LiberParsI
ſentire niſi ⁊ mihi ſatiſfiat: nec decꝫ vt deustm̄ agat ẜm miſcd̓iam ſꝫ ⁊ ẜm iuſticiā. Fiatergo mihi ſatiſfactio de pctō hoīs vſqꝫ adnouiſſimū qͣdrantē dicēte ſcpͥtura. Amē qͥppe dico vobis nō exibit inde hō niſi reddatnouiſſimū qͣdrantē Mat. v. Hoc facto tibibn̄ ꝯſentire poſſum vt hō liberet̉: al̓as egoꝑibo. Et vn̄ Anſhel̓. li. j. cur deꝰ hō. ca. xij.dicit. Liberior inqͥt eſſet iniuſticia ſi ſola miſericordia dimitteret̉: dimittere qͥppe pctm̄ſine ſatiſfactiōe nō eſt aliud qͣꝫ nō punire. ſiaūt pctm̄ nō punit̉ inordinatū aliqͥd dimittit̉ quod nō decet regnū dei. gͦ ⁊c̄.Capitulum. III.Ercio ꝯtēplemur circa hͦ diuine ſapiētie diffinitōeꝫ ſiue ꝯcluſiōeꝫ. nātot ꝯtrarietatibꝰ motis deꝰ pater dedit om̄e iudiciū facere filio ſicut ſcpͥtum eſtIoh̓. v. ⁊ mādauit iſtud decernere. Filiꝰ autē qͥ ⁊ ſapiētia dei patrꝭ ē ẜm apl̓m .j. Choꝝ.j. Auditis allegatōibꝰ vtriuſqꝫ partis dixit:Iuſticia dicit perij ſi Adā nō maneat ī morte. Alia aūt dicit perij ſi Adā miſcd̓iam nōꝯſeqͣt̉: hec eſt gͦ diffinitiua ſentētia ſuꝑ hͦ. Fiat pena ⁊ mors bona Ade ⁊ habebit vtraqꝫ qd̓ petit. obſtupuerūt oēs ⁊ dixer̄t: Quōfiet iſtud cū pena ſit amara ⁊ mors pctōruꝫpeſſima teſte ſcpͥtura: quō gͦ erit bona? Iudex ait. Querat̉ ex filijs Ade aliqͥs qͥ oīnoſit iuſtꝰ ⁊ abſqꝫ om̄i pctō etiā originali qͥ nōſit dignꝰ mori ⁊ iſte moriat̉ ex charitate ⁊ puniat̉ ꝓ hūano genere: cū nō ſit debitor mortis ⁊ pene ſatiſſit iuſticie ⁊ hoī miſcd̓ia impendet̉. Currit gͦ ꝟitas ⁊ circūiuit orbē terre ⁊ q̄rit ſi inueniat talē innocētē ⁊ nemo eſtinuētus mūdꝰ a ſorde nec infans cuiꝰ ē vnius diei vita ſuꝑ terrā teſte ſcpͥtura. Tūc cuꝫrediret miſcd̓ia ⁊ ꝟitas obuiarūt ſibi .ſ. mutuo. Et q̄ſiuit miſcd̓ia ſi inueniſſet iuſtū. illarn̄dit. Oēs declinauerūt ſil̓ īutiles ſacti nōeſt qͥ faciat bonū nō ē vſqꝫ ad vnū. teſte pͣs.Tūc ⁊ iuſticia ait. Et ſi inueniret̉ talis iuſtꝰſꝫ purꝰ hō quō eiꝰ morte vel pena ſatiſfieretẜm dei iuſticiā de pctō hoīs. Cū pctm̄ hoīſſit infinite grauitatꝭ: tū qꝛ ꝯͣ bonitatē infinitā. tū qꝛ hoīem infinito bono pͥuauit: tū qͦꝫqꝛ infinita indiuidua hūani generis in potētia corrupit ſicut patebit ꝑte pͥma huiꝰ li.ar. ij. ca. ij. in medio. Oīs aūt hō purꝰ finitieſt meriti. igit̉ ⁊c̄. Tunc ait diuina charitasQuicqͥd in hac re cōtendatis hͦ eſt iudiciū:
