ꝙ ſi hæc ſingula niſi prius crediderit futura nullus aggreditur. Quomodo nō multo magis ad agnitionē deicredēdo uēiatur? Sed uideāus quid iam breuialis hicſermo ſymboli proponat. Credo īquit ī deum patremomnipotentē Orientales eccleſiæ oēs pene ita traduntCredo ī unuꝫ deum patrem oīpotentem: et rurſuꝫ ī ſequenti ſermone ubi nos dicimus et in chriſtuꝫ ieſuꝫ uicuꝫ filium eius dn̄m noſtruꝫ: Ita illi tradunt: et ī unuꝫdn̄m noſtrum ieſum chriſtum unicuꝫ ſiliuꝫ eius. Dnūſcilicet deum etunuꝫ dn̄m ſecundū auctoritatē Pauliapoſtoli profitentes. Sed de hoc in ſequētibus locisrepetius. Nunc interī quod ait In deuꝫ patrē oīpotentem uideāus. Deus ſecundum qd̓ opīari pōt humanamens natura ipſius uel ſubſtātiæ q̄ ē ſuꝑ omnia appellatio ē. Pater arcani et īeffabilis ſacramēti uocabulū ēDeum cuꝫ audis ſubſtantiā ītellige ſine īitio ſine fine ſiplicē ſine ulla admixtione īuiſibile: īcorporeū īeffabileꝫieſtimabilē ī quo nihil adiunctuꝫ nihil creatum ſit: ſiueauctore ē enī ille qui ē oīo omniuꝫ auctor. Patrē cū audis filii ītellige patrē qui filius ſupradictæ ſit imago ſubſtantia. Sicut enī nemo dicitur dn̄s niſi hēat uel poſſeſſionē uel ſeruuꝫ cui dn̄etur et ſicut nemo mgr̄ dicitur niſi diſcipulum hēat ita et pater nullo pacto quis dici pōtniſi filiuꝫ hn̄s. hoc igitur ipſo noīe quo deus pater appellatur cū patre pariter ſubliſtere ēt filiuſ demōſtraturQuomō āt deus pater gēuerit filiuꝫ nolo diſcutias necte curioſius igeraſ ī profūdo arcāi: ne forte dū īacceſſælucis fulgorē ꝑtinacius ꝑſcrutaris exiguū ip̄m qui mortalibus diuīo munere cōceſſus ē p̄das aſpectuꝫ. Aut ſiputas in hoc oī genere utēdū: prius tibi propone quānr̄a ſunt: q̄ ſi conſequēter ualueris expedir tunc a terreſtribus ad cæleſtia et a uiſibilibꝫ ad īuiſibilia properatoExpedi prīo ſi potes quomodo mēſ q̄ ītra te ē generetuerbuꝫ et quid ſit in ea memoriæ ſpiritus: quomō hæccuꝫ diuerſa ſint rebuſ et actibꝫ unuꝫ tn̄ ſūt ſubſtātia uelnatura et cuꝫ ē mēte procedāt nūꝙͣ tamē ab ipſa ſepētur. Et ſi hæc quāuis ī nobis et ī aīæ noſtræ ſubſtantiahēantur tn̄ tāto nobis occulta uidētur quanto aſpectuicorporeo īuiſibilia. De aptioribuſ requirāus. Fōs quomō ī ſe generat fluuium quo āt ſpū rapidum fertur fluentuꝫ. Quid ē quod duꝫ unū et īſeꝑabile ſit fluuius etfons nec fluuius fons: nec fons fluuius ītelligi aut appellari pōt et tn̄ qui uiderit fluuiū uidit et fontē. Exercete prius ī horū explanatione et diſcute ſi potes quæ habētur ī māibꝫ et tunc ad horū ſimiliora ueniēus. Necputes ꝙ te ſtatim de terra aſcendere ſuadeaꝫ ſuper cælos. Sꝫ prius te ſi placet ad iſtud firmamētuꝫ qd oculis uidetur educaꝫ et ibi ſi potes naturā huius uiſibilisluminis diſcuti quomō ignis iſte cæleſtis generet ex ſemetipſo ſplendorē lucis: quomō ēt producat uaporemet cuꝫ tria ſint ī rebus unuꝫ tn̄ ſunt ī ſubſtātia. Qd et ſihæc ſingula īueſtigare potueris ſcito adhuc diuiæ generationis myſteriuꝫ tāto eſſe diſſerentius et eminētiusquāto creator creaturis potentior: quāto artifex opereſuo p̄ſtātior: quāto ille qui ſemꝑ ē eo qui ex nihilo copit eſſe nobilior. Credēdus ē ergo deus eſſe pater unici filii ſui dn̄i noſtri nō diſcutiēdus. Neqꝫ enī fas ē ſeruo de natalibuſ dn̄i diſputare Cōteſtatus ē pr̄ de cælisdicens. Hic ē filius meus dilectus ī quo mihi bn̄ complacui ip̄m audite. Pater ip̄m dicit eſſe ſiliuꝫ ſuū et ipſuꝫ audiri iubet. Filiuſ dicit qui me uidet uidet et pr̄emmeū. Ego et pater unū ſumus Et ego a deo exiui et ueni ī hūc mundū. Quis ē qui īter has pr̄is et filii uocesmedius ſe diſcuſſor īterſerat: et diuinitatē diuidat affectuꝫ ſeꝑaret ſubſtātiā rūpat ſpirituꝫ ſecet: neget eſſe ueꝝqd̓ ueritas dicit. Aſt ergo dus pr̄ uerus tāꝙͣ ueritatispater nō extrinſecus creans: ſꝫ ex eo quod ip̄e ē filiumgenerās ideſt qꝛ ſapiēs