LiberQuartus

Et ſil̓iter ad vnū locū ⁊ eūdē fit trāſmutatio diuerſoꝝ. dicebat ꝙ pͥmus locus materia eſt. ⁊ eſt locus formaꝝ ⁊ terminoꝝ. qn̄ em̄ res locata nō eſt in loco. tūc locꝰ nō eſt terminatꝰ niſi potētia. ſꝫ in ip̄o eſt diſtātia loci ſaluata ſoluꝫ.et cū recipit locatū actu tūc terminat̉ ⁊ finit̉ ad receptū Inambobꝰ em̄. hoc eſt in loco ⁊ materia. dixit plato in timeoreceptiuū eſſe locū ⁊ materiā. ⁊ hec duo eſſe idē ⁊ vnū Exquibꝰ ꝟbis ſic format̉ rō. locus recipit. materia recipit. igitur locus eſt materia. Qaior pꝫ: qꝛ recipit corpus locatūMinor pꝫ. qꝛ materia de ſe eſt indeterminata. In alijsaūt libris ſuis d̓t. receptiuū eſſe aliud qͣꝫ materiā. cū receptiuū plures habeat ẜcatōnes. ⁊ p̄cipue hoc facit in libro qͥd̓r doctrina nō inſcripta ſine titulo. qꝛ noībꝰ diſcipulorumlibros ſuos inſcripſit. ⁊ illū nulli diſcipuloꝝ aſſcripſit. cuꝫetiā ibi d̓t ꝙ receptaculū ⁊ locus idem ſunt. ⁊ cū materiaq̄dā ſit receptaculū formaꝝ ⁊ terminoꝝ dixit pͥmū locumeſſe materiā. Ex quibꝰ pꝫ ꝙ oēs antiqͥ ph̓i dicūt aliquemeſſe locū. ſed ſolus plato conatꝰ eſt dicere qͥd ſit ꝑ definitionē. Rō tn̄ platōnis eſt facilis ſolutōis. cū in ea ꝯmittantur tres fallacie. Cōmittit̉ em̄ fallacia eqͥuocatōis. qꝛ eqͥuoce locus recipit ⁊ materia. qm̄ locus extrinſece recipit.materia intrinſece. ꝯmittit̉ etiā fallacia accidentis. qꝛ arguit̉ ex puris affirmatiuis in ſecūda figura. Etiā ꝯmittitur fall̓a ꝯn̄tis. qꝛ arguit̉ virtualiter a poſitiōe ꝯn̄tis adpoſitōem an̄tis. ſic arguendo. ſi aliqͥd eſt locus ip̄m eſt receptiuū. igit̉ ſi aliqͥd eſt receptiuū ipſum eſt locus¶ Merito aūt ex his intendentibꝰ videt̉ vtiqꝫdifficile cognoſcere qͥd eſt locus. ſi quidē hoꝝqd̓cunqꝫ eſt ſiue materia ſiue ſpecies. Hec em̄altiſſimā habent ſpeculatōnem. ⁊ ſibi inuicemnō facile eſt cognoſcere ipſa¶ Hic ph̓us d̓t ꝙ merito intēdentibꝰ dicere qͥd eſt locꝰex his que dicta ſunt videt̉ eſſe valde difficile. ſi veruꝫ ſitillud qd̓ dicūt antiqui ph̓i. ꝙ locus ſit alterū iſtoꝝ. ſcꝫ autmateria aut forma Cuius rōnē ph̓s aſſignat. qꝛ materiaet forma cū ſint pͥncipia pͥma ſub̓e altiſſimā hn̄t ſpeculationē. ideo difficile eſt nobis ea cognoſcere. Et qͣꝫuis altiſſima ſint in ſe certiſſima. tn̄ ſtꝭ nobis diffieilia. vt inqͥt ph̓sin pͥma ph̓ia. Alia rō eſt. qꝛ nutrum iſtoꝝ poſſibile eſt cognoſcere ſine altero. qꝛ forma eſt hn̄s eſſe in materia. ⁊ materia eſt actu ꝑ formā. ideo vtriuſqꝫ cognitio depēdet adalterū. ⁊ iō ſi locus ē alterū iſtoꝝ qd̓cūqꝫ ſit nō poterit haberi ſcīa de vno ſine reliqͦ et hͦ mō tradere ſcīam ē difficile¶ Atuero ꝙ impoſſibile ſit qd̓libet horuꝫ eē locū nō difficile videre Spēs qͥdē em̄ ⁊ materianō ſeparant̉ a re. locuꝫ aūt ꝯtingit in quo nāqꝫaqͣ erat. in hoc iterū aer ſicut diximus pͥus fitrāſmutatis ad inuicē aereqꝫ ⁊ aqua ⁊ alijs corporibꝰ. ſil̓iter quare neqꝫ ꝑs neqꝫ habitꝰ ſed ſeparabilis eſt locus ab vnoquoqꝫ. Et videt̉ em̄hmōi aliqͥd eſſe locꝰ vt vas Etem̄ vas locustrāſmutabilis. vas aūt nihil rei. Scd̓m qͥdemigit̉ ꝙ ſeꝑabilis eſt a re. ſic qͥdē nō eſt ſpēs. ẜmaūt ꝙ ꝯtinet ſic qͥdem alterū eſt a materia¶ Iſta eſt tercia ꝑs huius capl̓i. in qua ponit qͥnqꝫ rōnesꝑbantes locū nec eſſe materiā nec formā. Quarū pͥma ēlIocus p̄t ſeꝑari ab eo cuius eſt re ipſa ſalua manente. ma

