Druckschrift 
1 (1476)
Entstehung
Seite
56
Einzelbild herunterladen
 

Abme nox aut uictorem probabit aut uictū. Si febrim uicero ad agonē ueniā ſi me febris uicerit ad īferna deſcēdāibiqꝫ nocteꝫ eliſo gutture non taꝫ mori ſe ait ꝙͣ morte febrem excludere. Onius tātuꝫ philoſophi exempluꝫpoſui ut formoſuli nr̄i et troſuli et uix ſūmis pedibꝰ adu̓brantes ueſtigia quoꝝ uerba ī pugnis ſunt et ſyllogiſimiin calcibꝰ: qui pauꝑtateꝫ apoſtoloꝝ et crucis duritiā autneſciūt aut cōtemnunt imitētur ſaltē gentiliū p̄citatem:Hæc ſūt de argumētis philoſophorum exēpliſqꝫ diſſerui. Nūc ad exordiū generis hūani ideſt ad nr̄a trāſiensdocebo primo adā ī paradiſo excepiſſe p̄ceptū ut cæterapoma comedēs ab una arbor ieiunaret. Beatitudo paradiſi abſqꝫ abſtinētia cibi potuit dedicari: ꝙͣ diu Adaꝫieiuauit ī paradiſo fuit: cōedit: et eiectus ē. Eiectuſqꝫ ſtatim duxit uxorē: qui ieiunās ī paradiſo uirgo fuit: ſatur īterra matrimonio copulatur: et tn̄ eiectus non protinusaccepit licentiā carniū ueſcēdaꝝ: ſꝫ tantuꝫ poma arborūet fruges ſegetū et herbaꝝ holera ei tradutur ī cibuꝫ utexul quoqꝫ paradiſi carnibus ī paradiſo erāt: ſꝫſimilitudine frugum paradiſi ueſceretur. Poſtea uero uidens deus diligenter appoſituꝫ eſſet ad malitiam corhoīnis ab adoleſcentia et ſpiritus eius ī his pͥmanerpoſſet qui erāt caro oꝑa carnis diluuio cōdēnauit et auidiſſimaꝫ hoīuꝫ gulam probans dedit eis licentiā comedenda carnium ut duꝫ ſibi ītelligūt licere oīa deſiderarent magnope quod licebat: nec mādatuꝫ ī cauſā uerterent p̄uaricationis. Quāꝙͣ et tunc ex ꝑte īꝑatuꝫ de immūdis aīalibꝰ ſit ieiuniū: alia mūda: alia dicātur īmūda: et ī arca noe de īmūdis bina et de mūdis ītroducūtur īparia et utiqꝫ immūdoꝝ eſus ablatus ſit: ne ſine dicerentur īmūda: et ex ꝑte dedicatū ieiuniū ſit: docēſabſtinētiā ōniū īquorūdā reciſiōe. Cur ꝑ̄dit Eſau primogenita ſua: nōne ꝑꝑ cibuꝫ īpacientiāqꝫ gulx lachrymisemēdar̄ potuit eiectus de ægypto populus iſrahel etin terrā reprōiſſionis lacte et melle manātē ītroducēdusægyptias carnes et pepōes aliaqꝫ deſiderat. Dtinā inqͥens obiiſſemus ꝑcuſſi a dn̄o ī terra ægypti qn̄ ſuꝑ ollascarniuꝫ ſedebamus. Et iteꝝ quis nos ueſcet carnibꝰ: uenerūt ī mentē nobis piſces quoſ ī ægypto comedebāuſgratis et cucumeres et pepōeſ et porri et cepe et alia. Atnunc aīa noſtra arida nihil uidēt oculi nr̄i: niſi māna angeloꝝ cibū cōtenētes carnes ægyptias ſuſpirabāt. Hoyſes xl diebuſ et noctibꝰ ieiunus ī mōte ſyna ēt tūc probans ī ſolo pane uiuere hoīeꝫ: ſꝫ in uerbo dei: loquitur cuꝫ dn̄o: populus āt idola fabricatur: Ille uacuouētre legem accipit ſcriptā digito dei: Iſte maducans etbibēs conſurgēſqꝫ ludere auꝝ conflat ī uitulaꝫ et xgyptiū bouē p̄fert dn̄i maieſtati: tot dieꝝ labor unius horæſaturitate perit frāgit moyſes audacter tabulas. ſciebatenī dn̄i ſermonē poſſe audire temulētos: īcraſſatuseſt et pigue factus et dilatatus: et calcitrauit dilectus etreliquit deū qui ſecerat euꝫ: et abſceſſit a deo ſaluatoreſuo. Hn̄ ī eodem deuteronomio p̄cipitur ne manducaueris et biberis et domos optīas ædificaueris ouibꝰet bobus tuis multiplicatis et auro et argēto extollaturcor tuuꝫ et obliuiſcaris dn̄i dei tui. Deniqꝫ manducauitpopulus et īcraſſatuꝫ ē cor eius: ne uideret oculis et audiret auribꝰ et corde cōiiceret ut uultuꝫ ieiunātis moyſiet iuxͣ hebraicā ueritatē dei cōfabulatione cornutuꝫ paſtus et piguior populus ſuſtinere potuit: Quāobreꝫet dn̄s no ter atqꝫ ſaluator ob indifferentiā uirginitatis et nuptiarū ut quidā putant ſed ob ieiunioꝝ conſortia moyſen et heliā tranſfiguratos ī mōte ſecuꝫ on̄dit ingloria: quāꝙͣ moyſes et helias typū propria legis prophetarūqꝫ mōſtrarint: ſicut euāgelii ſcriptura māifeſte teſtatur dicebant ei exituꝫ quē impleturus erat ī hieruſalēPaſſionē enim dn̄i uirginitas nuptiæ: ſed