A 40tariis opus oē deſcripſit et multo celerius ꝙͣ prōiſeratcodicem: reddidit eadēqꝫ temeritate et ut leuius dicamineptia quod male ſurripuerat peius alijs credidit. Et qrdifficile grandes libri et de rebꝫ myſticis diſputātes nōtarū poſſunt ſeruare cōpēdia p̄ſerti qui furti celeriterqꝫdictantur ita ī illis cōfuſa ſunt oīa ut et ordine ī pleriſqꝫet ſenſu careant. Quā obrē petis Auite cariſſime ut ip̄mad te exemplar dirigā qd̓ a me oliꝫ tranilatū et nulli alijtraditū a ſupradicto fre ꝑuerſe editū ē. Accipe igitur qdpetiſti ſed ita ut ſcias deteſtanda tibi ī eis eſſe ꝙ plurīaEt iuxta ſermonē dn̄i inter ſcorpiones et colubros incedendū. Ut ē illud ſtatiꝫ ī prīo uolumine chriſtū filiū deinon natum eē ſed factū. Deū patrē ꝑ naturam īuiſibilēet a ſilio nō uideri: filiū qui ſit imago īuiſibilis patris cōparatum pr̄i non eē ueritatē. Apud nos āt qui dei oīpotentis nō poſſumus ueritatē imaginariā ueritatē uideriut maieſtas ac magni. udo maioris quodāmō circūſcripta ſentiatur in filio deum pr̄em eē lumen incōp̄henſibilechriſtum collatione patris ſplendorē eſſe ꝑparuuꝫ. Quiapud noſ pro imbecillitate nr̄a magnus eē uideatur duaruꝫ ſtatuaꝝ maioris et ꝑuulæ unius quæ mundū īpleatet magnitudine ſua quodāmō īuiſibili ſit: et alteriuſ quæſub oculis cadat ponit exemplū priori patrem poſteriori filium cōparas deū pr̄em oīpotentē appellat bonū: etꝑfectæ bonitatis filiū nō eſſe bonū: ſed aurā quādam: etimaginē bonitatis ut nō dicatur abſolute bonus: ſed cuꝫadditamento paſtor bonus et cætera. Ttertiuꝫ dignitateet honor̄ poſt patrē et filium aſſerit ſpiritū ſanctū d quocuꝫ ignorare ſe dicat utrū factus ſit an īfectus ī poſterioribus qͥd d eo ſentiret exp̄ſſit. Nihil abſqꝫ ſolo deo patreinfectuꝫ eē confirmās filiuꝫ quoqꝫ minorē a pr̄e eo qd̓ſecundus ab illo ſit: Et ſpiritū ſanctū īferiorē a filio in ſāctis quibuſqꝫ uerſari atqꝫ hoc ordine maioreꝫ fortitudineꝫ patris eē ꝙͣ filii et ſpiritus ſancti: et rurſū ipſius filiimaiorem eē frōtitudinē ꝙͣ ſpiritus ſancti. Et conſequenter ip̄ius ſpiritus ſancti maiorē eſſe uirtutē cæteris q̄ ſancta dicuntur Cūqꝫ ueniſſet ad rationabiles creaturas: etdixiſſet eas ꝑ negligētiā ad terrena corpora eē delapſaset hoc addidit. Grandis negligentiæ atqꝫ diſidiæ ē ī tantuꝫ unūquēqꝫ defluere atqꝫ euacuari ut ad uicia ueniēſirrationabilium iumētorū poſſit craſſo corpore colligariEt in cōſequētibꝫ Quibus īqͥt moti diſputatiōibꝰ arbitramur ſpōte ſua alios eſſe ī nūero ſanctoruꝫ et miniſteriodei alios ob culpaꝫ propriā eē ex ſactimonia corruētesin tantā negligentiam corruiſſe ut ēt ī cōtrarias fortitudineſ uerterētur. Rurſūqꝫ naſci ex fine principiū: et ex prīcipio finē et ita cuncta uariari ut et qui nunc hō ē poſſit īalio mundo dæmon fieri: et qui dæmō ē ſi negligentiusegerit in craſſiora corpora religetur ideſt homo fiat. Sicqꝫ ꝑmiſcet oīa ut de archangelo poſſit diabolus fieri. Etrurſum diabolus ī angelū reuertatur: Qui uero fluctusuerint et motis pedibꝰ nequaꝙͣ oīno corruerit ſubiicientur diſpenſandi: et regendi atqꝫ ad meliora gubernandiprincipatibus: et poteſtatibꝫ: thronis: et dn̄acionibus: etforſitan ex his hoīū cōſtabit gēus īmo aliquo ex mūdiſqn̄ iuxͣ eſaiā cælū et terra noua fiēt qͥ uero nō fuerit meriti ut ꝑ genus hoīuꝫ reuertantur ad priſtinū ſtatum fientdiabolus et angeli eius et peſſimi dæmones: ac pro uarietate meritoruꝫ in ſingulis mūdis diuerſa officia ſortientur ip̄oſqꝫ dæmones ac rectores tenebrarum ī aliquomūdo uel mundis ſi uoluerint ad meliora conuerti ſieri hoēs et ſic ad antiquuꝫ redire prīcipiū ita dumtaxat urꝑ ſupplicia atqꝫ tormenta q̄ uel multo uel breui tꝑre ſuſtinuerunt in hominū eruditi corporibus rurſuꝫ ueniātad angelorum faſtigia. Ex quo conſequēti rōne monſtrari oēs rōnabiles creaturas ex oībuſ poſſe fieri nō ſemelet ſubito ſed frequentius. Noſqꝫ et angelos futuros etdæmones ſi egerimus negligentius et