teria em̄ ⁊ forma nō pn̄t ſeparari re manente ſalua. ign̄ locus nō ē materia neqꝫ forma Maior ꝓbat̉. qꝛ locꝰ in quonūc fuit aqua nō tranſmutat̉. cū ab eo aqua remota. fit ineo aer. cū aqua ⁊ aer tranſmutant̉ ad inuicē. qꝛ aqua conuertit̉ ad locū aeris. ⁊ aer ad locū aque ẜm ſucceſſioneꝫ ⁊ttūc locus manet īmobilis. Per eādē em̄ rōnē pꝫ ꝙ locusnō eſt ꝑs locati nec habitus ipſius. qꝛ nihil hoꝝ ſeparat̉ alocato. locus aūt eſt ſeparabilis ab vnoquoqꝫ ſuoꝝ locatoꝝ ſemꝑ. Et videt̉ ꝙ ꝯparatio locati ⁊ loci ſit ſicut ꝯparatio vaſis et eius qd̓ eſt in vaſe. p̄ter hoc ſolū ꝙ locus eſtintranſmutabilis vas aūt trāſmutabile. ⁊ ideo ſicut vasſeparat̉ ab eo qd̓ eſt in vaſe. ita ⁊ locus. vn̄ ẜm ꝙ locus ſeparabilis eſt a re locata. nō poſſet dici forma. qꝛ ſeparatioforme a re eſt rei corruptio. igit̉ manifeſtū eſt ꝙ locus nōſit forma. cū forma ſit pͥncipiū eſſentiale rei ſine q̄ res nonmanet Et ꝙ nō ſit materia pꝫ. qꝛ locus ꝯtinet locatū materia em̄ nō ꝯtinet ſꝫ ꝯtinet̉. igit̉ locus nō eſt materia¶ Uidet̉ aūt ſemꝑ qd̓ eſt alicubi ip̄m eſſe aliquid. ⁊ alterū aliquid extra ipſum¶ Hi ph̓s ponit ſcd̓aꝫ rōnem q̄ eſt. locus eſt extra locatum. qꝛ ip̄m mouet̉ in loco. id aūt qd̓ mouet̉ in alio hoc ēextra ip̄m in quo mouet̉. ſed materia ⁊ forma non ſunt extra rē cuiꝰ ſunt materia ⁊ forma. igit̉ materia ⁊ forma nōſunt locus. Aut p̄t ſic formari. ome qd̓ eſt in aliquo locohꝫ duo ncc̄aria. ſcꝫ ꝙ ip̄m ſit ꝯpletū aliqͥd ⁊ finitū in eſſe etꝙ ſit alterū ab eo in quo eſt ſicut in loco. ſed forma ⁊ materia nō ſunt altera ab his in quibꝰ ſunt. qꝛ differt modloquēdi. cuꝫ dicit̉ forma ineſt materie. ⁊ cuꝫ d̓r materia eſtrei cuius eſt materia. ⁊ cū d̓r aliqͥd eſſe in loco¶ Platōni igit̉ dd̓m eſt ſi oꝑtꝫ trāſgredientesdicere quare nō eſt in loco ſpēs ⁊ numeri ſuntet hoc ſi vere participatiuū eſt locus. ſiue magno et paruo exiſtente participatiuo. ſiue materia. vt in timeo ſcripſit¶ Hic ponit terciā rōnem platōni ꝯtrariā. Si locꝰ eſſꝫmateria vt voluit plato. tūc ſequeret̉ ꝙ idee eēt in loco. haūt minꝰ verū eſt ẜm eū. cum dixit in Timeo. ꝙ idee ſiueſpēs ille eſſent nuſqͣꝫ. hoc eſt in nullo loco. Seq̄la pꝫ. quiparticipatū eſt in participāte. ſed idee participātur a materia. ergo ſunt in materia.¶ Amplius qūo ferrent̉ in ſui locū. ſi locꝰ eſſꝫmateria aūt ſpēs: impoſſibile eſt em̄ cuius nōeſt motꝰ neqꝫ ſurſum aut deorſum locum eſſeQuare querendꝰ eſt huiuſcemodi locꝰ eſt Siaūt in ipſo locꝰ eſt. oꝑtꝫ em̄ ſiqͥdem aut formaaut materia eſt. erit locus in loco. Trāſmutantur em̄ ſimul cū re ⁊ mouētur ⁊ ſpēs ⁊ infinitū.nō ſꝑ in eodē ſꝫ vbi vtiqꝫ res qͣre loci erit locꝰ¶ Hic ponit quartā rōnem. ſi locꝰ dicat̉ eſſe ſpēs vel materia. tūc querendū eſt qūo fert̉ .i. mouer̉ vnūqd̓qꝫ in locūſuū ꝓpriū. cū manifeſtū ſit ꝙ nō mouet̉ ad id qd̓ hꝫ tanqͣꝫꝑtē. ſed formā ⁊ materiā hn̄t q̄ mouent̉ tanqͣꝫ ꝑtes ipſoꝝEtiā locꝰ hꝫ ſex drn̄as poſitionū ſurſuꝫ ⁊ deorſuꝫ. ⁊ aliaad qͣs eſt motus. Forma aūt ⁊ materia nihil hoꝝ hn̄t. gͦforma ⁊ materia nō ſit locꝰ. Preterea ſi forma ⁊ materiaeſſent locus ſequeret̉. ꝙ locus eſſet in ſeipſo hoc mō ꝙlocus erit in loco ⁊ ꝙ loci erit locus. ⁊ ſic eſſet ꝓceſſus ininfinitū qd̓ eſt incōueniens Etiā locus debet̉ rei q̄ moue

Trta. i

beo q

EQ.A.

1mox

e.