L48Nunquid nam hic ſe potentiæ indignum profeſſus ē:aut aliquid ſibi nō licere teſtatur? Qui ait pater neminēiudicat: ſed omne iudicium filio dedit? Non eſt ait meum dare uobis ideſt ſic petentibus ſu perbe īſoleniterelate de carnis tu more n̄de ſpiritus leuitate. Naꝫ egoqui reſiſto nūc uobis humilibus dare gratiam conſueuiita domīus dū humilitatē et uerbo et actu audientes inſtruit cur ī ſecreta parte corporis præfigurationem uerecircunciſionis haberi uoluerit oſtendit. Bixi de occultocircunciſionis quæ putaui eſſe dicēda. Supereſt ut de ipſa circunciſione tractemuſ quæ figura ſit cur nō oculo circūcidaur dn̄o et manu: dicente naͣ ſi oculuſ tuus ſcandalizat te erue euꝫ et ſi manus tua ſcandalizat abſcinde illaꝫait quæ tanta ibi præfiguratio ē: ut punā partē corporistotus oīno homo circūciſus eē credatur et cuꝫ nos hocpoſt chriſtū ut iudei faciūt nō faciamus ī carne facere tamē per eūdē chriſtuꝫ iudicemur ī corde? Beniamus adnoſtræ regenerationis ſacramēta cæleſtia ut circūciſionēſpiritalem ī ſpiritali natiuitate quæramus: et ī ipſis fideinoſtræ cunabulis: quo tēpore circunciſio celebratur: primos uagitus ſacratæ repetamus īfantia et abrenuntiationē illā quā p̄putiis denudamur āte oculos collocēus.Quoniā ſicut qui carnaliter naſcebātur ī mundo carnaliter circūcidebātur ī lege. Ita nūc qui ad cælorū regna generātur ex uerbo: per uerbū circūcidūtur a mūdo ſic nāqꝫ diximus abrenūtiare nos mūdo et pōpis eius. Quoniā quicquid ī mūdo ē concupiſcentia carnis ē et oculorum et ābitio mūdi: quæ nō ē a patre. Illla ergo promiſſio et circūciſio ē: quā nō patimur ut ſerui: ſed exhibēuſut liberi: nec poſtꝙͣ nati fuerimus celebramus: ſed ut renaſcamur offerimus: oīqꝫ in procīctu baptiſmatis indumēto nudati: ſola ſanctoruꝫ oculis cō eſſione ueſtimur:nec ad ſpetiē naturā noſtrā arfura filiorū ueſte uelamusquia ī euāgelio arbor foliis exuberans cum ī ea fructusnon eſſet repertus exaruit: ſed cūcta carnis repudiata natura ſexus īmemores nilueremur: nec cū illo primo terreno hoīe Adā ubi es deū fugiētes audiuimus. Sed cūſecundo illo cæleſti Ego hodie genui te deū ſequentesaudiuimus. Præputia itaqꝫ illa q̄ Adaꝫ tranſgreſſor acqͥrit: per ſubiectionem cæleſtis obediētia reſpuentes naturaꝫ circūcidimus uitiorū: et unā corporaliſ mēbri formāoēs exercētes ī præputiū ſenſus perſequimur ac truncamus. Nō enim naturā ſed naturæ ſuperflua reſecamusſcientes quoniā quicquid āplius ē a malo eſt. Sic domini dignatione conſequimur ut nos qui ſecūdū carneꝫ p̄putium dicimur ideſt uelut ignorātia quadaꝫ naturaliterobtecti tamē reuelata facie domini gloriā ſpeculemur cuilli qui ſecundū carnē q̄ circunciſio dicitur tamē ne ī legēītroſpitiant obtentis p̄fatiæ obcæcentur aulxis. Euacuata ē itaqꝫ circunciſionis figura ī corpore: et in uim noīseius tota tranſcendit. Quando ēt ſic p̄putiū pro circunciſione reputatur quod tūc euenit ſi aut poſt uerbū domini natura huius corruptæ acquieſcimus blandimētis etdenuo īcentiua ſequimur uitiorū aut ēt nō in circunciſiī carne eam ipſam naturam cū ſuis naturis perſequētesuerbuꝫ dominiidū nō cuſtodimus obterius: Porro hæcan ita ſe habeant et fidei paternæ et circunciſionis īterrogemus auctorē: quoniā ab ipſo utraqꝫ hæc et q̄ ad mentē et q̄ ad corpus pertinēt proceſſerūt ipſe nobis reſpōdebit ex geſtis utrum ne illa de iudaica circunciſione anuere natura hac qua dicimus cōmēdarit ac primū audita domino: Exi de terra tua et de cognatione tua ſub hocuerbo iuxta carnē ī præputio cōſtitutus et parētibus circūcidit: et patria naturāqꝫ oēꝫ qua per affectū tenebaturabrūpens uerbum dei ſequitur peregrinus. Huic deīdeet cōiuge ſterili de ānis ſe neſcenti ideſt cōtra uiciū naturæ et cōtra cōditionē deficiētis ætatis poſteritatis prōittitur multitudo: nō cōſiderat corpus ſuū emortuū cū iaꝫfere eſſet centum ānorū et