lex nuntiat et prophetæ. Quod ſi contētioſe in moyſe nuptiasin helia uirginitatē dixerint demōſtrari: breuiter audiantmoyſen mortuū et ſepultū: heliā igneo curru raptuꝫ an̄īmortalē eſſe cœpiſſe mortuū: Sed nec ſecūda cōſcriptio tabulaꝝ abſqꝫ ieiunio potuit īpetrari. Quod ebrietas ꝑdiderat ieiuniū repperit. Ex quo on̄ditur poſſe noſ ieiuniū redire ī paradiſuꝫ: un̄ per ſaturitatē ſueramuseiecti. In exodo aduerſus Amelech oratione moyſi ettotius populi uſqꝫ ad ueſꝑam ieiunio dimicatū ē. Ieſuſfilius naue ſtationē ſolis īpetrauit et lunæ et inedia pluſꝙͣ unius uictoris exercitus protelauit. Saul ſicut in re primo libro ſcribitur Maledictus īquit paneꝫ ederit uſqꝫ ad ueſpaꝫ donec ulciſcar me de inimico meo et guſtauit totus populus eius: et tota terra prādebat:tantaqꝫ fuit auctoritas ſtationis ſemel dn̄o deſiinatæ: utPonatā qui uictoriæ extiterat dphēderet ſors et ignorantia crimē declinar̄ poſſet: pr̄iſqꝫ in ſe cōcitaret ma et uix p̄cibꝰ populi ſaluaretur. Helias xl dieꝝ ieiuniop̄paratus deū uidet ī mōte oreb et audit ab eo Quid tuhic helia­ Gulto fāiliarior iſta uox ꝙͣ illa ī geneſi Adāubi es? Illa enī paſtum terrebat et ꝑdituꝫ? hæc ieiunātfamulo blandiebatur. Congregatuꝫ Samuel populū inOaſphat īdicto ieiunio roborauit: et fecit hoſtibꝰ fortiorem aſſyrioruꝫ impetuꝫ et potentiaꝫ Sēnacherib Ezechiæ regis lachrymæ: ſaccus: et humiliatio uictus fregitproſtrauit et uicit. Et econtrario ciuitas Niniuæ īminente ira dn̄i ieiuniorum miſeratiōe detorſit. Quā et Sodoma placaſſet et Uomorra ſi uoluiſſent agere pœni entiam et lachrymas pœnitētiæ patrocināte conciliare ieiunio. Achab rex impiiſſimus ut ſentētiam dei ſubterfugeret: et euerſio domus eius differretur ī poſteros ieiunio impetrauit et ſacco. Anna uxor helcane īanem cibouētrem filio meruit implere. Periclitātur ī babylōe magi omnis coniector arioluſ: et haruſpex cæditur. Danieluero et tres pueri reuelationem merētur ieiuio et paſtileguminibꝰ pulchriores ſūt et prudētiores his qui dſa regis carnibꝰ ueſcebātur. Deīde ſcriptum ē Dāieltribꝰ ebdomadibꝰ ieiunarit: panē ſuauem comederitcaro et uinuꝫ ītrauerit os eius: oleo unctus ſit: etuenerit ad āgelus dicēs Paniel homo miſerabilis eſqui deo miſerabilis apparuerat poſt ieiuniuꝫ leōibus inlacū fuerat horribilis: pulchra res deū placat? Leones mitigatꝰ dxmōes terretꝰ mittitur ad eum: licet hoc īhebraicis uoluminibus īuenerimuſ Abacuc meſſoꝝprādia portāſ: talē .n. diſcophoꝝ īdia meruerat ebdomadis: dauid piclitāte filio pōt adulteriū εξομολογησ ινin cinere et ieiunio facit dicēs Quia ciuerē tāꝙͣ paneꝫmāducabam: et poculuꝫ meū fletu miſcebā: et īfirmata ſūt ī ieiunio genua mea: et certe iam audierat a nathādn̄s abſtulit peccatum a te hoc. Sampſō et Samuel uinuꝫ et ficeram bibūt: Erāt enim filii repromiſſionise abſtinētiam ieiuniūqꝫ et cōcepti. Aaron cateriqꝫ ſacerdotes īgreſſuri ī templum. Omne quod poteſt īebriare potāt ne moriātur: Ex quo ītelligius mori eosqui ſobriæ ī eccleſia miniſtraret. Quāobreꝫ exprobratur ilraheli potum dabatis nazareis meis uiuꝫ. Ionadab ſilius zachab p̄cepit filiis ſuis ne biberēt uinuꝫ uſqꝫin æternum. Quibus offerret Hieremias ut biberentet illi bibere noluiſēt loquitur dn̄ſ prophetā Quia obediſtis p̄cepto Ionadab pr̄is ur̄i non deficiet uir de ſtirpeIonadab filii zecab ſtans ī cōſpectu meo cūctis diebus.In foribꝰ euāgelii amnna filia Phāuelis ūiuira induciturſemꝑqꝫ ieiunas et dn̄m uirginē lōgā caſtitatē lōgaqꝫ ieiuia ſuſciꝑe. Præcurſor eiuſ et p̄co locuſtiſ alitur et ſilueſtri melle carnibꝰ habitatioqꝫ deſerti et īcunabula monachoꝝ talibus īchoātur alimentis. Sed et dn̄s ipſe baptiſma ſuuꝫ xl dierū ieiunio dedicauit: et acriora dæmonia docuit niſi oratiōe et ieiunis poſſe ſuꝑari. Cornelius centurio ut ſpiritū ſanctū acciperet antēꝙͣ baptiſma