Prologus
Prologus in ſtellarium corone benedicte virginis Marie.Uoniam vtait beatiſſimꝰ ille Gregoriꝰmaximꝰ. Indignus eſt dādis qͥ nō agit grates de datis. Et Seneca libro de beneficijs dicente. Turpiſſimū eſt gratiā bn̄ficijs nō referre. Hinc ē ꝙcū glorioſiſſima dei genitrix ꝟgo Mariaꝯtinue cōferat inenarrabilia nobis ⁊ cōtulerit bn̄ficia. ꝑ eam enī habemꝰ qͥcquid boni habere videmur: Eximio Anſhelmo:necnō deuotiſſimo Bernardo atteſtātibꝰ.Uitioſum gͦ ⁊ punitōe dignū arbitror eiꝰlaudes tacere. maxime cū viua teneā memoria. in ml̓tis ꝑiculis neceſſitatibuſqꝫ etinfirmitatibꝰ eius me accepiſſe ſuffragia.morbo qͥppe graui qͦ his ante aliquibꝰ diebus vexabar. voto ſibi facto ꝑ eam miſericorditer liberatū me fateor. Qd̓ qͥdem niſime cōpuliſſet indignū ⁊ inſufficiētē me ſentiens: nullatenꝰ hoc opus attēptaſſem. Timeo nēpe ne ſi p̄conia laudis eius tacueroſceleris arguar vt infidelis ⁊ ingratꝰ. Hecergo penes me cauſa p̄cipua hūc aſſumēdi laborē extitit. Spero aūt quia ꝓpoſitūmeū ꝑficiet ip̄a que intētionē cordis videtEiꝰ quoqꝫ auxilio facere me poſſe nō ambigo. ad qd̓ ī eius laude ex me nō ſufficio.Ad ip̄ius igit̉ nati dn̄i vicꝫ noſtri ih̓u xp̄igloriā. ⁊ digniſſime ſue genitricis Marielaudē. ac ſeraphici patris Frāciſci. omniūqꝫ ſctōꝝ honorē: huic oꝑi manū apponaꝫ.Stilo qͥdem rudi ⁊ ſenſu ac verbis imperitis materiā miniſtrans ſimplicioribꝰ p̄dicatoribꝰ ampliora exinde eliciendi. Unde⁊ ſuccincte reſecatis alijs: ſola ea ſcribereintēdo: que ad p̄dicandū ſimplici populovtilia fore cōperero. Sed ⁊ nec iſta ex ꝓprio ſenſu: qͥn potius alioꝝ peritoꝝ editionibus cōdita cōportaui vt potui. Hortoraūt lectorē vt ſi me ī aliquo minꝰ bene ſcripſiſſe vl̓ certe ꝟitatis metas incaute vſpiāexceſſiſſe ꝑſpexerit: nō qͥd: ſed quo anīo (qꝛrecto) ſcriptū ſit penſans. ignorātie aut ingenij modicitati miſericorditer ignoſcat.Quicqͥd autē boni in hoc ipſo oꝑe reꝑeritdn̄o ih̓u ⁊ eius genitrici glorioſe: vn̄ om̄edatum optimū ⁊ donū ꝑfectum ē attribu-
at. Nimirū fide recta adorādo trinitatem⁊ redēptorē ꝓgenitricē eterne leticie benedico angeloꝝ reginā theoticā v̓ginali ſtellario. Quia ꝟo digniſſima virgo pulcherrima ſub figura deſcribit̉ Apoc̄. xij. habere in capite coronā duodecim ſtellarū. Idcirco in hͦ oꝑe duodecim eius magnalia ſiue myſteria: qͥbus ip̄a tanqͣꝫ duodecim radiantibꝰ ſtellis p̄dotata gloriat̉: in duodecim libris diſtincta deſcribunt̉. Quilibetetiā liber ꝑ certas ꝑtes diuiſus: in aliquoſuoꝝ articuloꝝ coronā duodecim ſtellarūẜm materie cōgruentiā coaptando ꝯtinebit. Quāobrē opus iſtud ſtellariū coronebenedicte v̓ginis cenſui noīandū. Ip̄iꝰ nēpe glorioſiſſima corona ꝓ ſingulis p̄dicationibꝰ coaptata: ⁊ in laudē eius feruenterexoranda a nobis p̄ꝑatur: qͣtinꝰ ꝑ eam ī celo coronari mereamur. O igit̉ gl̓ioſiſſimaceli regina: oro te ſupplex: mēte pia: vt hascoronaꝝ rōſas (qͣꝫqͣꝫ exiles ⁊ tuis meritꝭ impares) acceptare dignerꝭ: quibꝰ te om̄i laude digniſſimā magnificare ꝓpoſui ⁊ laudare: vt ⁊ tu mater miſcd̓ie ⁊ gratie veniā mihi ⁊ gratiā tribuere: coroneqꝫ tue celeſtis ⁊gaudij ꝑticipē facere ī ſuꝑna patria ne dedigneris vbi tuū natum ⁊ te laudē ſine fine Amen.¶ Diuiſio huius opris. In pͥmo itaqꝫ libro agit̉ de myſterioſue digniſſime annūciatōis: diuīeqꝫ incarnatōis: ⁊ actiue ꝯceptōis Marie. hͦ nimirū cetera antecedit ordine dignitatꝭ ⁊ cauſalitatꝭ. In ſecūdo libro agit̉ de myſterioſue gaudioſiſſime viſitationis. In terciode myſterio ſacratiſſime purificatōis Inquarto de myſterio īmaculate ſue ꝯceptionis. In qͥnto de myſterio ſanctiſſime ſuenatiuitatꝭ. In ſexto ꝟo de myſterio ſui benedicti nomīs ⁊ appellatōis. In ſeptimode myſterio ſue ꝟtuoſiſſime vite ⁊ oꝑatōisIn octauo de myſterio ſue puriſſime virginitatis. In nono de myſterio ſue excellentiſſime charitatis. In decimo de myſterio ſue gl̓ioſiſſime aſſumptōis. In vndecimo de myſterio ml̓tiplicis ⁊ p̄celſe priuilegiatōis ac dignificatōis. In duodecimo libro agit̉ de myſterio debitorie ſeruitutis ⁊ cultū deuotōnis. ſcꝫ a nobis ſibi
a 2