emortuā uuluā Saræ coniugis ſuæ cum fieri deſiderāt muliebria ēt ſi ante ſterilis n̄fuiſſet: ſed ī promiſſionē ſpem ſupponēs iuſtificationemcredēdo promeretur. Priuſ ergo ꝙ ī carne circūcidatureligitur. Prius enī ſcriptū ē credidit Abraā deo et reputatum ē illi ad iuſtitiaꝫ Iubet itaqꝫ deus Circuncideturueſtrū omne maſculinuꝫ: et circuncidemini carne p̄putiiueſtri: addit et ſignificātiaꝫ eius rei ne eſſet obſcura: Aitenī. Et erit ī ſignū teſi īter me et uos: Signū ad oculoſpertinet uidelicet ut eorū eſſet agnitio: qui nō putarenteuꝫ mundialē naturā per uerbuꝫ dei reſpuiſſe: ac ſi quierant illi qui abrahæ fidē et uirtutē operationis ignorarent per ſignū uel per imaginē aliquā de comperationedepictam quid ueruꝫ eſſet agnoſcerēt. Oēiqꝫ et propheta īfideli populo qui deuꝫ ex eo ꝙ uideri nō pōt nolletcredere ſignuꝫ uiſibile promittit dicēdo. Dedit uobis deus noſter ipſe ſignū Ecce uirgo cōcipiet et pariet filiū etuocabitur nomē eius emanuel et ipſi iudxi cuꝫ dominūtātum ī carne cōſpicerēt: et fidē eius uirtutibus denegarent. ſignū poſtulant de cælo nempe ut crederent ſi uiderent. Deuſ ergo pro tempore cum abrahæ poſteritas paribus ſi poſſet ueſtigis īgredi ī fideꝫ electionis ſuæ notam ī ſigno hoc uoluit eſſe iuſticiam: ut qui mundialemnaturam aīo reſpuiſſet ei circunciſio carnalis apparet incorpore: ac uelut de hoc quod uidetur poſſet ītelligi: ſic̄multa a prophetis quæ populo denuntiabantur ab ip̄isprius a quibus p̄conizabantur effecta ſunt nudos ad captiuitatem iſrael filios eſſe ducendos per prophetaꝫ iratus dominus mirabatur. dictuꝫ certe aperte omnium ītelligentiaꝫ poterat ītrare: uadit tamen ipſe propheta nudus per populos et ī ſe quod ī alijs uaticiabatur oſtēdituidit uulgus non audit et in Eſaie corpore quæ ſibi erātuētura cognoſcit. Fit ſignū d uate et ī libro adhuc populo: amaritudinē ſentit propheta captiuitatis ſic abraaꝫ dſignat ī carne quod excercebat ī mēte et per nomē mēbri uelut uirtutē circunciſionis ītelligit nō per hoc ſignūfidē exprimēs ſed ſignū fidei deniqꝫ poſt illaꝫ carnis circunciſionē ſuæ ſi erat plēitudo iuſticiæ quare maiora adhuc ī abraā fidei deus experimēta qͥrebate cur in patriopoſtmodū tētatur affectu: ſi iā ī illa circūciſione bn̄dictionis ſūma tenebatur: ſed qm̄ nō illa uirtus ſed ſignū uidebatur eſſe uirtutis. Quæritur a ſingulari uiro utrū nequi iā et patriæ et cognationi renunciaſſet et circuncidiſe paſſus eſſet nō parceret et filio Quē ubi ad uictimamnō triſtis exhibuit pro digna pignoris īpietate fit carnali pietate ſublimior: lucratur orbitatē dū pricidiuꝫ meditatur: et dū unico non p̄cit ī terris: ſtellas pro filiis ānumerare iubetur ī cælis. Carnaliſqꝫ deſpector naturæ innatura ſiderū collocatur: et humani cōtemptor ſeminispater uocatur aſtroꝝ ſic fidelis nō filio ſed p̄cepto dummādatū domini religionē ducit eē nō crimē: dū offerrefiliū deo ſacrificiuꝫ iudicat eē nō pricidiū pene meruit p̄uidere. Quod deus ad tētationē probādæ mētis parricidiū uellet offerri: ſꝫ nollet īpleri. Ad hac ueritate formaiudaicæ circūciſionis admiſa ē. Hæc nominis erat figura nō mēbri ſic naturā noſtrā deus uoluit denudari ut n̄ī nobis aut cupiditas arderet: aut ābitio ſuaderet: aut alfectus carneus premineret: ſed ab oībꝰ p̄putiis noſ deiamor et p̄ſentiū cōtēptus exueret. dixit quidam ſatyrusGentiliū probitas laudatur et alget: teſtimoniuꝫ hoc uerū ē nullus enī illā ſtipat populus: nulla multitudo ābithō nullus āplectitur et ī mundo iſto uelud in nouercalidomo horret ēt neceſſariis de operta quādiu nō ueſtēſuæ habuit dignitatis. Age ſi uidetur totū tramitē ueritatis ꝑ patriarchaꝝ geſta: uel ut ꝑ uiua ueſtigia decurrāusut circūciſionē q̄ ſanctificat demōſtremus. Trāſeo iſaacꝑegrinationē: quod ipſū ī circūciſionis forma conſiſtit.Rebeccāqꝫ ꝑꝑ philiſtinoꝝ īſidias ſororē d̓ uxor̄ dicētē