Arnalem circunciſioneꝫ ad ſpiritualēintelligentiam referens primū edocetin abdita corporis parte eſſe p̄ceptamad ſignificandum ſpiritualem circunciſionem uitioruꝫ et bonaꝫ operationēhominibus exemplo ſaluatoris eſſe celāda qui et cūctisactibus gloriam refugit: et humanā carnē obubrata maieſtate ſuſcepit quā ip̄ie manichæuſ arriuſqꝫ blaſphemātDeinde oſtendit myſtice inſtitutā ī carne p̄putii et quodproceſſit in ſigno ſeu figura eius quod geredū erat ī mēte nō in illa fuiſſe ſalute quod exēplū iob in circunciſi demonitrat percurrens per ueteris ac noui teſtamenti partes: qui non tam carnem ꝙͣ carnis te uitiorum concupiſcentias circcunciderint. Incipit ipſa epiſtola.Operiori epiſtola quā ex me conſultatio ueſtra deprōpſit quanqꝫ ad tuumet ſororis tuæ nomē miſi rationeꝫ circunciſionis rapide tranſcurri quoniāprocinctus itineris mei: in quo cōfecta eſt nō ſolus ei limaꝫ nitoris ueꝝ etiā perfectionē operis inuidit: licet me et illa terreant quæ limantur quod ſinon placēt impolita: formidat aīus cogitare quid iudicitInundiruamereantur informa. Quā ego tamē non ad iudicium etmmimerſubſellia: ſed ad fauentium mihi coronā tranſmiſi. Beniqꝫ ſententia mea non prodiſſet: niſi fuiſſet per uos de ſecreto uerecundiæ uelut manu quadā caritatiſeducta: ſedIIuicuraquoniam iā illam melioreꝫ facere nō poſſuꝫ placuit mihi ſermonē emiſſuꝫ repetens apud te retractareꝫ Cuiusconuerſatio circunciſionis ē interp̄tatio et uita totius legis enarratio: ex eo ſiquidem lex uidetur obſcura quoniam raro in quo conſpiciatur exiſtit: dei eniꝫ uerbuꝫ uitaeſt et nos aliter uiuēdo ꝙͣ uita ē uerbuꝫ dei fecimus obrulumxitulaſcuruꝫ. Quod ſi ea uita quæ uera uita ē uiueremus: natrifiniſuraratione legis eius opus non erat: quia facilius erat uidIum ni jre ꝙͣ loqui. Quando quideꝫ non ī ſermone ē regnū deiſed in uirtute nobis ergo ex abūdātia licet apud te diſſeitare quod didicimus in te tibi prodere: quod nobis tuauita p̄ſtitit ne eſſet obſcuruꝫ Sed quid nouū loquimurſi aut tu quod locuturi ſumus hoc uiuis: aut ſi apud tequod in te dicimus hoc loquimur. Cū et memor eoruꝫIllij ſuiloutquæ meminit monita non q̄rat: et doctus nō ea q̄ iā cal511let inquirat. Tu quidē filia dulciſſima circunciſiōe uiuismihi tamē propoſituꝫ ē illud tecū loqui quare non digito non in aure: alia ue corporis parte fiat circunciſio iudæorum: quæ utiqꝫ ſine ratione eſſe diceretur ſi a deoinuenta non eſſet. Nihil enim ſine ratione ſit per deumnihil caſibus ut gentes loquūtur: nihil Beniqꝫ fortunæin illo temeritati licet. Ipſi eniꝫ cæci ſunt qui illam putāthabere aliquid poteſtatis. Peus āt qui ipſe ratio ē ut nihil non plena ratione formauit: ita nihil ab homine fieriſine ratione mandauit. Nam ſi elementa quæ cernimustanta ratione digeſſit ut terra hæc eſſet ſuper quā reliquamouerentur īmobilis: ut aquarum uenæ altioribus mōtibus conderentur: a quibus orta flumina dū per multaſpatia decurrant late potandi uſum per omneꝫ tractumcurſus ſui animantibus exhiberent: ut ipſum mare aqͥsinfluentibus non excreſcat: ſed ut ultra uenter quidaꝫ laticum aquas ſitire uideatur. ne uel fontibus in æternuꝫmanantibus uel flūinibus ſine fine currentibus: uel pluuuis continue ruentibus perpetuo terra diluuio tegeretur: ut cælum præter plenitudinem illā lucis in ſole nocturnis etiam ſideribus radiaret. Ne quodqꝫ tēpus egenum luminis haberemus. Gi ergo hæc tranſitoria ut ipſe ait: cælum et terra tranſibunt ſic ſapientia deſcripſit utaliter ea eſſe non potuiſſe credamus. Quid homines ipſos pro quibus hæc nunc ita excogitauit ordinauit inſtituit ſine ratione uiuere forte permiſit: quoruꝫ adoptioLIO.eſt filiorum et gloria et