PhyſicorumAreſtotelis.

non tn̄ ſubiectū pͥmū formarū naturaliū ¶ Ad ſecūdumdd̓m eſt ꝙ vnicuiqꝫ nō diſtribuit in illa deſcriptōe ꝓ omnibꝰ entibꝰ ſimpl̓r. ſed dūtaxat pro illis que habent eſſe inmateria. Ex quo patꝫ. ꝙ iſta deſcriptio ſolū ꝯuenit materie iſtoꝝ inferioꝝ generabiliū ⁊ corruptibiliū.¶ Ad pͥmū ꝯtra queſitū dd̓m eſt. ꝙ autoritas Auerrois intelligitur ſic. materia in veritate generat̉ hoc ē eſt ſubiectum generationis. aut ſic intelligit̉. ꝙ ip̄a in veritate generatur. eo ꝙ ipſa defert ſucceſſionem diuerſatū formarū¶ Ad ſecūdū dicendū eſt. ꝙ licet materia habuit eſſe nōtn̄ ꝓprie ꝓceſſit in eſſe. qꝛ proceſſus nominat quoddā fierip̄cedens eſſe qd̓ nō ꝯuenit materie. qꝛ exiuit in eſſe ꝑ creationem. modo in factis ꝑ creationem fieri nō precedit eſſeſed ſimul ſunt fieri ⁊ eſſe. licet in factis ꝑ naturam fieri p̄cedit eſſe. modo ad rōnem generatōis requirit̉ ꝙ ibi ſit ꝓgreſſio de non eſſe ad eſſe que p̄ſupponit ſubiectuꝫ in quofieri habet ¶ Ad terciū dd̓m eſt. ꝙ nō eſt ſimile. qꝛ motushabet ſuū ſubiectū denoīare. generatio aūt denoīat ſuuꝫterminū ad quē ⁊ nō ſubiectū. Unde ꝯpoſitum d̓r illudqd̓ generat̉ ⁊ nō materia que eſt generationis ſubiectumet hoc ꝓuenit ex eo. qꝛ materia eſt ens imꝑfectum ⁊ minime cognitionis. ideo ſibi nō attribuit̉ talis denoīatio. ſedqꝛ ꝯpoſitum eſt ens ꝑfectū ⁊ cognoſcimus generatiōemꝑ reſpectū ad ip̄m. ideo magis denoīatur a generatiōe qͣꝫmateria. ¶ Ad quartum dd̓m eſt. ꝙ aliquid p̄t dici generari dupl̓r. ſcꝫ ſubiectiue ⁊ terminatiue. Unde illud d̓rgenerari ſubiectiue qd̓ ꝑ generationem fit ſub vna formaſub qua non fuit. Sed d̓r illud generari terminatiue. qd̓eſt terminus generatōis. ⁊ hoc modo forma d̓r generariquoniā eſt terminus quo generationis. ⁊ etiā ꝯpoſitū. qꝛeſt terminus qd̓. Et ꝑ hoc etiā ſoluit̉ iſtud argumentuꝫomne accn̄s inherens alicui ſubiecto denoīat ipſum ſubiectum. generatio aūt ⁊ corruptio denominant materiaꝫ.igitur materia eſt generabilis ⁊ corruptibilis. ¶ Sed cōtra. totum ꝯpoſitum naturale eſt generabile ⁊ corruptibile terminatiue materia autē eſt pars totius ꝯpoſiti naturalis. igitur materia eſt generabilis ⁊ corruptibilis terminatiue. Ad hoc dd̓m eſt. ꝙ totum ꝯpoſitum naturaleeſt generabile ⁊ corruptibile. ibi totū nō debet accipi ſincategorematice. qꝛ ſie quelibet pars totius ꝯpoſiti eſſet generabilis ⁊ corruptibilis. hoc aūt falſum eſt. vt patꝫ de materia. ſed capitur cātegorematice. vt valet tantū ſicut ꝑfectum. ⁊ ideo non oportꝫ ſi totū ꝯpoſitum ſit generabile ⁊corruptibile. ꝙ igitur materia ſit generabilis ⁊ corruptibilis. ¶ Ad quintū dd̓m eſt. ꝙ entia naturalia non ſuntcorruptibilia ꝓpter materiam ſimpl̓r. ſed propter materiāpriuationi admixtam Etiam ſi entia naturalia ꝓpter materiam eſſent corruptibilia adhuc non ſequeretur ꝙ materia eſſet corruptibilis. quia illa denominatio non cōuenitcauſe ⁊ effectui. qd̓ tamen requirit̉ ad arguendum per autoritatem allegatamCirca textum expontuincidūt dubia. quoruꝫ primū eſt. Quotuplici differentiadiffert materia a pͥuatione. ¶ Solutio. ſextuplici differētia. quarū prima eſt. qꝛ materia ⁊ pͥuatio ſpecie ⁊ rationedifferunt. qͣꝫuis numero identitate habeant. non om̄is em̄identitas numeralis arguit identitatem ſpecificam. vt pꝫde identitate accidentali. Secūda eſt. materia ꝑ accidēseſt non ens pͥuationis gratia. ſed ꝑ ſe eſt ens. pͥuatio auteꝫꝑ ſe non ens. ſcꝫ gratia formalis. per accidēs aūt ens gra-

