Druckschrift 
Commentaria in libros Physicorum Aristotelis secundum viam Albertistarum cum textu
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberPrimus

per ſe diuiſibilis. licꝫ tamē bene ſit cā remota diuiſionisNam in ſimili modo arguendi nō ſequitur. materia eſtcauſa trianguli. ⁊ triangulus habet per ſe tres angulosequales duobus rectis. ergo ⁊ materia. quia committitur fallacia accidentis Ad tertium eſt dicendū. ꝙaccidēs capit effectiue extenſioneꝫ a ſuo ſubiecto. ip̄a tn̄qͣꝫtitas reſpectu ſubiecti dat ip̄i materie forme extēſionēet non oportet materiam prius eſſe extēſam an̄ aduētuꝫqͣꝫtitatis niſi dūtaxat virtualiter. adueniente vero qͣꝫtitate ip̄a formaliter ⁊ actualiter efficit̉ ꝓtenſa. Un̄ nō eſtinconueniens ꝙ ſubiectum det effectiue eſſe ſui accidentis. accn̄te formal̓r dante eſſe accn̄tale ipſi ſubiecto. vt albedo reſpectu ſui ſubiecti Ad quartū eſt dicēdum. ꝙſecluſa qͣꝫtitate ꝑ intellectum ab aliquo indiuiduo putaſorte tunc ꝑtes non diſtinguunt̉ loco ⁊ ſubiecto neqꝫ ẜmſitum. ſꝫ differūt ſolū poteſtatiue. ⁊ ideo illo caſu poſitomateria capitis ⁊ pedis diſtinguerētur ptātiueQuartum duptum ei.Utrū vnū ſit triplex ꝯtinuitate indiuiſibilitate ⁊ rōne.Solutio ꝙ ſic. qꝛ oē ꝑfecte ⁊ ſimpliciter vnum eſt indiuiſum in ſe ⁊ diuiſum a quolibet alio. aut ergo eſt indiuiſum ẜm actum et potentiam. ⁊ ſic eſt vnū indiuiſibilitate. aut eſt indiuiſuꝫ ẜm actū diuiſibile tn̄ ẜm potentiāet hoc dupliciter. quia vel eſt indiuiſibile in ꝑtes integrales. ⁊ ſic eſt vnū ꝯtinuitate. vel in ꝑtes ſubiectiuas. ⁊ ſiceſt vnū rōe. ⁊ ſi ſint modi vnius plures ad hos facile reduci poſſunt. vnitas vero generica ē vnitas ẜm quid. etſimiliter vnitas analogie eſt imperfecta. ⁊ vnū numeroper accidens compoſitum ex ſubiecto ⁊ accidēte non eſtſimpliciter vnumQuintum dubium ei..An infiniti ſicut finiti rō qͣꝫtitati ꝯuenit Solutio ſicaccipiēdo infinitum ꝓut cōtrarie vel priuatiue opponit̉finito materiali. de quo locuti ſunt ph̓i naturales. ſꝫ infinitum ꝯtradictorie oppoſitum finito bn̄ inuenitur extragenus qͣꝫtitatis de quo naturales ph̓i locuti ſunt. ſꝫ nōnaturaliter. Dicitur notanter infinitum oppoſitū ꝯtrarie vel priuatiue finito materiali qͣꝫtitati ꝯgrue qꝛ infinitum formale oppoſitū finito formali non ꝯuenit qͣꝫtitatimolis ſꝫ virtutis vt patebit latius tertio ph̓icorū(Sextum dubtum eit.An totum ſit ſue ꝑtes. Et videt̉ ꝙ non. qꝛ ſi ſic vel haberet veritatē de toto integrali. eſſentiali vel poteſtatiuo. ſed nullum illorū eſt dd̓m. igit̉ Qinor ꝓbat̉ inductiue. pͥmo de toto integrali. quia cōtraria p̄dicata verificātur de toto integrali ⁊ eius ꝑtibus. ſunt em̄ ꝑtes pͥorestoto. ⁊ totū ꝑtibꝰ poſterius. ⁊ ꝑtes ſunt ꝯponētes ⁊ nōꝯpoſite. totū vero ꝯpoſitum ⁊ nō ꝯpones. ⁊ ſunt ꝑtesminores toto ⁊ totū maius ꝑtibꝰ. Scd̓o patet de totoeēntiali. qꝛ totum eſſentiale non eſt materia ⁊ forma. ſꝫaliqd̓ tertiū ex illis reſultans. Tertio ptꝫ de toto poteſtatiuo. qꝛ tale totum eſt de genere ſubſtātie. ꝑtes verode genere accidētis. vt ptꝫ de aīa ⁊ ſuis potentijs Secundo ſi totum ⁊ ſue ꝑtes eſſent inter ſe eēdē. tūc ſequeretur ꝙ vna ꝑs eſſet alia. Nam demonſtrata vna parteilla eēt eadem cū toto. ⁊ ſimiliter demūſtrata alia. qcn̄qꝫ