ſapientiā: qꝛ iuſtus iuſticiaꝫ: ꝙſempiternus ſēpiternum: qꝛ īmortalis īmortalē: qꝛ īuiſibilis īuiſibilē: qꝛ̄ lux ſplēdorē: qꝛ̄ mēs uerbum. Quodautē dixius oriētis eccleſias tradere unū ueꝝ deū pr̄eꝫoīpotentē et unum dn̄m hoc nō ītelligēdum ē unū numero dici ſed uniuerſitate. Uerbi gratia Siquis dicatunuꝫ hoīem autunuꝫ equū: hic unū pro nūero poſuitPoteſt enī et alius homo eē: et tertius uel equus. Ubiautē ſecūdus uel tertius non pōt iungi: unus ſi dicaturnō unitatis ſed uniuerſitatiſ ē nomē ut ſi exēpli cā dicamus unuꝫ ſolē: hic unus ita dicitur ut uel alius uel tertius addi nō poſſet. Dnus ē enī ſol multo magis ergodeus cū unus dicitur. Onus nō numeri ſꝫ uniuerſitatiſuocabulo nūcupatur ideſt qui propterea unus diciturꝙ alius nō ſit. Similiter et de dn̄o accipiēdū ē ꝙ unusſit dn̄s ieſus chriſtus ꝑ quē deus pater dn̄atum oīumtenet. Dn̄ et ſequēs ſermo oīpotentē pronūciat deumomnipotēs āt ab eo dicitur ꝙ omniū teneat potētatū.Tenet āt oīa pater ꝑ filiuꝫ ſicut et apoſtoluſ dicit. Quiaꝑ ipſum creata ſunt oīa uiſibilia et īuiſibilia: ſiue troniſiue dn̄ationes ſiue prīcipatus ſiue poteſtates. Et iterūad hebræos ſcribēs dicit. Quia ꝑ ip̄m ſæcula inſtituit etip̄m conſtituit hæredē uniuerſoruꝫ. Quod ſi ꝑ ipſuꝫ ſæcula īſtituit pater et ꝑ ip̄m creata ſūt oīa et ip̄e ē hæresomnium ꝑ ip̄m ergo et potētatum omnium tenet: qꝛ ſicut lux de luce et ueritas de ueritate ita de omnipotēteomnipotēs natus ē ut ī apocalypſi ioānis ſcriptū ē. Etrequiē non hn̄t die ac nocte dicētes. Sanctus ſanctusſanctus dn̄s deus ſabaoth: qui erat et̄ qui ē et qui uēturus ē omnipotēs. Omnipotēs ergo dicitur qui uēturuſē. et quis ē alius qui uēturus ē niſi ieſus chriſtus filiusdei; his additur īuiſibilē ipaſſibilem. Sciēdum ꝙ duoiſti ſermones ī eccleſia romanæ ſymbolo nō hn̄tur. Cōſtat āt apd̓ nos additos hæreſeos cā Sabellii illius profecto qͥ a noſtris patripaſſia appellatur ideſt q̄ patrē ipſūuel ex uirgie natuꝫ dicit et uiſibilē factum eſſe uel paſſūaffirmat ī carne. Ut ergo excluderetur talis īpietas depatre uidētur hæc addidiſſe maiores. Et īuiſibilē patrēatqꝫ īpaſſibilē dixiſſe. Conſtat enī filium nō patreꝫ īcarnatum et ex carne natū et ex natiuitate carnis filium uiſibilem et paſſibilem factū? Quātum āt expectat ad illādeitatis īmortaleꝫ ſubſtantiā quæ una ei eadēqꝫ cumpatre ē: Ibi neqꝫ pater neqꝫ filius: neqꝫ ſpiritus ſactuſuiſibilis aut paſſibilis creditur. Secundum dignationēuero carniſ aſſumptæ filius et paſſus ī carne eſt. Quodet propheta prædixerat ubi ait? Hic deus noſter non reputabitur alter ad eum: qui īuenit omneꝫ uiā diſcipliæet dedit eaꝫ iacob puero ſuo et iſrahel dilecto ſuo: poſthæc in terris uiſus eſt et īter homines conuerſatus eſtSequitur poſt hoc Et in ieſum chriſtum unicum filiuꝫeius dominum noſtruꝫ. Ieſus hebræi uocabuli nomenquod apud nos ſaluator dicitur chriſtus a chriſtianitate ideſt ab unctiōe appellatur. Legimus in libris oyſi ꝙ Auſes nauæ filius cum electus eſſet Pux populi commutato nomine de Aluſe ieſuſ cognominatus ſitquo ſcilicet oſtenderetur hoc eſſe nomen Quod principibus et ducibus conueniret his dumtaxat qui ſaluteꝫſequentibus ſe populis darent. Itaqꝫ et ille Ieſus appellatus eſt: qui eductum de terra ægypti populum etde erroribus eremi liberatum in terram repromiſſiōisinduxit. Et hic Ieſus qui populum de ignorantiæ tenebris eductum: et de mundi erroribus euocatum introduxit ad regna cælorum. Chriſtus quoqꝫ uel pontificale uel regium nomen eſt. Nam prius et pontificesunguento chriſmatis conſecrabantur et reges. Sed illi ueluti mortales et corruptibiles unguento materiacorruptibilis ungebantur. Hic uero ſancto ſpiritu perūctus chriſtus efficitur: ſicut ſcriptura de eo dicit quemunxit pater ſpiritu ſancto miſſo de cælis. Et eſaias prx