L9 6fide me deprehendi: et difficillimiſ temporibus fuiſſe degrauiſſimis perculis eius ope: atqꝫ interceſſione liberatum: Quod ſi ante hac deuotionis ullum ſtudium a medebebatur: multo certe nunc āplius adhibendū eſt mihiut parentis nuperrime diē functi: qui erat deuotiſſimustibi ſancte pater Hierōymē uicē hic referam: cuius apd̓te preces mea cauſa plurimum ualuiſſe ſum crebro exꝑtus: ut quēadmodū præclari huius inſtituti familiariſqꝫdeuotionis diſcipulus uiuentis fui ita et ei quoqꝫ defūcto ſim hæres ut quod mihi patrocinium ī illo erat: nūcomne ſit in me ipſo: quāꝙͣ eum confido tuis meritis:atqꝫ precibus præterea ꝙ rectus homo erat: et timensdeum excedentem ex ac luce in ea loca deductum ubi ate et per te multo facilius cōſequi quiduis poſſit. Quodigitur ad me attinet quēadmodum deuotio animi et ſeruanda et augmentanda eſt: ita munus hoc annuum reddendarum laudum nullatenus negligenduꝫ: in quo qualiſcumqꝫ ſit ſermo: dū mens ſit integra ac penitus illi deuota: non magnifaciendum arbitror ꝙ in euꝫ magis eſſe gratus cupio ꝙͣ diſertus. Nec me fallit euꝫ qui laudare quempiam ex illuſtribus accedat maxime uero ꝙ adrem diuinam attineat debere et ipſum quoqꝫ laude dignum eſſe labeqꝫ omni carere ne dicentis uitam reprehendat oratio. Verbiſqꝫ ſpecioſis mores ſordidi fidemabrogent. Quod ut in me non ſit: boni tamē piiqꝫ ingenii ſolet eſſe argumentum laudare ſtudioſe uirtutem:et rebus ſacris cultum adhibere præcipuuꝫ: Quod ſi exme quiſpiam quærat: quam huius ſancti glorioſi primāpotiſſimāqꝫ laudem exiſtimeꝫ hauc ſcilicet incontanterreſpōdebo ꝙ meo quidem iudicio non poſſit digne humano ore laudari deinde ꝙ in uno quoqꝫ gener̄ laudūearumqꝫ ad doctum rectumqꝫ hominē ac plane religioſiſſimuꝫ chriſtianū pertinent laudari eximie de ſingulispoteſt: ꝙ ſi iam in eo laudando cœpero litterarū peritiācōmemorare diuerſarum experientiaꝫ linguarū: orationis facundiam: rectos fabularum ſenſus: multam hiſtoriarum memoriam: naturalium rerū cognitionē: moraliūqꝫ ſermonū tū uero ſcripturæ ſarer ueræqꝫ theologiæpreceptioneꝫ non uidebor forſitan aliquid magnū dicere. Quod hæc ipſa malis etiā hominibus poſſunt aduenire: neqꝫ enim iſta bonos faciunt: ſed eruditos: Aut ſipræterea continentiam fortitudinem prudentiā: conſtantiam: manſuetudinem: patientiaꝫ benignitatēqꝫ in illiuslaudibuſ recognouero nec ſic quidē forſitan magnopereeum ornare iudicabor ꝙ et his uirtutibus plurimi gentilium præditi fuere ſuntqꝫ hæ laudes ut debitæ quideꝫuiro bono: ita plane non propriæ homimi chriſtiani poſtremo ſi fidem conſtantem: ſpem certam: caritatē intenſam: omnēqꝫ ſanctimoniaꝫ et cerimoniarum cultuꝫ: religioniſqꝫ ſtudiuꝫ demonſtrauero nec ſic quoqꝫ fortaſſislauſ erit eximia ꝙ hæc ipſa debet unūquiſqꝫ de ſe rectusfideliſqꝫ chriſtianus exhibere. At uero ſi hæc omnia etquæcunqꝫ ꝙ his nominibus aut omnino uirtutis nomine continentur in eo fuiſſe uniuerſa conteſter: eaqꝫ ipſanon mediocriter aut uulgari quodaꝫ ſūmotenus modoſed excellentiſſime atqꝫ incomparabiliter affuiſſe conſtetnonne hoc diuinuꝫ quiddaꝫ in homine uideri neceſſe ēEgo ſane cuꝫ trita iſta uulgo uocabula eruditionem: eloquentiaꝫ: fortitudinem: prudentiam: fideꝫ ac caritateꝫ etcætera huiuſmodi cōmemoro: talia quædaꝫ dicere mihiuideor: qualia ſolent in cōmuni hominum uita repeririet non eminentiſſimas illaſ uirtutes quas in excellentiſſimis uiris paucis illis quideꝫ omni ætate fuiſſe conſtat:Quāobreꝫ ægre ferre ſoleo et latiuæ orationi indignariquod propriis atqꝫ exquiſitis nominibꝰ exquiſitiſſimaslaudes efferre non licet: quæ tantuꝫ pene a cōmunibusdiſtant uirtutibus: quantuꝫ ferme uirtus a uitio. Heruꝫquod orationi deeſt oro ſuppleat audientis intellectus:et