Articulus

ſcpͥtū eſt ꝑꝓphetā: Miſcd̓ia dn̄i ab eternovſqꝫ in eternū ſuꝑ timētes eū. Et iteꝝ. Nunqͥd obliuiſcet̉ miſereri deꝰ aūt ꝯtinebit ī iraſua miſcd̓iam ſuā ⁊c̄. igit̉ ⁊c̄. Et cōfirmabatſic. Indecēs eſt ⁊ oīno illicitū deū ſūme miſericordē ſicut oīs lex diuīa ⁊ ꝓphete clamātſummā miſcd̓iam nō on̄dere. Suauis em̄dn̄s vniuerſis: ⁊ miſeratōes eiꝰ ſuꝑ oīa oꝑaeiꝰ: gͦ inqͥt tu deꝰ hͦ ſuꝑ oīa miſericordiſſimūopus facere debes teip̄m ꝓ redēptiōe hoīsexhibēdo. Scd̓o ꝓbabat rōne ſumpta exlege canonica. Quia qd̓ ſel̓ placuit amplidiſplicere nō p̄t. extra de regū. iu. li. vj. Deoaūt placuit hoīem creaſſe ad hūc fineꝫ .ſ. adbtītudinē. gͦ reduci dꝫ ⁊ reꝑari ad eandē miſericorditer poſt lapſuꝫ. Itē odia ſūt reſtringenda: fauores ampliādi: vt dicit̉ ibidē. ſcꝫde regū. iu. li. vj. Et de pe. di. j. pene. Odioſum aūt fuit pctm̄ Ade ⁊ meruit penaꝫ. Iōꝯgruū ē o dn̄e deꝰ vt ẜm tuā miſcd̓iam ampliēs ei fauorē clemētie ⁊ miẜatōis tue īdulgendo eiꝰ pctō. Tercio ꝓbat rōne ſumptaex lege ph̓ica: quia vnicuiqꝫ rei cōueniēs eſtillud qd̓ cōpetit ſibi ẜm ſuā ꝓprietatē naturalē: vt dicit Ariſto. ⁊ Porphiriꝰ lib̓. de vl̓i.Propriū inqͥt eſt qd̓ vni ſoli ⁊ ſꝑ ꝯuenit: vthomī ridere: vel rōcinari ⁊c̄. Sꝫ deo ꝓpriū ēmiſereri. vt canit eccl̓ia. Deꝰ cui ꝓpriū eſt miſereri. gͦ ⁊c̄. Et hͦ ꝯfirmat̉ ꝑ exēpla naturaliaqꝛ pietas ⁊ miſcd̓ia ꝓpria eſt nobilibꝰ ⁊ magnanimis anīalibꝰ. Nobilis em̄ ira leonisꝑcere ꝓſtratis: Sꝫ ⁊ vrſus anīal iracūdiſſimū ⁊ aper ferociſſimꝰ ꝑcere norunt ꝓſtratiſIdcirco cōueniēs eſt vt deꝰ miſereat̉ hoī ꝓſtrato ꝑ pnīe hūilitatē. Quarto ex lege ciuilica: qꝛ dolus alicuiꝰ nō dꝫ ſibi patrocinari vt exinde p̄miū vel lucruꝫ aſſequat̉. ff. dedolo malo. l. Ne ex dolo ſuo lucret̉. nec debet qͥs ꝯſeqͥ emolimētuꝫ de mēdacio ſuo. vtff. de natalibꝰ reſtituēdis. l. j. Sꝫ qꝛ ſerpensfraude Adā ⁊ Euā decepit vt in ſeruitutē ⁊captiuitatē eos redigeret. Iō maleficia ſerpentis lucrum ⁊ emolimētū habere nō debent: vinculis ſuis ſemꝑ homīes detinēdo.Item deceptis ⁊ nō decipiētibus iura ſubueniunt. ff. ad velleianū. l. ij. Uerba. ⁊. ff. dein integrū reſtitutiōibꝰ. §. finali. Debet ergoius diuinū ſubuenire decepto hoī ⁊c̄.¶ Capitulum. II.

Ecūdo circa hanc q̄ſtionis deciſionē ꝯtēplemur veritatꝭ ⁊ iuſticie opinionē. Cū em̄ talibꝰ rōnibꝰ miſcd̓iainclīaret deū prēꝫ ad miẜandū ⁊ redimēdūhoīem. ꝟitas obſtabat di. O miſcd̓ia qͥd tuloq̄ris? Nūqͥd vis me ꝑire. Tu em̄ dn̄e deus cū ſis deꝰ ⁊ nō mētiaris. Nā ſcriptū eſt.Ueritas dn̄i manet in eternū. ꝑ pͣsͣ. Sꝫ tudixiſti hoī. Quacūqꝫ hora comederitꝭ morte moriemī Gen̄. ij. ca. gͦ oportet ꝙ iſta ſentētia tua ſtet fixa in ꝟitate ⁊ ſic homo in morte maneat. Ad hec miſcd̓ia: reſpondēs ait.Nonne vbi ſcriptum eſt. Ueritas dn̄i manet in eternū. īmediate p̄miſſum eſt. Quoniam ꝯfirmata eſt ſuꝑ nos miſcd̓ia tua. Facienda eſt ergo hec miſericordia homī vt liberetur ꝓpter me: ne forte ipſe deus videat̉eſſe īmiſericors. ſed ⁊ tu veritas debes mihi conſentire in hoc. Ne autem obſtet veritas illius ſententie: quam allegaſti ſcꝫ Quacunqꝫ hora comederitis morte moriemini.Fiat hoc modo: vt homo ⁊ moriatur ⁊ qd̓ammō nō moriatur ꝓpter me. moriatur quidem corꝑaliter. cuius qͥdem mortis neceſſitatem incurrit ꝑ illam ſententiā: ſed nō moriatur morte eterna. In hoc enim mihi conſentire debes: quoniā ſcriptuꝫ eſt. Nunqͥdin eternū ꝓijciet deus aut in finem miſericordiam ſuam abſcidet a generatione in generationem ⁊c̄. Ait veritas. Uere tibi nonconſentire aſperuꝫ eſt ⁊ crudele iudico: quoniam ſcriptuꝫ eſt. jͣ. Chorin. xiiij. Nō eſt diſſenſionis deus ſed pacis: libeat ergo miſeſereri homī hoc modo quo nō derogat̉ veritati. ¶ Iuſticia vero videns veritatē conſenſiſſe ait ad eas. Quid facitis o miſericordia ⁊ veritas: nunquid deus ſubuertit iudicium Iob. xxxiiij. Scriptuꝫ eſt enim iuſtꝰdn̄s ⁊ iuſticiam dilexit: equitateꝫ vidit vultus eius. pͣs. Nō ergo ꝑmittam ſic hominimifereri vt excludar. Iuſticia quippe requirit vt ſicut ſcriptum eſt Eſa. xxvj. Tollaturimpius ⁊ peccator ne videat gloriaꝫ dei ⁊c̄.Miſericordia ait. O iuſticia nō ſis mihi cōtraria ſed fiat homini miſericordia ſaltem ꝓpter me ſi nō ꝓpter Adam: quia ⁊ ſcriptum eſt ꝑ pſal̓. Miſerationes dn̄i ſuꝑ oīaoꝑa eius: gͦ ⁊ ſuꝑ iuſticiaꝫ. vn̄ ⁊ tu mihi debes conſentire vt homo miſericordiā cōſequatur. Iuſticia ait: nō poſſum aliter con