C 6ſurſuꝫ ſunt quærāus ubi chriſtus ē in dextera dei ſedēsea ſapiamus quæ ſurſū ſunt: non quæ ſuꝑ terrā. Mortui .n. ſumus et uita noſtra abſcōdita eſt cū chriſto ī doCū chriſtus apparuerit uita noſtra tūc et nos apparebimus cum eo in gloria. Nemo militās deo implicaturſæculi negociis ut poſſit placere qui ſe elegerit. Apparuit .n. gloria dei ſaluatoris oībus hominibus erudiensnos: Ut abnegantes īpietatē et ſæcularia deſideria caſteet iuſte et pie uiuaᶻ ī hoc ſæculo. Dies me d̓ficiet ſi uoluero omnia caſtitatis de apoſtolo præcepta memorare:Iſta ſunt de quibus ad apoſtolos loquebatur dn̄s Adhuc multa hēo nobis dicere: ſꝫ nō poteſtis portare modo: Cū aūt uenerit ſpūs ille ueritatis: docebit uos oēꝫueritatē. Poſt crucē chriſti ſtatim ī actibus apoſtolorūīmna domus Philippi euāgeliſtæ quadrigā producit uirginum filiatū ut cæſarea in qua ex gētibus eccleſia percorneliū cēturionem fuerat dedicata in uirginū puellarum præberꝫ exēpla: Tūqꝫ dn̄s in euāgelio dixerit lexet prophetæ uſqꝫ ad Ioannem. Iſte quia virgines erant: et poſt Ioannem prophetaſſe reſeruntur. Neqꝫenim poterant ueteris teſtamenti lege retineri: quæ uirginitatis fulſerāt claritate. Trāſeamus ad iacobuꝫ quifrater domini dicebatur tantæ ſāctitatis tātæqꝫ iuſtia etperpetua uirginitatis ut Ioſephus quoqꝫ hiſtoricuſ iudxorū propter huius necē ſubuerſa hieroſolymā referat hic primus ep̄s ex iudxis hieroſolymæ credētis ec.cleſiæ: ad quē Paulꝰ cū Tito Barnabaqꝫ ꝑgebat loqͥtur īepiſtola ſua Nolite errare fratres mei dilecti. Omnedatū bonū: et omnis perſecia donatio deſurſuꝫ eſt deſēdens a patre luminū. Apud quem non ē differentiaaut aduerſionis obumbraculū uolēs genuit noſ uerboueritatis ut ſimus primitia creaturarū eius. Dirgo myſt.ice uirginitatē docet. Omne perfectū donū deſurſumdeſcendit: ubi non ſūt nuptiæ: et deſcendit nō a quolibꝫſed a patre luminum qui dicit ad apoſtolos. Uos eſtislux mundi. Apud quem non eſt differentia iudxi ſiuegetilis: nec illa umbra quæ uerſabatur ī lege præmittiteos qui de natōibus crediderūt. Sꝫ uerbo nos genuitet uerbo ueritatis quia umbra: et imago quædā etiamſpeciēs ueritatis præceſſit ī lege Dt ſimus primitiæ creaturarū eius. Et quomodo ipſe primogenitus ex mortuis oēs in ſe mortuos ſuſcitauit et ipſe uirgo primitiaſuirginū ſuorū in ſe uirgine dedicauerit. Petrus quoqꝫquid de uocatōe gētium ſētiat cōtēplemur: Bn̄dictꝰ deus et pater dn̄i noſtri ieſu chriſti qui ſecūdū magnā miſericordiam ſuā regenerauit nos in ſpē uitæ per reſurrectionē ieſu chriſti ex mortuis in hæreditatem incorruptā: et īmaculatā et īmarceſſibilē: quæ ſeruatur ī cælis:In nos qui uirtute dei cuſtodimini per fidē ī ſalute quæparata ē reuelari in tēpore nouiſſimo. Vbi incorruptapræedicatur hæreditaſ īmaculata et īmarceſſibilis et præparata in cælis et tēpus nouiſſimū reſeruata et ſpes uita xxternæ: quādo non nubēt neqꝫ nubētur. Ibi alijſuerbis uirginitatis priuilegia deſcribūtur. Nā et in ſequentibus hoc ipſum docet Propter hoc accincti lūbos mētis noſtræ uigilātes perfecte ſperate ī ea gratia quæ uobis deferēda eſt in reuelatōe ieſu chriſti quaſi filii obediētia non confirmamini prioribꝰ ignorātiæ ueſtræ deſiderus: ſed ſecundū eum qui uocauit uos ſanctū et ip̄iſacti eſtote ī omni cōuerſatōe. Scriptum ē eniꝫ Sancti eſtote qꝛ et ego ſactus ſuꝫ. Neqꝫ .n. corruptibili argento et auro redempti ſumꝰ: ſed precioſo ſanguīe immaculati agni ieſu chriſti: ut caſtificemus aīas noſtras īobediētiā ueritatis renati non ex coitu corruptibili: ſedīcorruptione per uerbum uiuētis dei et permanētiſ etſic̄ lapides uiuificēur in domū ſpiritualē ſanctuꝫ ſacerdotium offerētes uictimas ſpirituales per ieſū chriſtūdominū noſtrum. Nos eniꝫ ſumus genus electū regale ſacerdotiū: gens ſancta: populus acqͥſitōis: