tuus nolo eſſe pax ſuꝫ litigare nō noui Conſentiētibusaſſiſto litigantes fugio Cuꝫ inimicuſ eſſes patri meo reconciliaui te per me. Quomodo ergo a patre meo ſeprabis meꝰ ego cū eſſes longe ueni ut reducerē te: cuminter mōtes et ſiluaſ errares: quæ ſiui te: īter lapides etligna inueni te In lapidibus offēdebas: et his hærebaſquia ligna et lapides adorabas: ne luporuꝫ ferarumqꝫauido ore laniareris collegi te: humeris meis portauite patri meo reddidi te. laboraui: ſudaui: caput meumſpinis oppoſui: māus meas clauis obieci: lancea latusmeuꝫ aperuit Tot nō dicaꝫ iniuriis ſed aſperitatibꝫ laceratus ſuꝫ: ſanguinem meum fudi: aīam meaꝫ poſui utmihi cōiungerē te: et tu diuidis me. Audi quid reſpondeatur diſcipulo Qui filiū nouerat et patrem quærebatait Philippus dn̄o dn̄e oſtēde nobis patrē et ſufficit nobis Et dn̄s ad eū ſi uelis arriāe audire cuꝫ aplō erraiticū aplōrdi cū aplō: ſit illiuſ obiurgatio etiā tua curatioQuid ait dominus tanto tēpore uobiſcū ſuꝫ philippeEgo ueni te patri meo applicar̄ et tu noli ſeꝑari. Quidquæris quaſi aliuꝫ preter me Qui me uidet: uidet et patreꝫ. Tanta eſt ī nobis ueritas: tanta ſimilitudo: tāta caritas: ut ego ī patre ſim: et pater in me Sētio Sabelliane quid muſitas: in arriano me cōcludere: ab Arrianome auocare feſtinaſ. Sed in nomine patris et ſilii et ſpiritus ſancti nō tecū ſꝫ unius dei cū illis reſpōdeo te nōpræfero. Quid dixit dn̄s? Qui me uidet uidet et patremNunquid: dixit ego ſuꝫ filius ſimul et pater? Sed dixitEgo ī patre et pater ī me ē: et qui me uidet: uidet et patrē. Poſitio unius ſylabæ q̄ dicit et diſcernit et patreꝫdiſcernit et filiū te quidē monſtrat nec patrē haber necfiliū? Dic mihi arriane patrē deū dicis; et maxime. quidfiliū Ipſū quoqꝫ deū confiteor Bene agnoſcis quia cūin carne pronūciartur uenturus: de ipſo dixit propheta.Dicite puſilanimes cōfortamini et nolite timer: ecce deus ur̄ ultionē adducet ⁊ tributiōiſ deus p̄ueniet et ſaluabit nos. agnoſco ī eo qd̓ te agnoſcer dicis prophetæ nōaduerſariſ. quid ergo dicis d pr̄e dus ē quid filius duieſt. Corternus eſt pr̄i filius non ergo erat tempus qn̄n erat filius ergo fuit tempus quando non ſecit filius.Non ergo omnia ꝑ ipſuꝫ facta ſunt Iam enim erat tempus quando non erat filius: Si erat tempus quandonon erat filius: Ionnnes euangeliſta non debuerat dicere in principio erat uerbū: Sed in principio erat tempus Ioannes dicit omnia per ipſum facta ſunt. Et arrianus contradicit. Dic arriāe unde ſcis quia erat tēpuſquando nō erat filius? Antu forte dicturus es et Toāues unde ſcit: quia ſupra pectus dōini recubuit et iudehauriebat qd̓ in cōuiuio dn̄i bibebat: quia in principiouerbū erat tamen dic quādo ī principio erat uerbum etuerbuꝫ deus erat. Arrianus ubi erat neſcio ſi audes dicere ibi erat. Notū eſt enī et legitur quo tēpore natusmeritoqꝫ dānatus ſit Notū ē etiā quando uixerit quomodo mortuus fuerit: et ideo non audes dicere de Arriāo ſic̄ de uerbo fuit et ē quia nec tunc fuit nec mō eſt.Sed ut ī oībus excludatur arrianus audi quid per Salomonē dicatur. Dominus fecit regiones et fines habitabiles ſub cælo. Cū pararet cælos aderā illi. Et poſt pauca Ego erā apud illū diſponēs: ego erā quando faciebat fortia fūdamēta terræ Ego erā: cui aggaudebat. Sꝫdicis tēpore agitur. Otrū fuerit āte ꝙͣ eſſet tēpus audiipſu ꝑ prophetā dicēteꝫ Ex tēpore inquit quid eſt ex tēpore nunquid ex quo tempus cœpit eſſe. Non ſic īpiearriāe nō ſic: Sed ex tēpore āteꝙͣ fieret tēpus ibi eratquær̄ iā quādo nō erat qui ante tēpora nō erat In principio erat uerbuꝫ Gelius græce dicitur logos quippeuerbum ſignificat et rationeꝫ. Vides ergo quia ſempererat de quo audes dicere nō erat. Aut ſi dicis aliquando deuꝫ ſine uerbo aut ſine ratione fuiſſe: iā nō filio tāL7tum: ſed et patri aduerſarius eris