LiberParsII2
manſuetudīs eiꝰ. Et ait dn̄s. Inueni dauid ſeruū meū oleo ſctō meo vnxi euꝫ. Etveritas mea ⁊ miſcd̓ia mea cū ip̄o ⁊ in nomine meo exaltabit̉ cornu eiꝰ. Dixit quoqꝫDauid ad michaelē. Quis deducet me inciuitatē munitā. Introductꝰ quoqꝫ ꝑ angelos ⁊ trāſiens de hierarchia in hierarchiāde ordine in ordinē. aſpiciēs loci amenitatē ait. Quā dilecta tabernacl̓a tua dn̄e ꝟtutū ꝯcupiuit ⁊ defecit anīa mea in atria dn̄iBeati qͥ habitāt in domo tua dn̄e in ſecl̓aſecl̓oꝝ laudabūt te. Tūc ꝑueniēs ad thronū dei vbi ſancta trinitas reſidet ꝓſtratushūiliter adorauit dicēs. Bn̄dicat nos dedeus noſter bn̄dicat nos deꝰ ⁊ metuāt euꝫoēs fines terre. Dixit autē dn̄s. Quid visvt faciā tibi. At ille. Ubi ſunt miſcd̓ie tuedn̄e ſicut iuraſti Dauid in ꝟitate tua. Tudixiſti: clamabit ad me ⁊ ego exaudiā illuꝫeripiā eū ⁊ gl̓ificabo eū: longitudīe dieꝝ replebo eū: ⁊ oſtendā illi ſalutare meū. Ad teergo dn̄e clamabo deꝰ meꝰ ne ſileas a me.Exurge qͣre obdormis dn̄e exurge ne repellas in finc̄: qͣre faciē tuā auertis obliuiſceris tribulatōis noſtre. Educ de carcereanīas noſtras vt cōfiteamur noī tuo dn̄e.Tūc deo iubente dixit iuſticia. Nōne ꝑ teſcriptū eſt. Iuſtꝰ dn̄s ⁊ iuſticiā dilexit: equitatē vidit vultus eiꝰ iuſticie lex dat vt peccatores ꝯuertant̉ in infernū ⁊c̄. At dauid.Tace tu nūc iuſticia nec mihi moleſta ſisquoniā ſcriptū eſt. Miſeratōes dn̄i ſuperoīa oꝑa eius. vn̄ reſumptis viribꝰ Dauidait dn̄o. Iuſtꝰ qͥdem es dn̄e ⁊ rectū iudicium tuū. fac tn̄ cum ſeruo tuo ẜm miſcd̓iaꝫtuā. Remīſcere miſerationū tuaꝝ dn̄e. memor eſto cōgregatiōis tue dn̄e quā poſſediſti ab initio. Fiat miſcd̓ia tua dn̄e ſupernos quēadmodū ſꝑauimꝰ in te. Tūc ⁊ omnes ſancti patres clamātes dixerūt. Ne reminiſcaris dn̄e delicta noſtra vel ꝑentumnoſtroꝝ: neqꝫ vindictā ſumas de peccatisnoſtris Thob̓. iij. Ut qͥd dn̄e repuliſti infinē iratus ē furor tuꝰ ſuꝑ oues paſcue tueOſtēde nobis dn̄e miſcd̓iam tuā ⁊c̄. Itaqꝫ miſcd̓ia cōpatiens generi humano dixit ad dn̄m. Tu exurgens dn̄e miſereberſyon qꝛ tp̄s miſerendi eius qꝛ venit tp̄us.Nōne tibi dn̄e ꝓpriuꝫ eſt miereri: magiſqꝫtue bonitati ꝯuenit ẜm miſcd̓iam agere qͣꝫẜm merā iuſticiā. Audiēs dauid miſcd̓iaꝫ
loqui ꝓ ſe gratias agens dixit. Miſericordias dn̄i in eternū cantabo. Sed ⁊ genꝰhumanū audiēs ꝓ ſe eſſe miſcd̓iā cepit fortiter clamare. O dei miſcd̓ia. o dei īmenſapietas. o dei bonitas. Miſerere noſtri domine miſerere noſtri. Fiat miſcd̓ia tua domine ſuꝑ nos ⁊c̄. Exurge dn̄e adiuua nos⁊ libera nos ꝓpter nomē tuū. Placatꝰ itaqꝫ deus dixit ad dauid. Uade qꝛ viſitabovos ⁊ ſuſcitabo ſuꝑ vos verbū meū bonūvt reducā vos Hiere. xxix. Proſtratus dauid et gratias agens dixit. Cōfitebor tibidn̄e in toto corde meo. Narrabo oīa mirabilia tua letabor et exultabo in te pſallānomī tuo altiſſime. Narrabo nomē tuumfratribꝰ meis in medio iuſtoꝝ laudabo te.Reuerſuſqꝫ dauid ad ſuos ait cū gaudioQui timētis deū laudate eū vniuerſum ſemen Iacob glorificate eū. qm̄ nō ſpreuitneqꝫ deſpexit dep̄cationē pauꝑis ⁊cͣ. Intellexi a dn̄o qm̄ in eternū ſeruabo Dauidmiſcd̓iam meā et teſtamētū meū fidele ip̄i.Tūc oēs ſctī patres leti effecti deo gratiaſreddiderūt eū laudātes et dicētes. Bn̄dictus es dn̄e deus patrū noſtroꝝ. bn̄dictꝰes dn̄e qui intueris abiſſos. Bn̄dictus esſuꝑ thronū maieſtatis et laudabilis et glorioſus in ſecula.¶ Articulus ſecūdus ꝑ modū hiſtorie: qͣliter determinatū eſt ꝑ diuinā ſapientiā vthomo redimat̉. vbi pͥmo ponit̉ allegatiomiſcd̓ie. ſcd̓o oppoſitio iuſticie. tercio determinatio ſapientie.Capl̓m. I.cundū miſteriū dicit̉ determīatōis. Grandis nēpe queſtio orta eſt interdei miſcd̓iam et iuſticiā ac veritate de homīs liberatōe. q̄ quidē ꝑ filiuꝫdei ſcꝫ ſapientiā hoc mō determinata eſt.Et hāc imaginationē ponit beatꝰ Bern̄.ſuꝑ miſſus eſt. Circa hec aūt tria ꝯtemplemur. Primo miſcd̓ie allegationē et ꝓbationē. Nā miſcd̓ia dicebat. Piū eſt hominimiſero ꝑ ſe ſurgere nō valenti miſereri. Ethoc ꝓbat pluribꝰ modis et rōnibꝰ.Primo ex lege diuina.Scd̓o ex lege canonica.Tercio ex lege ph̓ica.Quarto ex lege ciuilica.Prima ratio accipit̉ ex lege diuīa. quoniā