vt deꝰ fiat homo iuſtiſſimꝰ ⁊ abſqꝫ pctō: ⁊ excharitate ſatiſfaciat ẜm merā iuſticiā ſua pena ⁊ morte ꝓ hoīe. Sicqꝫ miſcd̓ie ⁊ iuſticieſatiſſit ⁊ cū hoc charitas dei infinita manifeſtabit̉: cū ſic deꝰ hoīem dilexerit ⁊ laueriteuꝫ a pctīs ſuis in ſanguine ſuo. Suꝑ hacſentētia pacata ē iuſticia ⁊ oſculū pacis dedit miſcd̓ie ⁊ charitati: ⁊ tunc iuſticia ⁊ paxoſculate ſūt. Tūc deꝰ pater ait: Oīa in ſapiētia fecimꝰ mūdū creādo: ſic om̄ia in ſapientia .i. in filio faciemꝰ mūdū reꝑando. Ait filius: ecce ego vt fiat iſta miſcd̓ia charitas iuſticia ⁊ ꝟitas in ꝓmiſſione. In capite qͥppelibri ſcriptū ē de me: vt facerē volūtatē tuaꝫ⁊ ſic determinatū ē: vt filiꝰ dei ſit hō: ꝑ incarnationē qͦꝫ eiꝰ ⁊ paſſionē liberet̉ hō. O igit̉anīa fidelis. O xp̄i ſanguīe redempta videqͣnta charitate deꝰ te amauit vide qͣnta eiuſmiſcd̓ia erga te extitit: qͣnta bonitas: vt ipſeꝓ te pctōre voluerit in ſeip̄o ſatiſfacere ⁊ cūreſurgere nō poſſes ip̄e ꝓ te ſubleuando ſeip̄m ſubiecerit. Exinaniuit ꝓ te ſemetip̄m ⁊formā ſerui accepit: qͥ pctā tua ip̄e ꝑtulit incorꝑe ſuo: vt peccatꝭ mortua iuſticie viuas.O gratioſiſſima diuīe ſapiētie diffinitio: vtdeus ſit hō cuiꝰ paſſione redimat̉ hō. O felix culpa inquit Greg. q̄ talē meruit habereredēptorē. O bēigniſſime deꝰ tibi qͥd ꝓ hisreferamꝰ laudis ⁊ gratiarūactōis ſi milleſies nos ꝓ te impēderemꝰ minimū eſſet ad idqd̓ tibi ex equo debemꝰ ꝓ tam pio dono etbeneficio immēſo.¶ Articulꝰ terciꝰ qualis cōditōis debuit eligi ⁊ eſſe mater dei ⁊ dn̄i ih̓u xp̄i.rciū miſteriūdicit̉ maternalis electiōis. Circa qd̓ ꝓ ꝯtinuatiōe hyſtorie p̄cedentis poſſumꝰ ꝯtēplari: ꝙ poſtqͣꝫ patribꝰ ſanctꝭ innotuit: ꝙ dei filiꝰ de ſuamatre p̄electiſſima incarnari deberet: ꝯſilioinito dixerūt ad inuicē illud. ij. Reg. j. Queramꝰ inquit nūc adoleſcentulā virginē ſpecioſam q̄ ſtet corā rege ⁊ ſeruiat ei ⁊c̄. Talēinquā que digno ſuſcipiat hoſpitio deū noſtru: nec in ea inueniat̉ qd̓ oculos ſue maieſtatꝭ offendat: ne forte inducat ſuꝑ nos maledictionē ꝓ bn̄dictōe Gen̄. xxvij. Tunc inter eos Iob dixit qd̓ ſcriptū eſt. ca. xj. Forſitan veſtigia dei cōprehēdemꝰ ⁊ vſqꝫ ad ꝑfectum oīpotētē reꝑiemꝰ excelſior celo ē ⁊ vn̄