Druckschrift 
1 (1476)
Entstehung
Seite
62
Einzelbild herunterladen
 

62qui de cælo deſcēdit. Sꝫ et Ioānes euāgeliſta qͥ de pectore chriſti hauſerat ſapīam in eadē uerba concordatdicens In hoc ītelligimus ꝙ i eo maneꝫꝰ: et ipſe in nobis qm̄ d̓ ſpiritu ſuo dedit nobis. Si qͥs cōfeſſus fueritqm̄ ieſus ē filiꝰ dei deꝰ in eo manꝫ: et ipſe ī deo ē. Sicredis ī chriſtū quō et apoſtoli crediderūt unū cū eis īchriſto corp efficieris. Si āt temerariū ē fidē eoꝝ ubiet opera uindicare: qui fidē eādē et opera nō hēs: eūdēlocū hr̄e nō poteris. Porro qd iactitaſ ſpōſā ſororē matrē. Et oīa hæc uocabula unius eē eccleſia cūctoſqꝫ credentes his nominibus fignificari cōtra te facis. Si .n.unus ordo ē eccleſiæ: et nō hēt plurima membra ī unocorꝑe quid neceſſe ē ut ſpōſa ſoror uocetur et mater: niſi alioꝝ ſpōſa: alioꝝ ſoror: alioꝝ mater ſit. Stāt qͥdē addexterā ſꝫ alius ſtat ut ſpōſus: alius ut frater: aliꝰ ut filiꝰFilioli inquit mei quos iteꝝ parturio donec chriſtuſ formetur ī uobis. Putas ne eiuſdē eſſe meriti eoſ qͥ parturiuntur et qui parturit. Vn̄ et ſtulte aſſerer̄ uoluiſti oīamēbra æqualiter nos diligere: nec oculū præponere digito: nec manū auriculæ: ſꝫ ī ſingulorū amiſſiōe mēbroruꝫ dolorē eē coēꝫ. Cū aplūs doceat ad corithios Aliamēbra eē honeſtiora: alia uerecūdiora: et quæ uerecūdiora ſūt maiore honeſtate circūdari: quæ uero ꝑ ſe honeſta ſūt nr̄i nō īdigere ſolicitudīe. Euſdē ne ordīs arbitraris et meriti os et aluū: oculos et meatꝰ ꝑ quos fimus et urīa egeritur? Lucerna īquit corporis tui ē oculus tuus. Si oculus cæcꝰ fuerit: totū corpus tuū ī tenebris ē. Si digitū āputes: ſi ſūmitatē auriculæ: eſt quidēdolor: ſꝫ nō tm̄ dānū. nec tāta cum dolore deſormitasquāta ſi oculos eruas: trūces nares: os diſſeces. Sinealijs mēbris uiuere poſſuꝫꝰ: ſin oculis oīo nō poſſum.ſunt peccata leuia: ſūt grauia. Aliud ē decē milia talentadebere: aliud quadrātē. Et de ocioſo qͥdē uerbo et deadulterio rei tenebimur: ſed nō ē idē ſuffundi et torq̄ri:erubeſcere et lōgo ip̄e cruciari. Putas nr̄uꝫ eē qd̓ loquimur? audi apoſtolū Ioānē qui ſcit freꝫ ſuū peccare peccatu nō ad mortē petet: et dabit eis uitā peccātibus nōad mortē. Zernis ꝙ ſi pro peccatis minoribus deprecemur īpetremꝰ ueniā: ſi pro maioribꝰ difficilis īpetratioſit: et īter pcc̄ā et peccata magnā eē diſtātiam. Dn̄ et populus iſrahel qꝛ peccauerat ad mortē pccm̄ dr̄ ad Hieremiā. Noli orare pro populo hoc nec aſſūmas pro eisdep̄catōem: et nō obſiſtas mihi: qꝛ nō exaudiā te. Siat oēs æqualiter et ītroimꝰ ī ſæculū et eximꝰ a ſæculo: ethoc