Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Periarmenias.

dem p̄dicati ſicut ſunt iſte oīs currit. nullus currit. ſubcōtrarie ꝟo ſūt ꝑticulares vel etꝭindiffinite affirmatīe negatiue eiuſdē ſb̓iectiet eiuſdeꝫ p̄dicati. vt qͥdā currit. qͥdācurrit. ſingl̓ares ꝟo oppoſite opponuntur ꝯtradictorie. quia ſingulare eſt vnuꝫ ẜm materiamet forma .i. ẜm actū potenciam ſic negatumtotū negat̉ ꝯſequēs oppoſitio eſt inter eaeſt ꝯͣdictoria totalis repugnātia. Concluſio ſeqͥtur ex p̄miſſis. Et ſubdit̉ vniu̓ſalis af̄firmatiua opponit̉ ꝑticulari negatiue. qꝛ talesꝓpoſitōes ſimpl̓r ꝯtra ſe dicūt. ita nulloſaluatis ꝯditiōibus ad ꝯͣdictōem reqͥſitis pn̄teſſe ſimul vere vel ſimul falſe de iſtis ꝯͣdictorijs tm̄ loqͥtur pe. hyſ. difficōe patet.Ad obiecta in oppo iuad primumeſt dicendū. oppoſitio ſubalterna eſt oppoſitio actualis aut formalis. ſꝫ tm̄ potēcial̓ materialis repugnātia. quia ꝓpoſitōes ſubalternein qualitate ſe tenet ex parte forme ꝯueniūt.in quātitate ſe tenet ex ꝑte materie tm̄ drn̄t.ergo diffinitio datur de oppoſitōe ꝓprie dcāſibi ꝯuenit que eſt. oppoſitio eſt affirmationegatio oppoſite. Ad ſecundū dicendū eſtdue ſingulares differētes penes affirmatiōeꝫnegationē opponūtur ꝯͣdictorie. ẜm verita fimpl̓r. areſtotiles vero in textu pe. hyſ.diffinint ꝯͣdictorias ꝓpōes ẜm ꝯſtituunturex termīs ꝯmuībus. Ad terciū dicēdū oppoſitio relatiua pͥuatiua ſūt oppōnes ſimpliciū termīoꝝ. hic aūt ẜmo eſt de oppōne ꝯplexo ſiue ꝓpoſitionū. Ad quartū dd̓m licet inverificādo ſeruet̉ illa ꝑticula in ſb̓cōtrarijsad idē. qꝛ p̄dicatū in affirmatiua negatiua verificat̉ alio alio ſuppoſito. ſeruat̉ tn̄ illa ꝑticula in enūciādo. qꝛ p̄dicatū in affirmatiuanegatiua ſuppōit eodē ſcꝫ ꝑſonalit̓. Alij vero dicūt ſunt ſimplicit̓ oppoſite ꝓptet cāsdictas. pͥmꝰ modus dicēdi videbit̉ melior ēcoīor Ad quītū eſt dicendū valet ꝯn̄aſubcōtrarie ꝓpones ꝯtinent̉ ſub ꝯtrarijs ergoopponūtur eadē ſpē oppoſitōis. qꝛ vt in ſequētibus dicet̉ vniu̓ſales drn̄tes penes affirmatōne negatiōeꝫ pn̄t eſſe ſimul vere. ꝑticl̓aresꝟo pn̄t ſimul vere licet ſimul falſe Incidunt dubia. primum eſt.An philoſophus ꝯueniēter in pͥncipio textusponat qͣdruplex enūciabile ſcꝫ qd̓ eſt. qd̓eſt eſſe. qd̓ eſt eſſe. qd̓ eſt eſſe. Solutioſic quia pͥmū ꝯtingit in ꝓpoſitōe affirmatīa ꝟavt deus eſt. Scd̓m in affirmatīa ficta vt chimera eſt. 3ᵐ ꝯtingit ī negatiua ficta vt deus eſt.quartū in negatiua vera vt chimera eſt. Et

