Lv.3.Xxiiij¶ De ſtudio querendi .xv.tudiū quęrēdi ad exercituū ꝑtinet. in quo exhortatōe magiſꝙͣ doctrina lector indiget. Qui em̄ dili-genter inſpicere voluerit. quid antiqͥ ꝓpter amorēſapientię ꝑtulerint. ꝙͣ memorādo poſteris v̓itutis ſuę mominēta reliq̄rint. quālibet ſuā diligentiā inferiorē eſſe videbit. Alij calcabāt honores. alij proiecerūt diuitias. alij acceptis iniurijs gaudebāt. alij penas ſpreuerūt. alij ꝯtubernia hoīm deſerētes. intimos receſſus et ſecreta heremi penetrātes ſoli ſe phīę dedicabant. vt eo ꝯtemplationi vaca-rent liberius. quo nullis q̄ virtutis iter impedire ſolent. cu-piditatibus animū ſubieciſſent. Parmenidēs phūs. xv. an-nis ī rupe egyptia ꝯſediſſe legit̉. Et prometheꝰ ob īmodi-cam meditandi curā, in mōte caucaſo vulturi expoſitꝰ me-morat̉. Quia eī ſciebāt. veꝝ bonū nō ī eſtimatōe hoīm ſꝫ īpura ꝯſcīa eē abſcōditū: et eos iā n̄ hoīes eē/ qͥ rebꝰ ꝑiturisihęrētes, bonū ſuū nō agnoſcerēt: iō quātū mēte et ītelli-gētiā a cęt̓is differrēt. ip̄a locoꝝ diſtātia demōſtrabāt neima teneret habitatio. quos nō eadē ſociabat intētio. Qui-dā phō referebat dicēs; Nunqͥd nō vidēs/ qꝛ te deridēt ho-mīes; et ille. Ip̄i me inqͥt denident. et eos aſini. Cogita ſipotes quāti eſtimauerīt laudari ab eis a qͥbꝰ nec vituꝑaritimuit. De alio rurſū legit̉. ꝙ poſt oīa diſcplīaꝝ ſtudia,et artiū acumīa, ad opꝰ figuli deſcēderit. et alt̓iꝰ cuiuſdādiſcipuli cū laudibꝰ magiſtrū ſuū efferrēt. int̓ cęt̓a nec ſu-torię ꝑitia eū carere gloriati ſūt. Hāc igit̉ diligentiā ī no-ſtris lectoribꝰ eē velle, vt nunꝙͣ ī eis ſeneſceret ſapīa. So-la abiſat̓ ſunamitis ſenē. dd̓, calefecit: qꝛ amor ſapīe etiammarceſcēte corꝑe dilectorē ſuū nō deſerit. Om̄s pene v̓tutes corꝑis mutant̉ ī ſenibꝰ et creſcēte ſola ſapīa decreſceret cetera. Senectus em̄ illoꝝ qͥ adoleſcentiā ſuā honeſtisactibꝰ inſtruxerīt, etate ſit doctior, vſu tritior, proceſſu tēporis ſapiētior, et veteꝝ ſtudioꝝ dulciſſimos fructꝰ mētit.
Druckschrift
Didascalicon de studio legendi et alia opuscula
Entstehung
Seite
XXIIIIr
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten