L. 3.Xxiijlongius a ſapiētia recedūt/ quo nō eē ſapiētes ſꝫ putari vo-lūt. Eiuſmōi multos noui. qͥ cū primis adhuc elemētis īdi-geant, nōniſi ſūmis int̓eſſe dignāt̉. et ex hoc ſolūmō ſe magnos fieri putāt, ſi magnoꝝ et ſapiētiū/ vel ſcripta legerīt.vel audierint verba. Nos inquiūt vidimꝰ illos. nos ab illislegimꝰ. Sępe nobis loq̄ ſolebāt. Illi ſūmi, illi famoſi. cog.nouerūt nos. Sꝫ vtinā me nemo agnoſcat. et ego cūcta no-uerī. Platōnē vidiſſe, n̄ ītellexiſſe gloriamī. Puto īdignūvobis ē deīceps vt me audiatis. Nō ego ſū plato, nec platō-nē videre merui. ſufficit vobis/ ip̄m phīe fontē potaſtis .ſꝫvtinā adhuc ſitiretis. Rex poſt aurea pocula. de vaſe bi-bit teſteo. Quid erubeſcitis? platonē audiſtis. audiatis etcriſippū. In prouerbio d̓r. Qd̓ tu nō nouiſti, fortaſſis nouitoſellus. Nemo ē cui om̄ia ſcire datū ſit, nec quiſꝙͣ rurſum.cui aliqͥd ſpeciale a natura decepiſſe nō ꝯtigerit. Prudensigitur lector om̄es libenter audit. oīa legit̉. nō ſcripturā.nō ꝑſonā, nō doctrinā ſpernit. Indifferent̓ ab om̄ibꝰ q ſibi deē videt querit. nec quantū ſciat. ſꝫ quantū ignoret cō-ſiderat. Hinc illud platonicū aiūt. malo aliena verecundediſcere. ꝙͣ mea impudent̓ gerere. Cur dicere erubeſcis. etneſcire non verecūdaris? pudor iſte, maior ē illo. Aut qͥd ſū-ma affectas, cum tu iaceas in imo. Conſidera potiꝰ. quidvires tue ferre valeant. Apertiſſime īcedit. qͥ incedit ordīate. Quidā dū magnū ſaltū facere volūt, p̄cipitiū incidūt.Noli ergo nimis feſtinare. hoc mōcitiꝰ ad ſapīām ꝑtinges.Ab oībus libent̓ diſce/ qd̓ tu neſcis. qꝛ hūlitas cōmune tibi facere p̄t. ꝙ natura cuiqꝫ ꝓpriū fecit. ſapiētior oībꝰ erisſi ab oībus diſcere volueris. Qui ab om̄ibus accipiūt. omnibus ditiores ſūt. Nullā deniqꝫ ſcīam vilē teneas: qꝛ oīsſcīa bona ē. Nullā ſi vacat ſcript̉aꝫ vel ſaltē lege ꝯtēnas: qꝛſi nichil lucraris. nec ꝑdes aliqͥd maxime cū nulla ſcript̉aſit ſꝫm meā eſtimatōꝫ q̄ aliqͥd expetendū nō ꝓponat. ſi conueniēti loco et ordine tractetur. q̄ nō aliqͥd etiam ſpeciale