Phyſicorum.Areſtotelis
pūcta. qm̄ ſub̓a linee eſt ex pūctis. ⁊ ſic etiā inter duo nunceſt tp̄s mediū. gͦ nō hn̄t ſe ꝯn̄ter ad minus directe.¶ Amplius diuidit̉ in diuiſibilia. ſi quideꝫ exquibꝰ eſt vtrūqꝫ in ipſa diuidit̉. ſed nullū eſt cōtinuoꝝ in impartibilia diuiſibile Aliud aūt genus nō p̄t eſſe mediū pūctoꝝ ⁊ hoꝝ nullū ſi nāqꝫ erit manifeſtū ꝙ aūt eſſet diuiſibile aut indiuiſibile erit. ⁊ ſi diuiſibile aut in īdiuiſibilia autin ſemꝑ diuiſibilia. hoc aūt eſt ꝯtinuū. Manifeſtū aūt ⁊ ꝙ om̄e ꝯtinuū diuiſibile in ſemꝑ diuiſibilia. Si em̄ in indiuiſibīlia diuideret̉ cōtinuū eſſet indiuiſibile indiuiſibili ꝯtactū vnūem̄ ⁊ vltimū ⁊ que tangūtur ꝯtinuorum.¶ Hic ph̓s ponit ſecūdā rōnem ducentē ad impoſſibilequa ꝓbat ꝯtinuū nō poſſe ꝯponi ex īdiuiſibilibꝰ. qꝛ ex eiſdem res ꝯponit̉ in que reſoluitur ⁊ diuidit̉. ſed ꝯtinuū diuidit̉ in ſemꝑ diuiſibilia. ergo ꝯponit̉ ex diuiſibilibꝰ. ⁊ perꝯn̄s nō p̄t ꝯponi ex indiuiſibilibꝰ. Si em̄ ꝯtinuū diuideret̉ in indiuiſibilia. tūc ſtaret diuiſio ꝯtinui. qꝛ indiuiſibilianō ſunt vlterius diuiſibilia. ſed manifeſtū eſt ꝙ nō poteſtaliud genus entis qͣꝫ ꝯtinuū diuiſibile eſſe mediū inter pūcta aut inter ipſa nūc. qꝛ ſi mediuꝫ ipſorum ſit aliud genhoc erit aūt diuiſibile aut indiuiſibile. ⁊ ſi eſt diuiſibile indiuiſibile erit ꝯſequens ad indiuiſibile. qd̓ improbatū eſt. etindiuiſibile eſt ꝯſtitutū ab indiuiſibili. qꝛ medium orit̉ abextremis qd̓ iterū falſum eſt. Si aūt dicat̉ ꝙ eſt diuiſibilemediū. aut ergo diuidet̉ in indiuiſibilia. aut in ea q̄ ſemperdiuiſibilia ſunt. et ſi pͥmo mō dicat̉ ſeqͥtur idem qd̓ pͥus. ſiſecūdo mō. tūc ſeqͥtur ꝙ mediū pūctoꝝ ⁊ ipſoꝝ nūc eſt cōtinuū. qꝛ definitio ꝯtinui eſt qd̓ diuidit̉ in ſemꝑ diuiſibiliaſi em̄ diceret̉ diuidi in indiuiſibilia. tūc oporteret ꝙ indiuiſibile eſſet indiuiſibili ꝯtactum. qꝛ ea que cōtinuantur inphyſicis ſunt ea que ſe pͥmo tangūt ⁊ poſtea eoꝝ vltimaſunt vnum ⁊ idemEiuſdē aūt rōnis eſt ⁊ magnitudinem ⁊ tp̄s ⁊motū ex indiuiſibilibꝰ ꝯponi ⁊ diuidi in indiuiſibilia. aut nihil manifeſtū eſt aūt ex his Siem̄ magnitudo ex indiuiſibilibꝰ ꝯponit̉ ⁊ motus qͥ hmōi ex eqͣlibꝰ erit motibꝰ indiuiſibilibꝰvt ſi ip̄a. a. b. c. ex. a. b. c. eſt indiuiſibilibꝰ motꝰī quo. d. e. 3. ẜm quē motū ē ip̄m. o. in ſpacio qd̓ē. a. b. c. vnāquāqꝫ partē hꝫ indiuiſibilē. Si igitur pn̄tis motus neceſſe moueri aliquā ꝑteꝫ¶ Iſtud eſt ſecūdū capitulum. in quo ph̓us determinatꝙ ꝯtinuū non poteſt ꝯponi ex indiuiſibilibꝰ ex parte motus. qꝛ magnitudo tempus ⁊ motus ſunt eiuſdem rōnisEt eſt rō iſta. motus localis eſt ſupra magnitudinem ſiue ſpacium. ſi ergo magnitudo ex indiuiſibilibꝰ ꝯponaturtunc oportebit dicere. ꝙ motus qui eſt ſupra illam magnitudinem etiam ex indiuiſibilibꝰ motibꝰ equalibꝰ indiuiſibilibus illius magnitudinis componatur. qꝛ motus ſeqͥtur magnitudinem. ⁊ pͥus ⁊ poſterius in motu ſunt a pͥori ⁊ poſteriori in ſpacio ſiue magnitudine. vt ſi dicamꝰ ꝙmagnitudo que per iſtas ſignificatur litteras. a. b. c componitur ex talibus indiuiſibilibꝰ. que ſunt. a. primum. ⁊. b