p̄iudiciū futurorū ē: ergo æqualiter iuſti et peccatores hēbimur apud deum: qꝛ nūc pari modo generāuiet morimur. Qd̓ ſi duos eē cōtēdis adā Alteꝝ terrenūAlterū cæleſtē: et qui ī terreno fuerit eos eſſe ī ſiniſtra:Qui uero ī cæleſti eos a dextris. Rn̄de mihi īteriꝫ ut dduobꝰ te fr̄ibus īterrogē Eſau ī terreno fuit an ī cæleſtinulli dubiū eſt quin ī terreno eum fuiſſe reſpōdeas. Iacob in quo fuit? protinꝰ ī cæleſti. Et quō ī cæleſti fuit cūadhuc chriſtꝰ nō ueniſſet ī carne: qui ſecūdus et cæleſtiſalā dꝛ? Aut igr̄ oēs an̄ īcarnatōem chriſti ī ueteri reputabis adam et iuſti quoqꝫ ī terreno hoīe et ad ſiniſtrāerūt īter hircos tuos: Aut ſi īpium eſt ibi Iſaac ponereubi Hiſmahel: ibi iacob ubi eſau: ibi ſcōs: ubi peccatores: nouiſſiꝰ adā ex eo tp̄e numerabitur: quo chriſtꝰ natus eſt ex uirgīe: Et argumētū duoꝝ adā non proficietouibꝰ et hædis tuis: qꝛ̄ ī primo adā et oues et hædoſ fuiſſe cōuincizꝰ ī uno atqꝫ eodē hoīe alios a dextris deiſietiſſe alios a ſiſtriſ. Ab adā .n. uſꝫ ad moyſē morſ ſuꝑoēs dn̄ata eſt etiā ſuper eos qui nō peccauerūt ī ſimilitudinē præuaricationis adā: De eo aūt quod niteris approbare cōuiciū et hoīcidium racha: et adulterium etoͣcioſuꝫ ſermonē et impietatē uno ſupplicio repenſari.Iam et ſupra tibi reſpōſum ē: et nūc breuiter reſpondebo. Aut peccatoreꝫ te negabis ut nō ſis reus gehēuæ:aut ſi peccator fueris: etiā de leui crīe duceris ad tartarum. Os īquit qd̓ mētitur occidit aīam. Suſpicor te aliquādo ut hoīeꝫ fuiſſe mētitū. Oīs .n. homo mēdax utſit deus ſolus uerax: et iuſtificetur ī ſermonibꝰ ſuis: etuincat cū iudicauerit. Aut igr̄ homo nō eris: ne mēdaxſis: aut ſi quia hō ē mēdax fueris cuꝫ parricidis et adulteris punieris. Nulla ē .n. inter peccata diuerſitas et nōtibi habebunt tātas gratias quos de humili in ſublimeleuas: quātū iraſcētur quos propter leue et quottidianum peccatū ī exteriores tenebras retruſiſti. Si āt ī pſecuiōe qui ſuffocatur et qui decollatur: et qui fugerit: etqui ī carcerē retruſus obierit ī uariiſ luctæ generibꝰ unacorona uictoriæ ē: et hoc pro nobis facit. ī martyre .n.uolūtas ex qua ipſa mors naſcitur coronatur: meū eſtopponere me gētilium furori et dn̄m nō negare. Namī illorū arbitrio ē aut decollare aut urere aut recludereī carcerē: aut uaria gn̓a pœnaꝝ adhibere. Qd̓ ſi fugeroet in ſolitudine obiero: eadē erit corona moriētis: quiaeadē et cā mortis eſt chriſtꝰ. Illud uero qd̓ dicis īter eūfratrem qui ſēper cū pr̄e fuit: et qͥ poſtea pœnitēs receptus ē: nihil penitꝰ diſcreꝑe. Adiicio ſi uis et drachmaꝫunam quæ p̄dita