Druckschrift 
1 (1476)
Entstehung
Seite
112
Einzelbild herunterladen
 

LLLſuppliciis et in p̄ſenti et in futuro atqꝫ in omnibus et retro et in priora temporibus pōt merita diſpenſare: et adunuꝫ rurſū finē cuncta ꝑtrahere niſi ſolus cōditor oīumdeus qui ſcit cauſas ꝑꝑ quas alioſ dimittat ſua ꝑfrui uoluntate: et a maioribus ad ultīa paulati diaboli alios incipiat uiſitare et gradati quaſi manu data ad priſtinū retraher̄ ſtatū et in ſublimibꝰ collocare. Lūqꝫ de fine diſputare cœpiſſet hæc intulit qꝛ ut crebro diximus principiūrurſum ex fine generetur. Quæriturqꝫ utꝝ et tunc futura ſint corpora. an ſine corporibus aliqn̄ uiuendū ſit:redacta fuerint ī nihilo: et ī corporaliū uita īcorporaliseſſe credenda ſit qualē et dei nouius. Nec dbiuꝫ ē quiſi oīa corpora ad mundū iſtū ꝑtineant ſenſibilē: appellantur ab apoſtolo uiſibilia: futura ſit uita īcorporaliumincorporalis: et poſt paululū illud quoqꝫ quod ab eodēapoſtolo dicitur Oīs creatura liberabitur a ſeruitute corruptionis ī libertatē filiorū dei glorix. Sic intelligimusut primā creaturā rōnabiliū et īcorporaliū dicamus: non ſeruiat corruptioni eo qd̓ ſit ueſtita corporibet ubicuꝫ corpora fuerit ſtatiꝫ corruptio ſubſequatur: poſtea āt liberabitur de ſeruitute corruptioniſ qn̄ receperūtgloriam filii dei: et deus fuerit oīa in oībus et ī eodemloco. Ut āt īcorporeū finē oīum reꝝ eſſe credamus illanos ſaluatoris oratio prouocat ī qua ait ut quomō egoet tu unuꝫ ſumus ſic et iſti ī nobis unū ſint. Et enī ſcirebemus quid ſit deus: et quid ſit futurus ī finē ſaluator:et quomō ſanctis ſimilitudo patris et filii repromiſſa ſitut quomō illi ī ſe unū ſunt ſic et iſti ī eiſ unū ſint. Aut .n.ſuſcipiendū ē uniuerſitatis deum ur̄i corpore: et quomōnos carnibus ſic illū qualibet materia circūdari ut ſimilitudo uitx dei ī fine ſanctis poſſit coæquari. Aut ſi hoc indecens ē maxīe apud eos: qui ſaltē ex minia ꝑte dei ſentire cupiunt maieſtatē et īgenitæ: atqꝫ oīa excedentis naturæ gloriā ſuſpicari: e duobus alteꝝ ſuſcipere cogimuraut ut deſperēus ſimilitudinē dei ſi eadē ſumus ſēꝑ corpora habituri: aut ſi beatitudo nobis eiuſdē deo uitæpromittitur: eadē qua uiuit deus nobis conditionē uiuēdum ē ex quibꝰ oībuſ approbatur quid de reſurrectioneſentiat: et oīa corpora interitura confirmet: ut ſimᵐ abſqꝫ corporibus quomō prius fuimus anteꝙͣ craſſis corporibus ueſtiremur: rurſūqꝫ de mūdoꝝ uarietate diſputans: et uel ex angelis dæmōes: uel de dæmōibꝫ āgelosſiue homīes futuros conteſtans. Ecce econtrario exhoībus dæmōes et oīa ex oībus fine confirmat tali ſententiā ſuā. Nec dubiū ē qui poſt q̄dam interualla tp̄ruꝫrurſū materia ſubſiſtat: et corpora fiāt et mūdi diuerſitascōſtruatur ꝑꝑ uarias uoluntates rōnabiliū creautraruꝫ.Que poſt ꝑfectā beatitudinē uſqꝫ ad finem oīum rerumpaulatim ad inferiora delapſa tantā malitiam receperuūtut ī contrariū uerterentur uolunt ſeruare prīcipiumet īcorruptā beatitudinē poſſidere. Nec hoc ignoranduꝫquod multæ rōnabiles creaturæ uſqꝫ ad ſecundū et tertium et quaꝝ mundū ſeruent principiū nec mutationi inſe locum tribuant. Aliæ uero taꝫ parum de priſtino ſtatumiſſuræ ſint ut pene nihil ꝑdidiſſe uideantur: et nullægrandi ruina ī ultimuꝫ p̄cipitandæ ſunt baratrhū. Nouitqꝫ diſpenſator oīum deus ī conditione mundoꝝ ſingulis abuti iuxͣ meritum. Et opportūitates et cauſas quibꝫmundi gubernacula ſuſtentantur: et initiantur ut qui oēſuicerit nequitia ſe pēitus et terræ coæquauerit ī aliodo qui poſtea fabricandus ē: fiat diabolus principū plaſmationis dn̄i ut illudatur ei ab āgelis qui exordii amiſere uirtutē. Auibus dictis quid aliud conatur on̄dere niſihuius mundi hoēs peccatores ī alio mūdo poſſe diabolos et dæmones fieri: et rurſum. Nunc dæmones ī aliopoſſe mundo uel angelos uel homīes procreari: et