huiꝰ eſt. qꝛ om̄e enūciabile ſubordinat̉ intellectui. vel ergo ꝯponēti qui enūciat eſſe. vel diuidenti enuciat eſſe. Et vtrūqꝫ eſt duplex.qꝛ vel intellectꝰ ꝯponēs enūciat eſſe qd̓ eſt. vel qd̓ eſt. ſimilit̓ intellectꝰ diuidēs p̄dica a ſubiecto negatiōem vl̓ diuidit ip̄m vereſicut hic chimera eſt vl̓ falſe ſicut deꝰ eſt.Et ex iſtis areſtotiles bn̄ infert in textu cuilibet affirmationi eſt negatio oppoſita. qꝛ hec opponūtur ens eſt ens eſt. Et ſimilit̓ enseſt ens eſt Secunduꝫ dubiuꝫ ēAn ph̓s in textu in diuiſiōe rerū ꝯuenienter īnuat diuiſionē enūciatōis penes eiꝰ quātitatē.Solutio eſt ſic. qꝛ ſubiectū eūnciatiōis ex ꝑtecuiꝰ attendit̉ qͣntitas. ſicut ex ꝑte forme qualitas eſt nomē ſignificās ſimplicem ꝯceptū reiergo areſtotiles ꝯueniēter rem diuidit volens quedā res ſubicibilis eſt vniu̓ſal̓ quedamſingularis. Dicit̉ aūt res vniu̓ſalis qꝛ vniuerſalit̓ in re ſubſiſtat. ſed qꝛ vniu̓ſal̓r ab intellectu ꝯſiderat̉ vt ſic voce ſignificat̉. qꝛ em̄ ea tem ſingulariſant ſunt de eiꝰ cen̄tia. rōneintellectus pōt rem ſeorſum in pͥma oꝑationeeius ꝯſiderare. eſt eam vniu̓ſale eſſe .i. abſqꝫſingularitate ꝯcepi ſic voce ſignificari. ſiccipit̉ vt multicoīs. qꝛ ꝯcipit̉ abſqꝫ his faciūt ip̄am differre ab alijs ſingularibꝰ. vn̄ ne. p.videret̉ in poſitōem platonica quā freq̄nter reprobrat incide̓. diffinit vniu̓ſale actu animeſcꝫ p̄dicari dans intelligere vniuerſalitas eſt referēda ad rem in ſua exiſtētia ſed ſo ẜm eſt ſub ꝯceptū aīe. Et dicit aptu na eſt p̄dicari qd̓ p̄dicat̉. quia quidditatiẜm ſe ꝓut eam ꝯcipit intellectꝰ cuiꝰ obiectū eſt repugnat eſſe in pluribꝰ. ꝯtingit tn̄ aliqd̓ ſuꝑueniēs impediri ne in pluribꝰ ſit ſcꝫ autqꝛ in tota ſua materia recipit̉ vtꝫ de ſole aut qꝛforma in ſe ſubſiſtit ac vna remanet recepta in aliqͦ quod multiplicet̉. vt ſi albedoſe ſubſiſteret. Per oppoſitū vero res ſingularisdicit̉ cui ex ſua natura rōne repugnat in pluribꝰ eſſe quo ad rem ſignificatā. quātū advocem ſignificantē. qꝛ vox ip̄a pōt cois multis ſicut plures pn̄t vocari illo noīe ſortes restn̄ ſignificata hoc noꝰ ꝓut fuit pͥus alicui impoſitū eſt vna. qꝛ eſt in ſe diuiſa a qͣlibꝫ aliadiuiſa ſi īponat̉ alteri idē noꝰ ſignificabitſingl̓arē etiā a qͣlibet alia diuiſā. Et iſte t̓minꝰ d̓r ſingularꝭ ex ſua īpōne natus eſt p̄dicaride vno ſolo vniuoce diuiſim vniuoce quiaſi vox poſſit fieri coīs pluribꝰ tn̄ ſub̓e manet vna in pluribꝰ. Equoca aūt dn̄r qͦrū ſolumnomē cōmune eſt ratio ſub̓e ẜm illud nomen

c c i