Druckschrift 
Didascalicon de studio legendi et alia opuscula
Seite
130r
Einzelbild herunterladen
 

O.et terre more in celi reſpectu. vix puncti vicem tenet. Adcognitionem ſiquidem creatoris quantalibet cognitio creaturarum. quid aliud eſt, ꝙͣ ꝙ terra ad celum? quod centꝝad totius circuli ambitum? Habet tamen hec terra, habethec inferior inferiorum ſcientia, montes et colles. et cam-pos et valles. Secundum differentiam creaturarum, eritet differentia ſcientiarum. Vt enim ab imo incipiamus. magna eſt diſtantia inter corpus et corpus. Siquidem ſūtcoryora celeſtia, runt et corpora terreſtria. Maior tameneſt diſtantia cuiuſlibet corporis ad ſpiritum. ꝙͣ quorumli-bet et quamlibet diſſimilium corporum. Sed ipſorum ſpi-rituum alij ſunt irratōnales. alij ſunt ratōnales. Oculosergo. quaſi in imo defixos habere videntur. qui ſola adhuccorporea mirantur. Sed iam. quaſi ad alta aſcendunt. quſe ad ſpiritualium inueſtigatōnē conuertunt. Anmus. quiad ſcientię altitudinem nititur aſcendere, primum et prin-cipale fit ei ſtudium, ſeipſum cognoſcere Magna altitudoſcientię/ ſemetipſum perfecte cognouiſſe. Mons magnuset altus/ plena cognitio ratōnalis ſpiritus. Omnium mun-danarum ſcientiarum cacumina/ mons iſte tranſcendit. om-nem philoſophiam / omnem mundi ſcientiam ab alto deſpi-cit. Quid tale ariſtotiles/ qͥd tale plato īuenit? Vere et abſ-que dubio ſi hunc montem ingenij ſui acumine aſcenderepotuiſſent. ſi ad ſeipſos inueniendos eorum eis ſtudia ſuf-ficerent. ſi ſeipſos plene cognoſcerent, nunquam idola co-luiſſent. nunquam creaturę colla inclinarent. nunquamcontra creatorem ceruicem erigerent. Hic defecerūt ſcrutantes ſcrutimo. Hic inquam defecerunt. et in hunc mon-tem minime aſcendere potuerunt. Aſcendat homo ad coraltum. et exaltabitur deus. Diſce homo cogitare. diſcecognoſcere teipſum / et aſcendiſti ad cor altum. Quantum