poſtdiſputationem longiſſimam qua omnē naturā corporeāin ſpiritalia corpora et tēuuia dicit eſſe mutandā cunctaꝫqꝫ ſubſtantiam in unum corpus mundiſſimum et omniſplendore purius conuertendam: et talem qualem nūchumana mens pōt̓ cogitare: ad extremū ītulit Et eritdeus omnia in oībuſ ut uniuerſa creatura corporea īredigatur ſubſtantiam oībuſ melior ē ī diuinā uidelicetqua nulla melior eſt. In quarto quoqꝫ libro qui huiusoperis extremus ē. Hæc ab eccleſia chriſti damnāda interſerit: et forſitā in iſto mundo quomodo qui moriuntur ſeparatione carnis et aīæ iuxta operum differentiamdiuerſa apud inferos obtinent loca. Sic qui de cæleſtishieruſalē ut ita dicam adminiſtratione moriuntur ad noſtri mūdi inferna d̄ſcendunt ut pro qualitate meritorumdiuerſa poſſideāt loca ī terris. Et iteꝝ et quia cōparauiuſde iſto mūdo ad īferna ꝑgētes aīas his aīabitus de ſuꝑiori cælo ad noſtra habitacula uenientes quodāmodomortuæ ſunt prudenti īueſtigatione rumādū ē. An hocipſum poſſimus ēt in natiuitate dicere ſingulaꝝ: ut quomodo in iſta terra noſtra naſcuntur aīæ uel de infernorurſū meliora capientes ad ſuꝑiora ueniūt et humanuꝫcorpus aſſumunt uel de melioribus locis ad nos uſqꝫdeſcendūt: ſic et ea loca ſuꝑa ſūt in firmamēto aliæ aīæpoſſideant: de nr̄is ſedibus ad meliora proficiant: aliæ de cæleſtibus ad firmamentū uſqꝫ ſunt: nec tantū fecere peccati ut ad loca inferiora incolimus truderēturQuibus dictis nititur approbare et firmamentū ideſtlum ad comparationem ſuperioris cæli eſſe inferos. Ethanc terram quam incolimus collatione firmamenti īferos appellari. Et rurſum ad comparationem īſeriorumqui ſub nobis ſunt nos cælū dici ut quod alijs infernusē: alijs cælum ſit. Nec hac diſputatione cōtentus dicit infine oīum rerum quando ad cæleſtem hieruſalem reuerſuri ſumus aduerſariarum fortitudinum cōtra populuꝫdei cōſurgere bella: ut ſit eorum ocioſa uirtus: ſed exerceātur ad p̄lia et habeāt materiam roboris quam conſequi poſſunt niſi fortes primū aduerſariis reſtiterit:quoſ ratione et ordine et ſolertia repugnādi ī libro nūerorum legimus ſuꝑatos eſſe. Lūqꝫ dixiſſet iuxta Ioāniſapocalypſim euāgelium ſempiternum ideſt futurum incælis tantum p̄cedere hoc nr̄m euangelium quantū chriſti p̄dicatio ueteris legis ſacramēta ad extremum intulitquod et cogitas ſe ſacrilegium ē pro ſalute dæmonium:chriſti ēt in aere et in ſupernis locis eſſe paſſurū. Et licetille non dixerit tamen quod cōſequens ſit intelligitur. ſicut pro hominibꝫ homo factus ē ut homines liberaretSic et pro ſalute dæmonum deum futurum quod ſunt:hi ad quos uenturus ē liberandoſ. Quod ne de nr̄o forſitan ſenſu putemur aſſerere ipſius uerba ponenda ſunt.Sicut enim umbram euangelii umbram legis impleuit. Sic quia omnis lex exemplum et umbra ē cerimōiarum cæleſtium diligentius ē requirenduꝫ. Utruꝫ rectepoſſimus intelligere legem quoqꝫ cæleſtem et cerimonias ſuperni cultus plenitudineꝫ non habere: ſed indiger̄euangelii ueritate: Quod in apocalypſi ioannis euangeium legimus ſempiternum ad comparationeꝫ uidelicetIhuius noſtri euangelii quod temporale ē et in trāſituromundo a ſæculo p̄dicatum. Quod quidem etiam ſi uſqꝫad paſſionem domini ſaluatoris noluerimus requirerequanꝙͣ audx et temerarium ſit in cælo eius quærerepaſſionem. Tamen ſi ſpecialia nequitiæ in cæleſtibus ſitet non erube ſcimus crucem domini confiteri propter qſtructionem eorum quæ ſua paſſione deſtruxit: cur timeamus etiam in ſupernis locis in conſummationes ſæculorum aliquid ſimile ſuſpicari: ut omnium locorum gentes illius paſſione ſaluentur. Rurſumqꝫ blaſphemasſilio ſic locutus ē. Si enim parem cognoſcit filius uidetur in eo quod nouit patrem: poſſe eum conp̄henderſi dicamus artificis animum artis ſcire menſuram: necdubium quin ſit pater in ſilio: et comp̄hendatur ab eo: