Lb 8quæ dicit uouete et reddite: uotuꝫ infrīgendū putaret:neqꝫ morē genti inſuetū introducere auderet præcepitut ad feſtiuitatē quæ īminebat om̄s ex hie rōſolymis etei nicinis locis primores adeſſent: quoruꝫ conſilio ſcirepoſſet qͥd de tā dubia re faciendū eſſet. Quod cū fieretoībus in cōe placuit dn̄m ſuꝑ hac re eſſe cōſulendum:et cunctis quidē or̄oni incombentibus pontifex ad conſulendū deum ex more acceſſit. Nec mora cūctis audientibus de oraculo et de propiciatorii loco uox facta eſtſcd̓m Eſaiꝝ uaticiniū reqͥrendū eſſe cui uirgo illa cōmēdari et deſponſari deberet. liq̄t .n. Eſaiā dicere. Egredietur uirga de radice ieſſæ: et flos de radice eius aſcendetet requieſcet ſuꝑ eū ſp̄s dn̄i ſp̄s ſapiētiæ et ītellectꝰ: ſp̄sconſilii et fortitudinis: ſps ſciētiæ et pietatis: et replebiteū ſp̄s timoris dn̄i. Scd̓m hanc ergo prophetiā cūctosde domo et familia dauid nuptui habiles nō cōiugatosuirgas ſuas allaturos ad altare prædixit: et cuiuſcunqꝫpoſt allatōem uirgula florē germinaſſet et in eiꝰ cacumine ſp̄s dn̄i ī ſpecie colūbæ conſediſſet ipſū eſſe cui uirgocōmēdari et deſponſari deberet. Erat autē inter cæterosIoſeph hō de domo et familia dauid grādæuus: cūctisuero uirgas ſuas iuxͣ ordinē deferentibꝰ ſolus ipſe ſuāſubtraxit. Dn̄ cum nihil diuinæ uoci conſonuꝫ apparuiſſet pōtifex iterato deū conſulendū putauit: qͥ rn̄dit ſolūillum ex his qui deſignati erant uirgā ſuā non attuliſſe:qͥ uirginē deſponſare deberet. Proditꝰ eſt itaqꝫ IoſephCum .n. uirgā ſuā attuliſſet et in cacumine eiꝰ columbade cælo ueniens conſediſſet liqͥdo oībus patuit ei uirginem deſpōſandā fore. igitur nuptiaꝝ iure de more celebrato ipſe quidē in bethleem recedit ciuitatem domumſuā diſponſiturus et nuptiis neceſſaria procuraturꝰ. Ditgo autē dn̄i maria cuꝫ alijs ſepteꝫ virginibus coæuis etcollactaneis quas a ſacerdote acceperat ad domū parētuꝫ ſuoꝝ in galilæā reuerſa eſt. His uero diebus primo.ſ. aduentus ſui in galilæā tp̄re miſſus eſt ad eā āgelusGabriel a deo qͥ ei cōceptū dn̄icū narraret et cōceptōisuel modū uel ordinē exponeret. Peniqꝫ ingreſſus adeam cubiculū quidē ubi manebat ingenti lumine ꝑfuditipſā uero gratantiſſime ſalutās dixit. Aue maria uirgodn̄i gratiſſima uirgo gr̄a plena dn̄s tecū bn̄dicta tu præoībus mulieribus benedicta præ oībus hactenus natishoībus. Dirgo autē q̄ iā angelicos bene nouerat uultet lumē cæleſte inſuetu non habebat: neqꝫ angelica uiſione territa neqꝫ luminis magnitudine ſtupefacta: ſed ī ſolo eius ſermone turbata eſt. et cogitare cœpit qualis iſtaſalutatio tam īſolita eſſe poſſet: quidue portenderet uelquē finē eſſet habitura: huic cogitationi angelꝰ diuinitꝰinſpiratus occurrēs. Ne timeas inquit maria quaſi aliquid cōtrariū tuæ caſtitati hac ſalutatōe p̄texā. Inueniſtienī gr̄am apud dn̄m. qͥa caſtitatē elegiſti: ideoqꝫ uirgoſine pc̄o concipies et paries filiū. hic erit magnus: quiadn̄abitur a mari uſqꝫ ad mare: et a flumine uſqꝫ ad terminos orbis terræ: et filius altiſſimi uocabitur. qͥa qͥ interris naſcetur humilis in cælo regnat ſublimis: et dabitilli dn̄ſ deꝰ ſedē dauid pr̄iſ eiꝰ et regnabit ī domo iacob īæternū et regni eiꝰ n̄ erit finiſ: ipſe qͥppe rex regū et dn̄sdn̄antiū ē: et thronꝰ eiꝰ ī ſæculū ſæculi. His āgeli uerbisuirgo non īcredula: ſed modū ſcire uolēs rn̄dit. Qūoiltud fieri pōt? Nam cū ipſa uiꝝ iuxͣ uotū meū nunquācognoſcā: qūo ſine uirilis ſeminis īcremēto parere poſſum? Ad hoc angelus. Ne exiſtimes inqͥt maria ꝙ hūano more concipias. Nam ſine uirili cōmixtione uirgoconcipies: uirgo paries: uirgo nutries. Sp̄s .n. ſanctusſuperueniet in te: et uirtus altiſſimi obumbrabit tibi contra om̄s ardores libidinis: Ideoqꝫ quod naſcetur ex teſolum erit ſāctū qꝛ ſolū ſine pc̄o conceptū et natū uocabitur filiꝰ dei. Tunc maria