ArticulusII
amaueris: ⁊ iō eris bn̄dicta in eternū. Hecibi. Merito gͦ ⁊ nos chariſſimi in gl̓iam etlaudē dei oīpotētis tā puriſſimā ⁊ gl̓ioſiſſimā virginē adoramꝰ. Merito ip̄ius ſuffragia inuocamꝰ. Merito deuotis laudibꝰ efferimꝰ quā deꝰ tante puritatꝭ honore p̄tulitoībus: ⁊ tantis pͥuilegijs p̄fecit digniſſimā:⁊ p̄electaꝫ cunctis creaturaꝝ generibꝰ: vt foret mater dei: dn̄a mūdi: regina angeloꝝ: etmediatrix dei ⁊ hoīm. O ꝟe mūdiſſima virginē. O vere digniſſimā dei matrē. O deusmeus quādo erit vt videamꝰ in celo eiꝰ gloriā. O ieſu p̄dilectiſſime v̓ginis Marie nate dulciſſime. da q̄ſumꝰ nobis gr̄am: vt imitando tue ſctīſſime matrꝭ caſtimoniā: digniſimus ꝑuenire ad tuā gl̓iam Amē. Miraculū. De puritate btē ꝟginis poteſt miraculū applicari. qd̓ refert Uincentiꝰ in ſpeculo hyſtoriali li. viij. ca. ciiij. dicēs. Pictorqͥdam in ꝑtibus flandrie famoſus btē virginis puritati deuotꝰ. qͦtienſcūqꝫ depingebatimaginē virginis btīſſime: ob eius puritatē⁊ glorioſitatē pulcherrime depingebat. ⁊ diaboli imagineꝫ ſub pedibꝰ eius turpiſſimovultū: vt decet turpitudinis amatorē figurabat. Iuxta illud Gen̄. iij. Ip̄a ꝯteret caputtuū. Cui diabolus in viſione noctꝭ apparuit dicens cuꝫ ira. Cur me ita irritas. Pictorreſpōdit Bn̄ hoc ago: qꝛ ſemꝑ te paſſus ſuꝫoīm que feci maloꝝ incentore. ⁊ adhuc turpiuꝫ cogitationū moliris inſidias. Hoc fortaſſis dixit: qꝛ poſſibila ꝙ turpes cogitationes paſſus ꝯtra puritatē beate ꝟginis ſicut⁊ multi patiunt̉ ſepius ⁊ nimiuꝫ turbant̉ꝓtalibꝰ: ſed equo anīo ferenda ſunt cogitationū taliū facta a diabolo impedimēta. Sciendo: qꝛ iuxta Bern̄. Nō nocet ſenſus vbinō eſt ꝯſenſus. Unde nō eſt homī deſperādum nec putandū ꝙ deꝰ eum relinquat dūmō nō ꝯſentiat: ſꝫ deteſtet̉ tales prauas cōgitatōes quibꝰ ſolet diabolꝰ ꝓpulſare. Neccogitandū eſt ꝙ tales ſint p̄ſciti ad damnationē. ⁊ ideo patiant̉ talia: qͥn potius ſignuꝫeſt diuine gratie et electionis iuxta doctorum documēta: ſicut ptꝫ libro de interna cōuerſationē. Ad ꝓpoſitū cū ip̄e pictor vnadierum in porticū cuiuſdā eccleſie btē Marie vario opere pinxiſſet imaginē btē ꝟginiſpulcherrime vt potuit figurauit gl̓iaꝫ ⁊ honorē dans tante virgini. Sub pedibꝰ quoqꝫ eius diabolum vt decuit turpiſſimo vul
tu depinxit fignificās: quia caput eius ip̄avirgo beata ꝑ ſui puritatē cōtriuerit ſicut fuerat p̄dictuꝫ Gen̄. iij. Ecce diabolꝰ nō equeferendo adhuc ſuſpenſis trocleis ⁊ ſuppoſito firmiter tabulatu: cum monſtrū illud pingebat̉ turbine veniente om̄es illas artis pictorie machinas vehemēter ꝯcutiēdo in terram excuſſit. Qd̓ pictor ꝑſentiens ⁊ ꝑtimeſcēs cor ⁊ manū ad imaginē gl̓ioſiſſime domine leuauit. Mirū dictu: imago virginismanu porrecta ip̄m retinuit ⁊ ſeruauit illeſum donec venirēt qui ei ſubuenirēt. Tuncom̄es qui aderant xp̄m in matre ſua glorificabant ⁊c̄. Plura alia ſi vis miracula multa applicabilia habes infra ī tractatu de miraculis eiuſdē beate virginis ⁊ ſubuentionibus ⁊c̄. li. vlti. ⁊c̄.¶ Incipit liber nonus de excellentiſſimacharitate beate Marie.Onus liber agitnde myſterio excellentiſſime charitatis beatiſſime ꝟginis Marie: ⁊ cōtinet duas ꝑtes. Prima pars eſtde eius charitate erga deum. Secundapars de eius charitate erga nos. id eſt genꝰhumanū. In his quippe duobus p̄ceptischaritatꝭ tota lex pendet ⁊ ꝓphete Math̓.xxij. ca. In dilectōe dei vicꝫ ⁊ ꝓximi.Pars pͥma de ſūma ⁊ excellentiſſima atqꝫ ꝑfectiſſima charitate beate Marie ergadeum ⁊ dei filiū dn̄m ih̓m xp̄m.o dilecto meo⁊ dilectus meus mihi qui paſcit̉inter lilia Can̄. vj. ca. Quibꝰ ī verbis in ꝑſona beate Marie dictisinſinuatur ſūma ⁊ familiariſſima charitasqua dilexit virgo benedicta deum ⁊ dulciſſimū ſuum filium: et qua diligebat̉ ab ipſodeo. Nam reuera deus ſūme ſuꝑ omnē creaturam dilexit hanc virginē benedictā quāelegit ⁊ p̄elegit vt eſſet ſibi mater dilectiſſima ⁊ totius mūdi dn̄a. Unde de ea Sap̄.viij. dicit deus. Hanc amaui ⁊ queſiui mihi in ſponſam aſſumere eam. et amator factus ſum forme illiꝰ ⁊c̄. Propterea dicit ip̄avirgo benedicta in p̄miſſis verbis thematꝭEgo dilecto meo. Deniqꝫ ip̄a deum ardentiſſime reamauit: quia toto corde: tota anīatota mente: et totis viribus dilexit. non ſo-