fuerat et inuētā iunctam eſſe cum reliquis: et ouem unā quaꝫ nonagītanouē ouibꝰ derelictiſbonꝰ paſtor īquiſiuit et rettulit expleſſe numeꝝ cētenarium. Sꝫ aliud ē pœnitētem eſſe et lachrymis ueniā deprecari: aliud ſēper eē cum pr̄e. Un̄ et per Ezechiel adreportandam ouem et ꝑditu quōdā filium loquitur paſtor et pater. Et ſuſcitabo pactu meū tecū: et ſciēs quiaego dn̄s: et recordaberis et confunderis ut non ſit tibiultra aperire os præ confuſione tua cū placatus ſuerotibi ī oībus quæ feciſti ut nihil minus iuſto habeāt ponitētes ſufficit eis pro ōni pœna ſola cōfuſio. Vnde etī alio loco dr̄ ad eos. Et recordabimini uiarū ueſtraruꝫpeſſimarū: et oīum ſcelerum quibus polluti eratis et diſplicebitis uobis ī conſpectu ueſtro in oībus maliciiſ ueſtris quas feciſtis et ſcietis: qꝛ ego dn̄s cum bn̄fecerouobis ꝑꝑ nomē meū: et nō ſcd̓m uias ueſtras malas.Neqꝫ ſcd̓m ſcelera ueſtra peſſima. Arguitur quoqꝫ apatre filius ꝙ ſaluti fratris īuideat: et cum angeli lætentur in cælo ille liuore crucietur. Quāꝙͣ duorum fratrūſimilitudo frugi et luxurioſi non ad merita totius generis humani: ſed uel ad iudxi pertineāt chriſtianiqꝫ ꝑſonas: uel ad ſāctorū et pœnitētiū ſuper qua parabola libellum quōdā Pamaſo ep̄o dum adhuc uiueret dedicaui. Porro ſi operariis prima horæ et tertiæ et ſextæet nonæ et undecima unus denarius redditur: et ab eiſīcipit præmiū qui nouiſſimi ī uine a laborarāt: et hic nōunius tp̄is et uniꝰ ætatis hoīes deſcribūtur: ſꝫ ab exordio mundi uſqꝫ ad finē uocatōum ſacr̄a ſunt diuerſarūprima hora uocatus ē Abel et Seth. Tertia enoch etNōe. Sexta Abrahā iſaac et iacob: Nona moyſes etprophetæ. Vndycima gentiū populus cui primo redditur merces: qꝛ ī crucifixum credēs dn̄m difficultate fidei magnitudinē meruit præmiorū. Multiqꝫ prophetæ et reges quæſierūt uidere quæ uidem et nō uiderūtOnus aūt denarius non unū eſt præmiū: ſꝫ una uita:et una de gehēna liberatio. Exterū quō ad indulgētiaꝫprīcipalē diuerſorum criminū rei dimittūtur ē carcereet unuſquiſqꝫ pro labore et operibꝰ ſuis in hoc uel illoſtatu ē uitæ: ita et denariꝰ quaſi īdulgētia ueri prīcipisoēs ꝑ baptiſmū emittit ē carcere: et iā nr̄i laboris ē prodiuerſitate uirtutū diuerſa nobis p̄mia p̄parare. hucuſqꝫ ꝑ partes ad propoſita rn̄diꝫ: ſeq̄nſ ſermo ī cōe adoīa rn̄debit. On̄s ad diſcipulos ſuos Qui uult īqͥt īteruos maior eſſe ſit oīum minimꝰ. Si oēs ī cælo æqualeſfuturi ſumꝰ fruſtra nos hic humiliamꝰ: ut ibi poſſumuseē maiores. De duobus debitoribus quingentorū denariori: et qͥnquagīta cui plusᵛ dimittitur plus amat