rurſum dæmōesſi uoluerint capere uirtutes ꝑuenire ad angelicam dignitateꝫ. Corporales quoqꝫ ſubſtantias penitus dilapſuraſaut certe in fine oīum hoc eſſe futura corpora quod nūcē aer et cælum: et ſi quod aliud corpus ſincærius et purius intelligi pōt. Quod cum ita ſit quid de reſurrectionemortuorum ſentiat ꝑſpicuum ē. Solem quoqꝫ et lunaꝫet aſtra cætera eſſe aīantia: immo quomodo nos hōineſob q̄daꝫ peccata his ſumus circundati corporibus quæcraſſa ſunt et pigra et pinguia: Sic et cæli luminaria taliauel talia accepiſſe corpora: ut uel plus uel minus luceātet dæmones ob maiora delicta aerio corpore eē ueſtitoUmnē creaturam ſecundum apoſtolum uanitati eē ſubiectam et liberari in reuelationem filioruꝫ dei. Ac ne qͥsputet noſtrum eē quod dicius ip̄ius uerba ponāus. Infine āt atqꝫ ī conſūmatione mūdi qn̄ uelut de quibuſdārepagulis atqꝫ carceribus miſſæ fuerint a dn̄o animæ etrōnabiles creaturæ alias earū tardius incedere ob ſegnitien: alias ꝑnitie uolare curſu ꝑꝑ induſtriaꝫ. Lūqꝫ oēs liberum habeant arbitriū et ſponte ſua uel uirtutes pōtſint accipere uel uicia: illæ multo mihi peiori conditioneerunt ꝙ nūc ſūt hæ ad meliorē ſtatū ꝑuenient qꝛ diuerſimotus et uariæ uolūtates ī utrāqꝫ ꝑtē diuerſū accipiantſtatū ideſt ut et āgeli hoēs uel dæmōes et rurſuꝫ ex hishoēs uel angeli fiāt. Cūqꝫ oīa uario ſermōe tractaſſet aſſerens diabolū nō īcapaceꝫ uirtutis eſſe: et tn̄ necdū uelle capere uirtutē. Ad extremū ſermone latiſſimo diſputauit āgelū ſiue aīaꝫ aut certe dæmonē quos unius aſſeritnatur: ſꝫ diuerſaꝝ uoluntatū pro magnitudīe negligētiæet ſtultitiæ iuētū poſſet fieri: et pro dolor pœnaꝝ et igniſardore magis ac magiſ eligere ut brutū aīal ſit: et ī aquiſhabitet ac fluctibꝰ: ac corpus aſſumere huius uel illiuspecoris: ut nobis nō ſolū quadrupēdū: ſed et piſciū corpora ſint timēda. Et ad extremū ut teneretur pythagorici dogmatis reus qui aſſerit μετεμψύχωσιν. Poſttam nefandam dſiputationeꝫ quā lectoris aīuꝫ uulnerauit. Hæc īquit iuxͣ nr̄ā nō ſunt ſniā dogmata: ſed q̄ſita tātuꝫ: et proiecta: ne penitus ītrectata uiderētur: ī ſecundouero libro aſſerit mūdos īnumerabiles: nec iuxta Epicurū uno tp̄r plurios et ſui ſimiles. Sꝫ poſt alterius mūdifinē alterius eē prīcipiū: et ante hūc nr̄m mūdū: aliū fuiſſe mūdū: et poſt hūc rurſū aliuꝫ futuꝝ: et poſt illū aliuꝫRurſūqꝫ cæteros poſt cæteros Et addubitat utꝝ futurꝰſit mūdus alteri mūdo: ita ex oī parte cōſimiliſ ut nullointer ſe diſtare uideantur articulo. An certe mūdus alteri mūdo ex toto īdiſcretuſ et diſſimilis ſit futurꝰ. Rurſūqꝫ poſt modicū. Si oīa īquit ut ip̄e diſputationis ordocōpellit ſie corpor uixerit cōſumetur ūiuerſa corporalisnatura et redigetur ī nihilū q̄ aliquādo ē facta ex nihilo:eritqꝫ tēpus quo uſus eius iteruꝫ neceſſarius ſit. Et ī cōſequentibus. Si āt ut rōne et ſcripturaꝝ auctoritate mōſtratum ē corruptiuū hoc īduerit īcorruptionē et mortale hoc īduerit īmortalitatē: abſorbebitur mors ī uictoriāet corruptio īcorruptionē: et forſitā oīs natura corporatolletur ē medio: ī qua ſola pōt mors oꝑari: Et poſt paululū. Si hæc nō ſūt cōtraria fidei ſorſita ſine corporibuſaliqn̄ uiuemus. Sin āt qͥ ꝑfecte ſubiectuſ ē chriſto abſqꝫcorpore ītelligitur: oēs at ſubiiciendi ſūt chriſto: et noserius ſine corporibus: qn̄ ei ad ꝑfectū ſubiecti ſuerius.Et ī eodē loco. Si ſubiecti ſuerit oēs deo: oēs depoſituri ſūt corpora. et tūc corporaliū reꝝ uniuerſa natura ſoluetur ī nihilo. Quæ ſi ſecūdo neceſſitas poſtulauerit oblapſū irrationabiliū creaturaꝝ rurſus exiſtet. Deus eniꝫī certamē et luctamē aīaſ dereliqͥt ut intelligāt plenā cōſūmatāqꝫ uictoriā nō ex propria ſe fortitudīe ſꝫ ex dei gratia conſecutas. Et iccirco arbitror pro uarietate caſuaruꝫdiuerſos mundoſ fieri: et elidi errores eorū qui ſimilesſui mundos eſſe contendunt. Et iterum triplex ergo ſuſpitio nobis de fine ſuggeritur. O quibus quæ uera et