nō quod dicaꝫ: ſed quod dicere uelim accipiat. Quodet hinc quoqꝫ licebit intelligere naꝫ ſolent pauca horuꝫaut ſingula quædaꝫ dum intenſo gradu cuipiam adſunt:magnuꝫ uiruꝫ conſtituere. Admirabiliſqꝫ excellentia eūuideri: qui plura ex iis ſit aſſecutuſ. Quid ergo his dbetexiſtimari: qui omniuꝫ uirtutuꝫ cunctarūqꝫ bonarum artium cumuluꝫ non perfunctorie: ſed ad ſūmuꝫ in ſe colligiſſet cuius uita totius ſanctitatis exemplū: eloquentiaſtupor doctrina miraculuꝫ? itaqꝫ non tam ſanctuꝫ nomēhabuit quod quidē ipſū denotat Hieronymi uocabulūꝙͣ ipſā in ſe habuit ſanctitatē. Nā cū duabus rebus fundata ē in initio ſacra religio: prædicatione ſcilicet aplōrūet ſanguine martyꝝ: cūqꝫ illi ſermone docebant hi ꝑ carceres et tormēta ac deniqꝫ mortē ipſaꝫ aſtruerēt ī utrorūqꝫ locū ſuo gradu ſubierūt ſācti doctores: qͥ quod illi cōpendioſe docuerant latius explicarēt quodqꝫ martyresſanguine ſuo teſtati ſunt hoc iſti ſanctimonia uitæ confirmarēt. Atqꝫ aduerſus oēꝫ hæreſis omnēqꝫ uitiorū labēpro fide iuſticiaqꝫ cōſiſterēt iidē et militū uires gererēt:et ductorū multa āt uariaqꝫ Hieronymus uti fortis miles ī hac uita bella ſuſtinuit cū mūdo quippe bellū geſſitet uicit: qn̄ ſacerdos iā factus et ſūmo ſacerdotio dignuſhabitus ab urbe ceſſit: pōpiſqꝫ ſæculi et omni ābitionemūdanoꝝ honoꝝ renūtiauit: cū carne ac dæmōibꝰ cū īilla tranſmare uaſta ſolitudine q̄ ut ipſe ait exuſta ſolis ardoribꝰ horridū monachis habitaculū p̄ſiabat carnē qͥdēieiuniis frāgeret ſpiritales āt hoſtes orōnibꝰ effugaret.Cū īprobis atqꝫ æmulis ī quos ſæpe ꝑ prologos ſæpeꝑ epiſtolas ſcribendo īuectus ē: cum hr̄ticis quos libristractatibuſqꝫ ſcribendis ſæpenūero de diuerſis conuiciterroribꝰ diſputādoqꝫ ui rationū ſuperauit doctoris ergonomē ut habet ita et officiū ſtudioſiſſime uiuēs geſſit p̄ſentes uoce et exēplis erudiēs Abſētes ſcriptiſ. Otroqꝫuero: tā ſuæ ætatis ꝙͣ poſteroſ uolūinibꝰ diuerſi idiomatis uaria īterp̄tatione līguaꝝ uiuoꝝ doctoꝝ eruditioneꝫadiuuās rudiores hiſtoria delectās acutiores īſtruēs arcanis ſacræ ſcriptura ſenſibꝰ explicādis. Eloquētiā certeiā eius laudare tētareꝫ q̄ tāꝙͣ riuus līpidiſſimus leniterdefluēs et aſpectu et ſono delectat niſi ipſe ſe multo meliꝰ ꝙͣ a me fieri poſſit elegātia ſua legētibꝰ cōmendaret:ad quā digne ꝑdicādā eiꝰ ipſiꝰ eloquētia opꝰ eſſet. Necme deterret ꝙ dānatus fuerit eiꝰ ſtudii aliqn̄ Hieronymus cū extatica uiſione tractus ad iudicis æterni tribunal: et qͥ naꝫ eſſet īterrogatus pro chriſtiani noīe qd̓ ītermetū trepidationēqꝫ profitebatur. Licerōiani ſibi nomēobiici audiuit neqꝫ .n. res ipſa dānata ē ſed fortaſſis eiuſſtudiuꝫ uehemētius ſine qua profecto uix ſacræ litteræ:certe non tanta cū uoluptate legerentur hæc igr̄ ut cæterquoqꝫ dotes quas ſtricti cōmemoraui multos acerbiſſimoſqꝫ illi æmulos cōparauere: quoꝝ ut īprobitati cederet roma migrauit et qͥ doctor late clariſſimꝰ habebaturGregorio naziāzeno ī diſciplinā ſe tradidit. Poſtqꝫ ſtudia cū de frequētiſſima urbe ceſſiſſet ad heremū ſe tranſtulit: et qͥ ī urbe oīuꝫ urbaniſſima hoīes ꝑpeſſꝰ erat beſtiales ī deſertiſſima hr̄mo beſtias ē exꝑtꝰ humanas ibiqꝫ leo natura ſeuiſſimꝰ iꝑiū eiꝰ ptulit cuꝫ hic hō naturamitis ī ſe ſeuiret. Roma igitur bethlees ꝑmutauit diuitiqꝫ ex urbe nō tā pulſus ꝙ cedenſ elegit ibi pauꝑ uiuereubi pauꝑ chriſtꝰ ē natꝰ et īde ſaluiē petere ūde ortus eſtauctor ip̄e ſalutis. Quid .n. aduerſꝰ malignitatē tuiuꝫ uſpiā eē poterit qn̄ tāta uirtꝰ ꝑſecutore nō caruit ꝙ ſi quidnobis tale accidat ex eiꝰ caſu cōſolari nos ipſos debemꝰInterea uero maledicos bn̄faciēdo uicere et eoꝝ i nosodiū uirtute patiētiæ māſuetudiniſqꝫ ſuꝑare illo p̄ſtante qui uiuit et regnat in ſæcula ſæculorum Amen.CFISPRTEC IAITTIC