teſiamentum et legis latio et obſequium et promiſſa: ex quibus etiam eſt chriſtus ſecūduꝫ carnem: qui eſt benedictus in ſæcula. Abſit ergo uta quibus etiam filium ſuum ſecundum homineꝫ uoluitoriri: eis non plenum ratione conderet teſtamentū. Sꝫquoniam tam euidenter conſtat ordinata per deum oīaplena eſſe rationis ut aſſertore non egeant. Uideamusunde digreſſi ſumus. Quæ cauſa eſt ut eam partem corporis quæ ſecretior aut occultior eſt aut eā quæ a græcisphyſis a nobis natura dicitur ad circuncidendum dominus elegerit cum utique ob ſignum quō uolebat famulos ſuos iam Abraham inde cenſeri id potuiſſet eligerequod in propatulo poſitum ab omnibus cerneretur: etalio nomine uocaretur ubi nec in ſigno obſcuritas: neccōfuſio eſſet in nomine. Sed utraqꝫ hæc imago rationēhabuit geminæ ueritatis quaꝫ dum loquor impende patientiam: ut quæ circunciſionem in uita tua illi non eſſecredebas nunc uitam tuam in illa circunciſione conſpicias: ac primum de ſecretiore parte corporis quid figurabat aduerte: illud ſine dubio quod poſtmodum ipſe dominus monſtrauit ne iuſticiam noſtram coram hominibus faceremus: ſed ī occulto coram eo ſolo: cui ſoli nihil occultum eſt: et quem ſolum remuneratorem bonorum nouimus eſſe factorum. Nam hic noſtra circūciſionō uidetur: quoniaꝫ ſtultitiæ uelamine uelud ueſte tegitur mundiali: nec ſane a nobis magnopere deſiderādūeſt ut contemplationi omnium circunciſio aperte ſubiaceat: ne merces oꝑis penes eos ſit quos uolumus hācuidere dicente domīo Amen dico uobis receperūt morcedem ſuam. Sed ita modeſte et ita uerecūde habendaeſt et uelanda iuxta eam imaginem quaꝫ abūdātiori honore ueſtimus ut nō uidētes eam uideāt: ſed quærētesrimāteſqꝫ intus nos iuxta apoſtolum quos ſeductoresputāt ueraces eſſe fateātur: quos nihil habere credebātomnia poſſidere cognoſcāt: quoſ mori iudicabāt uiuerein æternum teſtētur. Hæc eſt gloria circunciſionis occultæ: hæc partis uerendæ illis aduidenduꝫ nobis ī noſtrocorpore nō uerēdæ hoc Teſtimonium glorioſum: cumcōuerſi amar cupiūt quos odiſſe gaudebāt ūde nō ī carne palam: ſed ī occulto cordis iudei eſſe debemus nonlittera: ſed ſpiritu. Naꝫ littera oculis ſubiacet noſtris: ſpiritus nobis carnalem refugit aſpectuꝫ: ut laus iuxta apoſtoluꝫ ex deo nō ex hominibus acquiratur. Ut uereauraudire a domino Populus hic labiis me honorat: corautem eorum longe eſt a me iuxta illum qui quod pertinebat ad labia magiſtruꝫ bonuꝫ de bono quæſiturus appellat. Cui uetus lex ideſt carnalis circūciſio uelut ī ſuperfitie poſita recitatur: quā ſe impleſſe teſtatus: ubi qd̓ad circunciſionem cordis pertiebat audiuit. Uēde ōniaquæ habes: et ſequere me triſtis abſceſſit miſer prorſusqui ſequi uoluit quem bonum ignorare non potuit. Interius ergo illud eſt ſignaculum præfiguratum quod ininuiſibili mente noſtra ab illo deo noſtro inuiſibili. uidetur: ut non eum a quo īuocetur audiret: ſed eum a quocrederetur attenderet. Oculi enim domini ſuper iuſtosſi ad iuſticiaꝫ corde credatur. Derum auteꝫ credere nostoto corde mētimur Si ab hominibus accipiamus honorem accipimus enim ab hominibus ſi eleemoſynasnoſtras tuba per populum prædicatura præcedat: quasnec per officium miniſtrandi dextram cum ſiniſtra commūicare conceſſū eſt. Accipiemus ab hominibus honorom ſi ieiunia noſtra et abſtinentiaꝫ ciborus populi oculis fractior mentitæ infirmitatis commendet inceſſus: etfauoreꝫ uulgi triſti uultū et aduocatus pallor acquirati.Si modo formam letitiæ uultus erectus lauacris etiam ſerenatur ſi uero caput ad imaginem feſtiuitatis ū̓gitur ut ſoli deo ieiunia nr̄a cōmēdātes poſſumus dicereVoluntarie ſacrificamus tibi domine. Dides filia nēpe