aūt vni ſingulari ſingularit̓ tēto ſunt eadē illa ſunt interſe eadē ſꝫ ſic̄ eſt de illis ꝑtibꝰ. igitur erunt eedem inter ſe Tertio ſi totū eſt ſue ꝑtes. vel gͦ eſt oēs vel aliq̄. nonprimū. qꝛ omnis illa eſt falſa in qua affirmatur vl̓e vniuerſaliter ſumptum. Nō ſcd̓m qꝛ eadē rōne qua eēt alique ꝑtes etiam eēt alie ⁊c̄ijs. Quarto aliqd̓ totū d̓reſſe ⁊ manere cuius ꝑtes ſingule ſunt. aut non ſunt. autſtuunt aut refluunt. gͦ manifeſtum eſt totum nō idētificari ſuis ꝑtibꝰ Solo ꝙ totum poteſt accipi triplicitervno modo cathegorematice ẜm ꝙ idē eſt qd̓ integrū habens ꝑtes. ⁊ ſic verificatur iſta propoſitio. totū quod ēin mūdo eſt in oculo meo .i. ꝑfectum reqͥſitum ad ꝯſtitutionem oculi eſt in oculo meo Scd̓o modo accipitur ſincathegorematice. ⁊ ſic eſt ſignum vniuerſale diſtributm̄ꝓ ꝑtibꝰ integralibꝰ. ⁊ valet tm̄ ſicut q̄libet ꝑtes. ⁊ hͦ mōꝯceditur iſta totus ſortes eſt minor ſorte. Tertio accipit̉ ꝑtim cathegorematice ⁊ ꝑtim ſincathegorematice etſic valet tm̄ ſicut hoc et nihil eius quin hoc. ⁊ ſic conceditur ꝙ totus deus eſt vbiqꝫ. ⁊ ꝙ anima ſit tota in totoet in qualibet ꝑte tota. Accipiendo vero totū cathegorematice eſt octuplex totum ⁊ ẜm hoc diuerſimode adveritatem ꝓpōnis eſt reſpondendum. Et primo de toto integrali dicēdū eſt. ſi totuꝫ ſumatur cathegorematice ſiue ſit homogeniū ſiue hetrogeniū ē idē realiter ſuisꝑtibꝰ ꝯiunctim ſumptis. diuiſim aūt ſumptis ꝑtibꝰ ſolūidētificatur totū homogeniū eēntialiter licꝫ nō in oībꝰ accidētibꝰ. Prima pars patet autoritate ꝯmentatoris dicentis circa textum. ꝙ totum eſt aliud a qualibet ꝑte.non tamē ab omnibꝰ ſimul ſumptis. Dicitur aūt ſimulſumptis. qꝛ totū vtiqꝫ eſt aliud a ꝑtibus diuiſim ſumptis ꝓut ſunt in toto nec eſt totū omnes ꝑtes aggregateſimpliciter. ſꝫ ea aggregatione qua totum ꝯſtituūt. Nōem̄ totū integrale eſt ſꝑ eqͣliter integrū. qꝛ qd̓dā eſt ꝯtinuum. qd̓dam diſcretum. ⁊ qꝛ ꝑtes ẜm ꝙ ſunt in vniriet aggregari ad eē totius ꝯſtituūt totū ita vt ſic diſtinguūtur ẜm ratōnem rei rationabilis a toto. non aūt ẜmrem. ẜm aūt ꝙ ſunt in aggregato eē ſimpliciter idemtificant̉. Scd̓a ꝑs patet. qꝛ totū integrale eſt maius ſuis ꝑtibꝰ. ⁊ ꝑtes etiam ſunt priores ſicut probat pͥma obiectio immo ſic opponit̉ ꝑtibꝰ ſeorſum ſumptis ſicut diuiſibile indiuiſibili. Indiuiſibile d̓r indiuiſibilitate oppoſitaꝯtrarie vel priuatiue diuiſibilitati. ⁊ non ꝯtradictorie.Ueꝝ tamē eſt ꝙ totū homogeniū ſicut dicit ſecūda ꝑsꝯcluſionis cū ſit eiuſdē rōnis in ſe ⁊ in ſuis ꝑtibꝰ. ita ꝙde qualibet ꝑte ſeꝑata a toto etiā pōt p̄dicari. ideo ipſuꝫrealitate eēntiali a nulla ꝑtiū diſtīguitur ẜm ſpēm. realitate tamē accidētalia qualibet diſtinguit̉ Secus eſt detoto hetrogenio qd̓ ē varie nature cū ſuis ꝑtibꝰ. ſaltē ſeparatis a toto q̄ ſeꝑate nō manēt niſi equiuoce. qꝛ totuꝫab illis ꝑtibꝰ ſeparatis a ſeinuicē ⁊ a toto diſtinguiturrealiter realitate eēntiali ⁊ accidētali. Seꝑatis dicit̉ qꝛqͣꝫdiu manēt in toto ꝑ ſubſtantialē formam non diſtinguunt̉ eſſentialiter eſſentialitate abſoluta. ſꝫ ſolum reſpectiua. qꝛ ſunt in actu per vnam ſubſtantialem formama qua eſt abſoluta rei eſſentia ſꝫ nō ꝑ vnam forme eēntialem fecunditatem. Secūda ꝯcluſio eſt totum integraleſincathegorematice acceptum diſtinguit̉ ab omnibꝰ ꝑtibus ſimul ſumptis et ſeorſum ſumptis. qꝛ de qualibetꝑte totius integralis verum eſt dicere ꝙ non eſt om̄ēsꝑtes ſimul ſumpte nec q̄libet eſt omēs ſeorſum ſumpteUn̄ iſta non admittit̉ quelibet pars eſt quelibet ꝑs niſi reddēdo ſingula ſingulis. Tertia. totum acceptū ꝑtī