Druckschrift 
Stellarium coronae Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Articulus

Ad tui oris imꝑium cunctus obediet ppl̓s.Bern̄. in ſermone. Data ē tibi o felix Maria oīs ptās in celo ⁊ in terra vt qͥcqͥd volūeris valeas impetrare. Un̄ ipſa ait. In hieruſalē ptās mea .i. in tota eccl̓ia militante ettriūphante. imo qd̓ maiꝰ eſt ipſa poteſtateꝫhabet etiā ſuꝑ deo: et ius p̄cipiēdi tanqͣꝫ mater filio. Duodecimū maximū bonū gratie p̄ſtitū Marie eſt: qꝛ eā tā ſummo honore ſublimauit ꝙ nedum oīs creatura angelica ⁊ hūana: ſed etiā ipſe creator oīm deꝰ eaꝫvenerat̉ ⁊ honorat. Erat eniꝫ deus ſubditilli ſcꝫ marie Lu. ij. O igit̉ miſer homūcio qͥnō vis honorare ⁊ reuereri btīſſimam virginē quā honorāt oēs angeli ⁊ ſancti ⁊ ip̄e deus. qͥd dicturꝰ es in iudicio. qͣnta miſer dānatione dignus es qͥ ꝯtēnis ſeruire Mariecui etiā deus ſeruiuit tanqͣꝫ filius matri. Overe admirabilis gratie ⁊ excellētie ꝟgo. Overe vas admirabile: opꝰ excelſi: qͥs vnqͣꝫ aſeculo vidit talia vt vna puella vna ꝟgo regia ſit tā excellētiſſime creata. tā nobiliſſimapulcritudine decorata. tāqꝫ ineffabilibꝰ donis gratiarū ſublimata. O digniſſima virgo. o p̄cellētiſſima dn̄a. o gl̓ioſiſſima reginavere te ſol ⁊ luna celū ⁊ terra mirant̉. vere teoīs creatura digne venerat̉. vere felix es etoī laude digniſſima qͥa ex te ortus eſt ſol iuſticie xp̄s deus noſter. O dulciſſima mr̄ nōſtra Maria vnica ſpes ⁊ refugiuꝫ anīe nr̄ead te nos filij eue nos miſeri ⁊ pctīs pleni:nos dānatōe digni: merito clamamꝰ. ſuſpiramus. ⁊ flebili voce ſupplicādo accedimꝰ.te inuocamꝰ noſtrā dn̄am. noſtrā aduocatānoſtrā reginā gl̓ioſam. matrē dulciſſimā domini ieſu. mr̄eꝫ pijſſimā gr̄e ⁊ miſcd̓ie. Te īquā ſolaciū cordis nr̄i matrem noſtrā adoptatā: tuā imploramꝰ clemētiā dulcꝭ ſpes etvita noſtra: qͣtinꝰ dignerꝭ recordari qͥa ꝓ nobis peccatoribꝰ es electa: ꝓ nobis ad tantādignitatē ꝓuecta. et idcirco nos tuo filio recōmēda: dulci Ieſu deo noſtro recōcilia etda ipſo frui in celeſti patria Amē.Incipit liber ſextus de benedicto nomine Marie.Iber ſextus ēde miſterio benedicti nomīsbtīſſime virginis eiuſqꝫ appellatōnis. ⁊ habet duas partespͥncipales.Prima eſt de excellētia ⁊ ſubli-

mitate nomīs Marie. Secunda de glorioſitate nominis eiuſdem benedicte virginis Marie. Pars prima de hoc ſuꝑbenedicto nomine Maria qͣꝫ decenter dei matri appropriatur. ⁊ quāta bona ſignificat atqꝫ inuocantibus qͣꝫplures vtilitates cōferat.Ome virginisMaria. Scribunt̉ iſta ꝟba Luce. j. ca. quibꝰ beatus euangeliſtaedoctus ſpūſancto expͥmit magnificā ⁊ deuotiſſimā laudem benedicte ꝟginis: ſub duplice noīe. appellatiuo ſcꝫ ⁊ ꝓprio noīe. Appellatiuo exp̄mēte eius ꝟtutis dignicoſammagnitudinē cōmēdat eā cū dicit. Nomenvirgīs. Uirgo qͥppe nomē eſt magne v̓tutꝭet dignitatis: btō dicēte Hiero. ad Paulā ⁊Euſto. Sꝑ inqͥt angelis eſt cognata ꝟ̓ginitas. ꝓfecto in carne ſine carne viuere nō terrena vita eſt ſed celeſtis. Noīe qͦꝫ ꝓprio cōmēdat virginē ſctūs euāgeliſta. cum ſubdit:Saria. qͦ inſinuat eius excellētie ꝓprietateꝫ⁊ ꝑſone ſublimitatē. qꝛ maria marꝭ ſtella interp̄tat̉. Sic nimirū q̄libet ꝑſona digna ꝑfecte ſolet laudari. vt vicꝫ ſub duplici noīeeiꝰ laus expͥmat̉: vno eius dignitatē: alteroeius ꝑſone ſingularitatē ſignificāte. qm̄ vtait Areſt. j. rhetoricoꝝ. Laus eſt ſermo elucidans magnitudinē ꝟtutū. ⁊ ideo niſi nominet̉ virtutis magnitudo q̄ ip̄i ꝑſone aſcribit̉: ſermo laudiſ eiꝰ ꝑfecte nō elucidat̉. SicIudith volēs deū ꝑfecte laudare. ca. xv. di.Adonay dn̄e deꝰ magnꝰ es tu ⁊ p̄clarus inꝟtute tua quē nemo ſuꝑare poteſt: tibi ſeruiat oīs creatura. vbi nomē ꝓprium dei ponitcū dic̄ Adonay. dicēte dn̄o ad Moy. Exo.vj. Ego ſum dn̄s qͥ apparui Abraā yſaac etIacob. ⁊ nomē meū adonay nō indicat̉ eisInterp̄tat̉ aūt ẜm Hiero .i. dn̄s dn̄anſ. Itēnoīa cōia eiꝰ ſublimitatē expͥmētia ſubiūgitcū dicit: dn̄e deus ⁊c̄. Sic etiā ſcpͥtura volens Salomonē cōmēdare de magnitudīeſue regie dignitatꝭ. iij. Reguꝫ. iiij. dicit. Eratrex Salomō regnās ſuꝑ iſrael. Sic deniqꝫſctūs euāgeliſta Marcus volēs cōmēdareet laudare noſtrum ſaluatorem Ieſum benedictū ca. vl. dicit. Et dn̄s quidem Ieſuspoſtqͣꝫ locutus eſt eis aſſumptus eſt in celū⁊ ſedet a dextris dei. Suo modo debemuset nos chariſſimi laudare dominū Ieſum

n 5