eſt, nec premiū/ quia ex virtute non eſt. In hac ergo vitaꝙͣdiu caro mortalis lędi poteſt, paſſionem. tamdiu etiamanimus mutabilis tangi poteſt ꝯpaſſione. Vbi autem vtꝝqꝫ veraciter impoſſibile erit, tūc profecto neqꝫ paſſio carni/ neqꝫ paſſio menti vlla ineſſe poterit. Nunc ergo muta-bilitate ſua bene vtrūqꝫ vtitur, ſi et caro in paſſionē pati-entiam non deſerit. et animus in ꝯpaſſione iuſticie menſu-ram non tranſcendit. Si igitur tempus ꝯpaſſionis querisquandiu pati poſſumus / comꝑati debemus. Si locū que-ris. illic compaſſionis miſericordia exhibenda eſt. vbi ad-huc paſſionis miſeria deſperanda nō eſt. Dauid / egrotan-te filio/ lac̓rimas fudit. mortuo faciem lauit. ut oſtenderetquia tamdiū compaſſionis miſeria portanda eſt. quādiupaſſionis miſericordia deſperāda nō eſt. Eſt tamen quidācompaſſionis affectus. qui naturam etiam perditam miſe-ratōe proſequitur, ſecūdum quem in noſtri generis ſimili-tudine ſicut culpę non corrigendꝫ iraſcimur. ita naturę nōextinguende miſeremur. Nūc autem vita mortalis et mu-tabilitati ſubdita, nūc interim pro parte miſerie ſuſtinet.ſed poſtea ad incorruptōem trāſlata, deponet. Nūc interim in vtroqꝫ egrotat. et paſſione. videlicet. in carne. et cō-paſſione in mente. tunc in vtroqꝫ ſanabitur. ut et per im-mortalitatem carnis contra paſſionem per immutabilita-tem mentis contra paſſionem confirmetur. Sicut enim eg̓tudo carnis eſt pati. ita ęgritudo mentis eſt comꝑati. Pro-pterea deus homo qui vtrūqꝫ tollere venit. vtrūqꝫ tolera-uit. Suſcepit paſſionem in carne. ſuſcepit compaſſionemin mente. In vtroqꝫ egrotare voluit propter noſ, ut ī vtro-qꝫ nos ęgrotantes ſanaret. Infirmatus eſt paſſione ī pena, īfirmatus eſt compaſſione ī miſeria aliena. Eouſqꝫ paſ-ſionem ſuſtinuit, ut pro morituris moreretur, eouſqꝫ coni-paſſiōem ſuſcepit, ut pro perituris lacͣrimaretur. Proptermiſeriā carnem ſuam tradidit ad paſſiōꝫ, ꝓpter miſcd̓iam.