ſecūdum. et. c. tercium. tunc oportet nos etiam concedereꝙ motus illius qui mouetur ſuper ſpacium illud componatur etiam ex indiuiſibilibꝰ. ⁊ dicamus ꝙ id quod mouetur ſuper illud ſpacium vocetur. o. ⁊ motus eius ſignificetur per iſtas litteras. t. e. 3. ⁊ tres partes indiuiſibiles motus ſint. d. pͥmum. que eſt in prima parte īdiuiſibilis ſpacij. ⁊. e. in ſecūda. que eſt in ſecunda parte ſpacij. ⁊ 3. terciaque eſt in tercia parte ſpacij. Si em̄ dicatur motꝰ eſſe eiꝰmoti. hoc eſt mobilis quod vocatur. o. tūc oportꝫ ꝙ de p̄ſenti motu eius moueatur ẜm aliquam parteꝫ ipſius motus. qꝛ nō explicat totum motum niſi partes eius ſuceſſiue vnam poſt aliaꝫ explicent¶ Et ſi mouet̉ aliqͥd ad eſſe motū ⁊ mouere eritex indiuiſibilibꝰ ẜm quidē igit̉. a. motū eſt ip̄mo. motu qͦ. d. mouet̉ ẜm vero. b. q̄ ip̄m. e. ⁊ ẜmc. quo ip̄m. 3. Si igit̉ neceſſe ē ꝙ mouet̉ vndeet vbi. nō ſimul moueri ⁊ motum eſſe quo mōuit quādo mouit. vt ſi thebas aliquis it impoſſibile eſt ſimul ire thebas ⁊ iterū thebas eē: ẜma. qͥdem igit̉ īpartibilē motuꝫ eſt ip̄m. o. ẜm ꝙip̄m. d. motus aderat. Quare ſiqͥdem poſteriꝰdeuenerit qͣꝫ venit. diuiſibilis vtiqꝫ erit. Cū: aem̄ veniret neqꝫ quieſcebat neqꝫ tranſierat ſedmediū erat. ſi autē ſimul venerit ⁊ venit veniēscū venit veniēs cū venit ventū ibi erit ⁊ motuꝫeſſe vbi mouet̉. Si vero ẜm totū. a. b. c. moueatur aliquid ⁊ motus quo mouet̉. d. e. 3. eſt. ẜmaūt impartibile. a. nihil mouet̉ ſed motū ē. eritvtiqꝫ motꝰ nō ex motibꝰ ſed ex momētis ⁊ motum eſſe aliqͥd nō motum. ẜm em̄. a. trāſiuit nōtrāſiens Quare erit aliqͥd trāſituꝫ eſſe nō aliqn̄iens Hanc em̄ trāſiuit non tranſiens hanc. ſiigit̉ neceſſe eſt aut quieſcere aut moueri omnequieſcit aūt ꝑ vnūqd̓qꝫ eoꝝ que ſunt. a. b. c. ergo eſt aliquid ꝯtinue quieſcēs ſimul ⁊ qd̓ mouetur. Per totam em̄. a. b. c. mouebatur. o. ⁊ qͥeſcebat ẜm quālibet partem quare ⁊ per omnēEt ſi quidē indiuiſibilia que ſunt. d. e. z. motusſunt motu p̄ſente cōtingit vtiqꝫ nō moueri ſedquieſcere. Si aūt nō ſunt motus. motum nonex motibus eſſe¶ Hic ph̓us declarat propoſitum. qꝛ manifeſtum eſt ꝙſi aliquid mouetur. tunc oportet ꝙ ſit eius motus. ⁊ econuerſo cum motus alicuius eſt. tūc oportet ꝙ ipſum moueatur. Si ergo dicatur ꝙ ipſuꝫ mouere ſiue ipſe motus ſitex indiuiſibilibꝰ. tūc oportet ꝙ ipſum qd̓ fertur quod vocatur. o. feratur ẜm primam partem ſpacij quod d̓r. a. explicando primam parteꝫ motus. que d̓r. d. ⁊ ſecūdam partem ſpacij que vocatur. b. explicabit ſecūdam partē motus que vocatur. e. et ẜm terciam partem ſpacij que d̓re.explicat terciam ⁊ vltimam partem que d̓r.3. qꝛ ſicut nontranſit ſpacium niſi per partes eius mouendo. ita non explicat motum niſi partem per partem in ſpacio explican-
Cc ij