Ego īquit Ex ore altiſſimi prodii: quis uerbū. Et uerbū hoc quid ē? Ioannesdicat: Et deus erat uerbū: ergo uerbū: et cuius erat uerbuꝫ nō duo ſed unū ſūt Nō iquit quia uerbū poſteriusē eo cuius eſt uerbū. Vnde apparet patrē filio eſſe mīorē: negas itaqꝫ filiū dei eē deū nō nego īquit: et patreꝫdeū dico et filiū dū dico ſꝫ pr̄eꝫ maiorē filiū mīorē quādiu pater maior filius mīor; dic mihi qꝛ uideo te calculari uelle æternitatē. Quot ānis p̄cedit deus pr̄ filiū ſuūObi diē natiuitatiſ filii legiſti filii dei dico nō dicofilii diet hoīnis ubi ergo diē natiuitatiſ eiuſ ex pr̄e legiſti? Cuꝫquo mathematico creatoris ſideruꝫ cōſtellationē q̄ſiſtiatqꝫ tractaſti quæ tēpora: quā horā: quæ momēta: quoſnumeros quas minutias momētoruꝫ natiuitatis eiusqui omnia cōdidit collegiſti? Cōquieſcat ęrgo hæreticanon religio: ſed ſuperſtitio De chriſti initio defecit calculatio quia cū auditur ſine initio æternitas: nulla quæritur ætas ſi pater deus et filius deus: pater maior filius minor iā nō unus ſed duo ſunt dii Quid ergo ē qd̓dicit ꝑ prophetā Ante me nō ē formator deus et poſtme nō erit Quid dicis Arriāe Cui iſtas deputas uocesSi patris ſunt dicēdo Ante me nō eſt formator deus etpoſt me nō erit alius. Aut ipſe pater non erit: aut filiusnon erit ſi tantū eniꝫ diceret ante me nō ē formator deus nec adderet et poſt me nō erit Liberū tibi hæc uerba erat patri tātūmodo applicare. Cuꝫ autē ſequitur etdicit poſt me nō erit: ſecundū te ut dixi et ſe patrē et filium negat deū. Item ſunt filii ſunt hæc uerba patrē ſuūet deū negat et patrē. Si enī nō diceret. ante me nō eſtformator deus ſꝫ tātūmodo poſt me nō erit poſſet forſitan dici filiū ſoluꝫ fuiſſe locutū. Modo aūt cum dicitante me nō ē formator deus et poſt me non erit patrēſuum nec deuꝫ dicit eſſe nec patrē: itē ſi patris ſūt hacuerba quis dicit cui dicit filius meus es tu: ego hodiegenui te. An forte mēdatio arguēdus ē? Sed ſi fili uerba ſūt quis dicit cui dicit pater meus uſqꝫ mō operaturan forte et iniurioſus patri iudicādus ē et īgratus. Sꝫnunquid ingrate diceret poſtula a me et dabo tibi gēteſhære tu ter ter. An forte quid dicent aut fallere uoluit.aut ut minus aliquid de propheta dicāus finxiſſe ēdēdo duos ſibi cōfabulantes ideſt patrē et filiuꝫ et dicētepatre. an̄ me nō ē formator deus adiūxit et filius dicēdo: et poſt me nō erit Inimica ſunt qͥ agimus an diuīaOſcelus prohdolor parce parce hæretica īpietas. Cuꝫtibi deuꝫ n̄ capias nos quoqꝫ ad blaſphemiā prouocaſNon hæc ſancta docet eccleſia pater pater ē filiuſ filiuset ille nūꝙͣ fuit pater et iſte nūꝙͣ nō filius. Ambo xterni nec cœperūt eſſe: nec deſiſiūt: Quod pater loquiturfilius loquitur. quia uerbum patris eſt et quod filiuſ loquitur pater loquitur: quia pater uerbi ē. ipſum uerbuꝫdicit uerbū qd̓ ego loquor a me ipſo nō loquor. cōcedite quæſo creatori. et ī creatura ſi poteſtis capite creatoreꝫ. Ecce ignis et ſplēdor duo ſunt alter ex altero ē necſine altero alter ē ignis pater ſplendor filius et ipſe ſipoſſit dicere qd̓ luceo nō a me ipſo luceo: ſꝫ qui me miſit Ipſe mihi dedit ut luceam: Ignis enī ſplēdoreꝫ mittit et ſicuti filius de pr̄e deo dicit: ita et ſplendor dicerepoteſt Ignis mecū eſt extingue ignē et ſplēdor nūꝙͣ parebit. Iſte ignis: et ſplendor pater et filius unus ſine cōiuge pater: alter ſine mr̄e filius ē: nec diuidi alter ab altero poteſt: cū ſit alter ab altero initiuꝫ tamen alteriuseſſe nō poteſt ſine altero. Hæc autē poſſe a creatore tributuꝫ eſt creaturæ qd̓ poteſt ipſe creator accedat paganus accedat Sabelliāus. Accedat arrianus contemplētur lucernam: in ipſa uideant quod in deo uidere nonpoſſunt. Non facio iniuriam ſi tanti creatoris cupiēsoſtendere poteſtatem ignis ſiue lucernæ tantillam offeram ſimilitudinem Scriptū ē. lucerna pedibꝫ meis ue-