tia materialis. ¶ Sed diceres. ſi materia eſſet per ſe enstunc nō eſſet ens in potentia. igitur non eſt ens per ſe. Adhoc reſpondet̉. ꝙ materia eſt ꝑ ſe ens accipiendo ens cōmuniter ſiue tranſcendenter inqͣꝫtum non ſolū ſe ad veraextendat entia. ſed ad eoꝝ pͥncipia. ¶ Tercia drn̄a. materia eſt ꝓpe ſubſtantiā. cū ipſa ſubijciat̉ forme ſubſtantiali.pͥuatio aūt ꝓpe nihil ¶ Quarta differentia eſt. materia ēꝯcauſa eoꝝ que fiunt. cū ex ea ⁊ forma totum ꝯpoſitū cōſtituatur. pͥuatio vero machinatur in forme maleficiuꝫ. ⁊ꝑ ꝯſequens in maleficium totius ꝯpoſiti. in cuius veritatis teſtimoniū pͥuatio nō eſt cauſa. ſed dūtaxat pͥncipiuꝫ¶ Quinta dr̄na. materia appetit formā. vt ptꝫ ex dictisnon aūt pͥuatio. cum ipſa forme contrarietur. ¶ Sed diceres. pͥuatio appetit formam. qꝛ materia appetit eam ꝑpͥuationem. Ad hoc dicendū eſt. qͣꝫuis pͥuatio appetat formam tanqͣꝫ per id quo aliquid appetit. nō tamen appetitformam ꝑ pͥuatione tanqͣꝫ per illud quod appetit. ¶ Sexta. materia eſt ingenerabilis ⁊ incorruptibilis. pͥuatio vero generabilis ⁊ corruptibilis. pͥuatio tamen non eſt generabilis ⁊ corruptibilis loquendo de vera generatione etcorruptione. cum ſolum illud dicatur generari ⁊ corrumpi quod eſt ens. pͥuatio aūt eſt non ens. ſed dicitur generari ⁊ corrumpi ſimilitudinarie Inde quādo ip̄a incipitdenominare materiam tūc dicitur generari pͥuatio. quando vero deſinit eam denoīare. tunc dicit̉ corrumpi. qꝛ formap̄ſente in materia tūc pͥuatio deſinit denominare materiam. et pro tanto d̓r corrumpi. quādo vero eſt abſens amateria tūc pͥuatio denominat materiam. ⁊ pro tanto dicitur generariSecūdum dubium elt.An aliquid poteſt appetere ſuam corruptōeꝫ. Et videtur ꝙ ſic. vt patꝫ de damnatis qui velint ſe non eſſe Etiāde deſperatis ſeipſos interficientibꝰ ¶ Solutio ꝙ eſt duplex appetitus. quidam eſt naturalis. ⁊ tali appetitū vnūquodqꝫ ſuā appetit ꝑfectiōem. cū igit̉ nulla ꝑfectio poteſtꝯſeruari in aliquo ſine ipſo eſſe. ideo tali appetitu nihil eſtqd̓ appetat nō eſſe. Alius eſt appetitꝰ deliberatiuꝰ ⁊ talisappetitus in aliquo dupliciter fieri poteſt. Uno mō ꝑ ſeet ſic nō poteſt fieri in nō eſſe. cum omnis appetitus eſt reſpectu boni. ſed quod nō ē nō p̄t accipi vt aliquod bonuꝫAlio modo fertur talis appetitus in aliqd̓ ꝑ accidens. ſcꝫquando fertur in aliquod bonū cui ꝯtingit non eſſe. et ſicappetitus deliberatiuus quādoqꝫ appetit nō eſſe. vt patꝫin damnatis ac in illis qui deliberate ſe interficiunt. talesem̄ non appetūt non eſſe ſimpliciter. ſed nō eſſe in miſeriapena aut triſticia. ⁊ qꝛ nō poſſunt a pena ſeparari niſi ꝑ nōeſſe. ideo ꝑ accidens petunt nō eſſexertium dubtum eſt.An pͥuatio ſit cauſa generatōis ⁊ corruptionis in rebusnaturalibꝰ. ¶ Et videt̉ pͥmo ꝙ non. qꝛ corruptio eſt īnaturalis. igitur non poteſt alicui aduenire ex natura. materia autem eſt natura ⁊ ſimiliter pͥuatio. ergo nō poteſt expͥuatione materie ꝯiūcta ꝓuenire alicui corruptio. ¶ Secūdo. dicitur ſexto metaphyſice. ꝙ materia eſt cauſa contingentie. igitur videtur ꝙ materia ſit potius corruptōiscauſa. qͣꝫ priuatio. ¶ Solutio. ꝙ ſic. quia dicit Areſtote.in textu ꝙ pͥuatio machinatur in maleficiū forme. hoc autem nō eſt aliudqͣꝫ eius corruptio. igitur. ¶ Pro cuius intellectu eſt ſciendū. ꝙ tripliciter aliquid corrumpit̉. Uno

rrumpit̉. UG iij.