C6abiſſus. luna et ſol obtenebrati ſunt a facie iniquitatis: ſedet om̄es virtutes cęloꝝ/ et omnis ornatus eoꝝ/ laudem etgloriā dederūt deo. qui magnificentiā et virtutē oꝑatus ēin filio ſuo. Audite igitur frēs qd̓ factū eſt verbū in diebꝰnr̄is et obſtupeſcite. intelligētes em̄ intelligite. et inclīa-te corda vr̄a ad dei magnalia. ¶ Eſt ciuitas quę vocat̉ berithū adiacēs inter termīos tyri et ſydonis. p̄bens tributūanthiochię. In hac ciuitate multitudo erat judeoꝝ/ et ſynagoga eoꝝ magna valde. Accepit aūt quidā xp̄ianus (dato p̄cio) a quodā domū in īpenſionē. in qua habitās fecit jmaginē ſaluatoris nr̄i jhū xp̄i in ꝯſpectu lecti ſui: et ſtaturaquidē picturę non magna, ſed mediocris. q̄ tn̄ totā imaginē ſaluatoris ꝯtineret. Aliquātū tꝑis fluxit. et ſubſtantiaviri illiꝰ creuit. valde: utpote/ vbi miſeratō et diſpoſitō d̓imirabiliter oꝑari cepit. et ampliorē ſibi. ad diuertendumxp̄ianus ille querere cepit domū. Tollēs aūt oēꝫ ſupellecti-lē/ ſua tranſtulit a ſupradicta cella, q̄ et ip̄a valde ꝯtīgua erat ſinagoge judeoꝝ ad aliū quē ad habitādū elegerat lo-cū, ſolius imaginis dei īmemor factꝰ: qd̓ et ꝑ prouidētiādei ita ꝯtigit accidiſſe. Rurſus vero judeꝰ quidā accepitin impēſionē eādē cellā. vbi imago dn̄i relicta fuit: et intro-ducēs oīa ſua ibid̓ ꝯuerſari cepit: nō cognoſcēs. aut aliqn̄ ꝑſpiciēs imaginē dei. eo ꝙ ex aduerſo velut in occulto repo-ſita ſtaret. In vna aūt dieꝝ īuitauit ip̄e quēdā aliū judeūad prādiū ſecū. Et int̓ prādēdū eleuās ocl̓os ſuos ille quivocatꝰ venit judeꝰ vidit imagine dn̄i nr̄i jhū xp̄i et ait: Dūtu ſis judeꝰ/ quō jmaginē iſtā hēs? Et īiurias qͥdē ml̓tas etnefādas dixit ꝯtra ſaluatorē ab hora qua ſcāꝫ imaginē af-pexit. ꝙ etiā nefas duxi ſcribere. Et ſatiſfecit ei ille qͥ eū ī-uitauit, ꝙ ex eo tꝑe quo ī ead̓ domo ꝯuerſari cepit, imagīꝫdn̄i ibi n̄ cognouerit. Surgēs aūt cū īdigͣtōe. abijt ad prī-ſac̓dotū. Cōpiētes aūt ab ip̄o q̄ facta ſūt/ dixer̄t ei: Poteshoc nobis demōſtrare? At ille c̓tioratus eſt dicēs: qm̄ ego

locouo H