2 5nec ſtudium ſuum laxare. nec deſiderium ſuum temperarepoteſt. Hinc illa tanta pariētis anxietas. et doloris immēſitas. Vnde nanqꝫ putas tanta doloris magnitudo, niſi exindeſinenti ſtudio. et impatienti deſiderio? Creſcit quoti-die. et ex deſiderio labor. et ex labore dolor. Augmenta-tur aſſidue/ et ex ſtudio deſiderium/ et ex deſiderio ſtudiū.Scit tamen rachel, hoc negotium ſupra vires ſuas eē. nectamen valet ſtudium ſuum. vel deſiderium temperare. Adtantam nanqꝫ gratiam, nunꝙͣ pertingit mens per propriaminduſtriam. dei eſt hoc donum. non hominis meritum: ſedabſqꝫ dubio, talem, tantamqꝫ gratiam accipit nemo ſine in-genti ſtudio. et ardenti deſiderio. Nouit hoc vachel. et id.circo ſtudium multiplicat. et deſiderium ſuum quotidia-nis incrementis acrius inflanmat. In tanta nanqꝫ quotidiam conatus anxietate. in huiuſmodi doloris immenſita-te, et b̓eniamin naſcitur. et rachel moritur: quia cum menshominis ſupra ſeipſam rapit̉. omnes humane̓ ratiocinationis anguſtias ſupergreditur. Ad illud enim quod ſupra ſeeleuata/ et in extaſi rapta, de diuinitatis lumine conſpicit.omnis humana ratio ſuccumbit. Quid eſt em̄ rachelis inte-ritus. niſi rationis defectus; Senianii itaqꝫ naſcente, ra-chel moritur: quia mens ad contemplationem rapta quā-tus ſit humane rationis defectus experitur. Nonne rachelmortua tunc erat, et omnis humanę rationis ſenſus in apo-ſtolo defecerat cum dicebat: ſiue in corpore ſiue extra cor-pus neſcio deus ſcit? Nemo ergo ſe exiſtimet, ad illius diui.ii luminis claritatem argumentando poſſe penetrare. ne-mo ſe credat humana illud ratiocinatione poſſe compre-hendere. Si enim aliqua argumētatione adiri potuiſſet. lu-men illud diuinum vtiqꝫ inacceſſibile non fuiſſet. Deniqꝫapoſtolus gloriatur, ad illud ſe non quidem iſſe. ſed abſqꝫdubio raptum fuiſſe. Scio. inquit. homnniem, ſiue in corporeſiue extra corpus neſcio deus ſcit, raptum huiuſmodi vſqꝫ