chriſtuspro nobis carne mortuus eſt: armemur eadē conuerſatōe quā chriſtus: quoniam qui paſſus eſt carne: quieuita peccato: ut nequaꝙͣ in deſideriis hoīum: ſꝫ ī uolūtate dei. Reliquū ī carne tēpus exigamꝰ. Sufficit .n. nobis præteritū tp̄s quādo ambulauimus ī luxuriis et deſideriis cæteriſqꝫ uitiis. Grādia nobis et precioſa uirginitatis promiſſa donauit: per hāc efficiamur ut diuinæcōſortes natura fugiētes eam quæ ī mūdo ē cōcupīaꝫcorruptōis. Nouit dn̄s ſcōs de tētatione eruere: et iniquos cruciādos in diē ſeruar̄ iudicii p̄cipue eos qͥ poſtcarnē in deſideriis pollutionis ambulāt: et donationesdeſpiciūt audaces et procaces. Iſti ſunt qui quaſi irrationabilia iumēta ī uetrē et libidinē prōi ſūt blaſphemātes qui incorruptōe ſua corrūpentur recipiētqꝫ mercedē iniquitatis: luxuriā qui putat delitias eſſe: iuſtitiamſordes et maculas: et nihil aliud niſi de uoluptatibuscogitātes qui habēt oculos plenos adulterio: et inſatiabili libidīe: et decipiūt aīas nec dū chriſti charitate rōbuſtas. loquūtur enim uerba tumētia et īdoctos fac̄ leille cebris carnis irretiunt repromittētes eis libertatemcū ip̄i ſerui ſint corruptōis. Onuſquiſqꝫ eniꝫ ſubiacetpaſſioni a qua uincitur. Quod ſi fugiētes cōinquinationes mūdi per ſciētiā ſaluatoris noſtri ieſu chriſti iiſdērurſulluperatur quæ ante ſuperauerāt. facta ſunt eiſ nouiſſima peiora prioribus: meliuſqꝫ eis erat n̄ noſſe uiāiuſtīæ: ꝙ poſt notitiā eius poſt tergū redire: et relīquere ſanctu mandatū: quod eis traditū ſuerat: Cōmpletūqꝫ ī eis eſt illud ueriſſimū prouerbiū Zanis reuertensad uomitū ſuum et ſus lota eſt in uolūtabro luti. Nolui omnē locum ſecūdæ Petri epiſtolæ ponere ne lōgūſacerē: ſꝫ tm̄ modo oſtēdi ſpiritus ſācti uaticinio huiustēporis et doctores et hæreſiꝫ pronūciatā. Deniqꝫ maniſe ſtius eoſdē notat dicēs. Deniēt enim in nouiſſimiſdiebus illuſores ſeducētes iuxta propria deſideria ambulanies. Deſcripſit apoſtolicus ſermo Iouinianuꝫ loquētē buccis tumētibus et īflata uerba trutinātē: repromitiētē in cælis libertatē cū ipſe uitiorū ſeruꝰ ſit atqꝫluxuria canis reuertēs ad uomitum ſuū. Naꝫ cuꝫ mōnachum eē ſe iactitet: et poſt ſordidā tunicā et nudospedes et cibariū panē et aquæ potum ad cādidā ueſteꝫet nitidam cuiē ad mulſū: et elaboratas carnes: ad iuraapitti et paxamit: ad balneas quoqꝫ et friticulas et popinas ſe conferat. Manifeſtiſſimū eſt ꝙ terram cælo:uitia uirtutibus: uentrem præferat chriſto: Et purpuras eius coloris puiꝫ regna cæloꝝ. et tn̄ iſte formoſusmōachꝰ craſſus nitidus dealbatꝰ et ſēꝑ quaſi ſpōſus incedēs: aut uxorē ducat: et ut æqualē uirgītatē nuptiisprobet: Aut ſi n̄ duxerit fruſtra cōtra nos uerbis agit:cū oꝑe nobiſcū ſit. Sꝫ et Ioāneſ ī eadē uerba cōcordatNolite diligere mūdū nͨ ea q̄ mundi ſūt. Si qͥs diligitmūdū: n̄ ē dilectio pr̄is ī eo: Qm̄ oē qd̓ ī mundo ē deſideriū carnis ē: et deſideriū oculoꝝ et ſuꝑbia hꝰ uitx ēn̄ ē de pr̄e: ſꝫ de mūdo et mūduſ præteriet et deſideriūeius. Qui āt facit uolūtatē di manꝫ ī æternū: MOādatūnouū ſcripſi uobis: qd̓ ē ueriſſimū ī chriſto: et ī nobis:qꝛ tenebræ praterierūt: et lux iā lucꝫ. Et rurſum. Cariſſimi nūc filii dei ſumꝰ: et nec dū apꝑuit qͥd futuri ſumuſ.Scimꝰ āt ꝙ ſi apparuerit ſimiles ei erimꝰ: qr uidebimꝰeū ſicuti ē: et oīs qͥ hāc hꝫ ſpē: caſtificat ſemetip̄m ſicutet ille caſtus ē. In hoc p̄ſcā ē nr̄a caritas: ſi fiduciā hēamus ī die iudicii ut quō ille ē ita et nos ſimꝰ ī hoc ſecūlo. Epiſtola quoqꝫ Iudæ tale qͥd ſignificat odientes etcarniſ polluta tunica. legaⁿ apocalypſiꝫ Ioāniſ et ibi reꝑiemᵐ agnū ſuꝑ mōtē ſiō: et cū illo. cxliiii. milia ſignatorū hn̄tiū nom eius: et nom pr̄is eius ſcriptū ī frōtibusſuis: qͥ cātāt cāticū nouū: et nemo p̄t dr̄e cāticū niſi quiēpti ſūt de terra. Iſti ſūt qͥ cū mulieribꝰ ſe n̄ coinqͥnaue