L. 7.Ipartium. aut ſimilitudine plurium. vnum eſſe: cum illud etiam, quod in nobis rationale eſt. horum omniū in ſemetip̄onichil poſſit inuenire. Illud em̄ nr̄m qd̓ partium multitu-dine ꝯpoſitum cernitur. nō rationale/ ſed rationali ꝯiunctūeſſe. ip̄a nr̄a ratiōne ꝯprobatur Si ergo nr̄m rationale verevnum eſt. quantomagis creator eius vere vnus eſſe credēdus eſt. Vere aūt vnum eſt qd̓ eſſentialiter vnū eſt. cui totum eſt vnum eſſe, et ſimplex eſſe quod eſt. Quicqͥd igiturvere vnum ſimplex eſt et in partes oīno aliquas ſeꝑari nōpoteſt. et ideo ſectionē partium nō admittit. quia ꝑtium ꝯ-poſitionē nō recipit. Creatori igitur reꝝ ideo vnum eſt eſſequod eſt. quia totum vnum et ſimplex eſt eſſe quod eſt Sadhuc ꝯſiderare nos oportet/ ꝙ quędā res inueniūturqvere vnum ſunt. et tamē ſumme vnum nō ſunt̓. ſicut animequę vnum ſunt eſſentialiter. ſed vnum nō ſunt inuariabilit̓.Quod aūt vere et ſumme vnum eſt, eſſentialiter/ et inua-riabiliter vnum eſt. Reſtat ergo. vt ſi deum vere vnum eſſecredimus. vttum ne etiam ſumme vnus dici poſſit inquira-mus. Ꝙ tunc veraciter oſtendimus, ſi eum oīno niuariabi.lem eſſe cōprobamus. Sed quia ſcire nō poſſumus quo de.us inuariabilis ſit, niſi priꝰ agnoſcamꝰ quot modis res qua-libet variari poſſit. primū nos oportet. om̄es mutabilitatismodos deſcribere. ac deinde ꝑ ſingulas. qualiter a deo re-moueantur oſtendere Tribus modis fit omīs mutabilitasloco forma, et tēpore. Localiter mutatur res quęlibet. quā-do de loco ad locum tranſit: hoc eſt, eſſe deſinit vbi fuit,et vbi nō fuit eſſe incipit: et eſt extrinſeca hęc mutatio. in-chilqꝫ variat de ip̄ius rei eſſentia: quia ſi eſſe deſinit vbifuit, nō tn̄ qd̓ fuit eſſe deſinit/ et ſi eſſe incipit vbi non fuit.nō tn̄ qd̓ nō fuit eſſe incipit. Formaliter mutatur res quę-libet. qn̄ ꝙ ſcd̓m ſuam eſſentiā in eodeꝫ ꝑſiſtens loco. velſcd̓m augmentū aliqͥd accipit, qd̓ prius nō habuit/ vel ſecū-dum detrimentū aliquid qd̓ prius habuit amittit. vl̓ ſcd̓m