manibus expanſis et oculisad cælū leuātis dixit. Ecce ancilla dn̄i. neqꝫ .n. dn̄æ noīedigna ſum. Fiat mihi ſcdm uerbuꝫ tuū. longū forte et qbuſdā tedioſū erit: ſi cuncta huic opuſculo īſerere uoluerimꝰ q̄ natiuitatē dn̄icā uel præceſſiſſe uel ſubſecuta fuiſſe legimus. Vn̄ his omiſſis q̄ in euāgelio plenius ſcritta ſunt ad ea quæ minus hn̄tur narranda. Accedamusigitur Ioſeph a iudæa in galilæam ueniens deſponſatāſibi uirgineꝫ uxorem ducere intendebat. Iam nāqꝫ tresfluxerat menſes et quartus inſtabat ex eo tp̄re quo ſibideſponſata fuerat: interea paulatim utero puerperæ ītumeſcente puerperū ſe manifeſtare cœpit: neqꝫ hoc latere potuit Ioſeph. Nam ſpōſi more liberius ad uirginēintroiens: et familiarius cum ea loquēs grauidam eſſedeprehēdit. æſtuare itaqꝫ animo et fluctuare cœpit: qͥaignorabat quid ſibi potiſſimū eſſet faciēdū. neqꝫ .n. eamtraducere uoluit. qͥa iuſtus erat. neqꝫ fornicatōis ſuſpitione infamare quia pius. Itaqꝫ cogitabat clā diſſoluereconiugium et occulte dimittere eam. Hæc autem eo cōgitante. Ecce angelus dn̄i apparuit in ſomnis ei dicensIoſeph fili dauid noli timere: hoc eſt ne uelis fornicatōnis ſuſpitōem in virgine hr̄e: uel aliquid ſiniſtrū cogitarneqꝫ timeas eam in uxorē ducere. Quod .n. in ea natūeſt nunc animuꝫ tuū angit. nō hoīs: ſed ſp̄s ſancti ē oppariet .n. omniū uirgo ſola dei filiū: et uocabis nomeneiꝰ ieſū .i. ſaluatorē. Ipſe .n. ſaluum ſaciet populū ſuū apc̄is eoꝝ. Igitur Ioſeph ſcd̓m āgeli præceptum uirginēuxorem duxit: nec tn̄ cognouit eā: ſed caſte procurās cuſtodiuit. Iāqꝫ nonus a conceptōe inſtabat menſis cumIoſephuxore cum alijs quæ neceſſaria erant aſſumptabethleem ciuitatē unde ipſe erat tetendit. Factū eſt autēcūeſſent ibi īpleti ſunt dies ut pareret: et peperit filiūſuum primogenitum. ſic̄ ſancti euangeliſtæ docuer̄t dn̄ꝫnoſtrū ieſū xp̄m: qui cum patre et filio et ſpiritu ſanctouiuit et regnat deus per omnia ſæcula ſæculorum.Beati Hieronymi ad2 Hinerium et Alexandrū monachos de reſurrectione carnis ubi exponit illud apoſtoliad corinthios. Oēs quidem reſurgemus: ſed non om̄simmutabimur ſcd̓m hæreticoꝝ catholicoꝝqꝫ ſētētias īfine ſe excuſās ꝙ tomo in aliquibus cōmͣtariis origeisutatur.N ipſo iam profectionis articulo ſc̄i fr̄isnoſtri Siſimnii: qui ueſtra mihi ſcripta detulerat: hæc qualiacūqꝫ ſunt dictare cōpellor: nec poſſum ueſtram celare prudentiāet obſecro ne hoc dictū referatis ad gloriā: qui potiꝰ adplenā neceſſitudinē: dum ita uobis quaſi mihi loquor.Multas ſanctoꝝ fratrū ac ſotioꝝ d ueſtra prouincia adme detulit quæſtiones: ad quas uſqꝫ ad diem epiphanioꝝ largiſſimo ſpacio me rn̄ſurum putabam: cūqꝫ fuitiuis noctiū lucubratiūculis ad pleraſqꝫ dictarē: et expletis alijs me ad ueſtrā quaſi ad difficilimam reſeruaremſubito ſuperuenit aſſerens ſe ilico profectuꝝ: Tūqꝫ eūrogarem ut differret iter: libere mihi cœpit famē obtendere monaſterioꝝ ægypti neceſſitates nili nō plenaſaquas multoꝝ inediam ut prope offenſa eſſet in dn̄millum ultra uelle retinere. Itaqꝫ ſubtegmina et ſtaminaliciaqꝫ et telas q̄ mihi ad ueſtrā tunicā paraueram uobis in confecta tranſmiſi: ut quicquid mihi deeſt: ueſtrotexatur eloqͥo. Prudētes eſtis et eruditi: et decanina uiait Apiꝰ facūdia ad xp̄i diſertitudinē trāſmigraſtis. Necmagno mihi apud uos labore opꝰ eſt qd̓ phuꝫ quēdaꝫin ſuadendo ruſticū eſſe ꝑpeſſū narrāt fabulæ: Dix duꝫdimidiū īqͥt dixerā iā ītellexerat. Itaqꝫ et ego tp̄re coartatus ſinguloꝝ uobis qͥ in ſacrā ſēpturā cōmtariolos reliq̄runt ſnias protuli: et ad uerbū pleraqꝫ īterp̄tatꝰ ſuꝫ:ut et me liberē q̄itione: et uobis ueteꝝ tractatoꝝ mittatur auctoritas: qui ī legendis ſingulis ac probādis: nonmex uolūtati: ſꝫ vr̄o acqͥeſcatis arbitrio. Quæritis quoſenſu dictum ſit: et qūo in prima ad corinthios epiſtola