaco. de voragine ꝙ ꝑ hoc qd̓d̓r Gratia plena: tria cōprehēſa intelligunt̉ẜm ꝙ iſta plenitudo in his tribꝰ ꝯſiſtit.Primo p̄cellentia dignitatis.Secūdo preeminētia ſanctitatꝭ.Tercio ſuꝑabūdantia capacitatisPrimo intelligit̉ p̄cellētia dignitatis: q̄ in hͦclaret ⁊ attēdit̉ ꝙ ipſa eſt virgo mr̄ oīpotentis dei: dn̄a mūdi ⁊ regina celi ac oīm imꝑatrix glorioſa. Un̄ ipſa cōꝑat ſe cedro Eccixxiiij. Quaſi cedrus exaltata ſum in libanoCedrus qͥppe in altitudīe trāſcendit oēs arbores: ſic ⁊ ipſa oēs hoīes ⁊ angelos ac creaturas. Secundo ꝑ hoc ꝙ d̓r gratia plenaͣ intelligit̉ p̄eminētia ſctītatis q̄ in hͦ attēdit̉ ꝙ ipſa ſuꝑ oēs angelos et ſanctos infradeuꝫ eſt ſanctiſſima ⁊ puriſſima ea puritateqͣ ſub deo neqͥt maior intelligi. Et inſuꝑ nōſolū in ſe eſt ſctīſſima: ſed ⁊ alios p̄t ſctīficare ⁊ a pctō ſanare. Unde ſe cōꝑat cypreſſoq̄ eſt arbor medicinalis. Ecc̄i. xxiiij. Quaſiinqͥt cyp̄ſſus in monte ſyon. ꝓpterea Hugod̓ ſctō vic. dicit ad eā. Recte dicta es gratiaplena: qͥa de te ortus eſt fons gratie. Iō totū nobis qͦdāmodo a te qd̓ ꝑ illum nob̓ eſt
qͥ natus eſt ex te. Bn̄ em̄ dicta es gratia plena ⁊ intantū plena vt ex tua redūdantia totus hauriat mūdus. Hec ille. Tercio intelligit̉ ſuꝑabūdātia capacitatis .i. ꝙ ipſa fuit ſuꝑabūdātiſſime capax om̄is gratie. Qd̓qͥdem attēdit̉ Primo in hoc ꝙ oēs gr̄as generales ⁊ ſpeciales oīm creaturarū in ſūmohabuit: nec aliqͣ gratia ſibi defuit. vn̄ Ecc̄i.xxiiij. In me omīs gratia vie et veritatꝭ ⁊c̄.De hoc latiꝰ deo duce dicet̉ cū de vita eiusaget̉. Secūdo attēditur in hoc ꝙ ipſa illasgratias habuit a qͥbꝰ om̄is creatura vacuafuit. ſcꝫ: ꝙ eſſet virgo ⁊ mater. Mater dei ethoīs: dn̄a md̓i ⁊c̄. Tercio in hoc ꝙ ſua gratia tanta fuit ꝙ pura creatura niſi eſſet deovnita maioris gratie capax eſſe non potuitQuarto ꝙ gratiā increatā in ſe totā cōtinuit. ⁊ ſic ꝑ omnem modū gr̄a plena fuit ⁊c̄.De hoc ꝙ d̓r dn̄s tecū Capl̓m IIIIEcundo qͦꝫ de hoc ꝙ dicit̉: dn̄s tecum: tria q̄runt̉. Primo vtꝝ hocdictū ſit ab angelo bene poſitum.Secūdo qͣre aliqͦd d̓termīatiuū ad hoc dictū nō ſit additū: puta vt dixiſſet dn̄s oīpotens tecū. vel dn̄s exercituū. Tercio qͣliter dn̄m eſſe cū btā virgine ſit accipiendū.Ad pͥmā q̄ſtionē Arguit̉ ꝙ nō bn̄ ponatur dn̄s tecum hoc loco. ſed potius debuitponi: pater tecum. ꝓbat̉ qꝛ vt dicit ph̓us li.Rheto. Sermones ſꝑ inqͥrēdi ſunt ẜm materiā. ſed in hac ſalutatione agit̉ de materiaamoris Cū ergo dn̄s ſit nomē timoris ⁊ pr̄nomen amoris: iuxta illud Malach .j. Siego dn̄s vbi eſt timor meꝰ ⁊c̄. gͦ videt̉ ꝙ debuit poni pater tecum. Cōfirmat̉: qͥa dominus d̓r qͣſi dans minas. hic aūt nulla fitcōminatio ſed ꝓmiſſio. ergo nō debuit dicidn̄s tecum. Itē cū tota trinitas ſit mittēsiſtam ſalutatiōeꝫ: videt̉ ꝙ debuit dici trinitas tecū. Itē ille qͥ annūciat̉ vocat̉ emanuel .i. deus nobiſcum. vt d̓r Eſa. vij. capi.Iſtud aūt eē nobiſcū cōplebat̉ in iſta annūciatione. ergo angelus debuit dicere deꝰ tecum vel deus nobiſcū. Iteꝫ iſta ꝯceptioappropriat̉ ſpūiſctō: ⁊ etiā dn̄s habitat ī homine ꝑ ſpūſſancti gratiā. ergo debuit dicere: ſpūſſanctus tecum. Item videt̉ ꝙ debuit dicere: dn̄s in te. Fuit em̄ dn̄s cum beata virgine modo eſſendi in ⁊ non alio mōcum ergo hic annunciat̉ dn̄s in eam ꝑ corporalem p̄ſentiam: debuit dicere: dn̄s in te.