Druckschrift 
Commentaria in Porphyrium, Aristotelem et Gilbertum Porretanum secundum viam Albertistarum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Primus

plures āt vocat̉ enūciatio in qͣ plura dicūturde vno. vel vnū de pluribꝰ. vl̓ plura de pluribꝰincōiuncte .i. ſine ꝯiūctōe media. vt ſortes eſtalbus muſicus chitaredus. vel ſortes albꝰ muſicus citharedus currit. vel ſor. al. muſi. citha.currit diſputat legit. Alij ꝟo exponūt textū ſicdicētes. ꝙ ꝯiūcte ſunt orōēs q̄ vna cōtinua ꝓlatōe ꝓferūtur. incōiuntte q̄ vt plures ꝓferūt̉cū diſcōtinuatōe ꝓlatōis ſigͣntes hͦ ꝑ punctuꝫſuſpenſiuū. ſꝫ prīa expō textus coīor eſt. Tunc ibi. Nome ergo ⁊ verbum.Hic. p. remouet dubiū dicēs. ꝙ ex iā dictꝭ ſeqͥtur ꝙ nomē ⁊ verbū ſic ſe hn̄t ꝙ vnūquodqꝫ illoꝝ ē ſola dictō. vn̄ licꝫ enuciatō nō eſt ſine nomine ⁊ ꝟbo. ſolo tn̄ noīe vel ſolo verbo nunqͣꝫſit enūciatio. qꝛ nō ꝯtīgit noīe ⁊ verbo ſimplici aliqͥd enūciare ſiue enuciatiue ꝓferre. ſiue hͦꝓferat aliqͥs aliqͦ interrogate. ſicut ſi aliqͥs q̄reret. diſputat ne plato. vl̓ currit ne ſortes. ⁊ rn̄rcurrit vel diſputat nō eſt hͦ qd̓ rn̄r orō enūciatiua: vel etiā ſi ꝓferat hͦ apud ſeip̄m nō interrogatus nom gͦ ꝑ verbū ſimpl̓r fit enūciatiuaorō. qꝛ ſimplici intellectu nō p̄t aliqͥd enūciari de alio. ſꝫ ſolū vbi aliqͥd affirmat̉ de aliqͦ. velnegatur ibi aliquid enūciatur.Tunc ibi. Harū autē. Hic. pͦ. ſubdiuiditenūciatōeꝫ vnā ſicut ſuꝑius di. ꝙ haꝝ enuciationū vnaꝝ q̄daꝫ eſt enuciatio vna ſimplicit̓.q̄ enunciat aliqͥd de aliqͦ. vel aliqͥd ab aliqͦ. primū ſit in enuciatōe cathegorica affirmatia. ſecūduꝫ fit in cathegorica negatiua Exēplū primi eſt. vt hō currit. ſcd̓i vt hō non currit. Aliaꝟo q̄ etiā vna eſt. cōpoſita eſt ⁊ cōiuncta ex hiset talis vocat̉ hypotetica ex qͣ etiaꝫ fit ſyllogiſmus hypotheticus.Tunc ibi. Eſt autē ſimplex enunciaHic. p. reſumit diffinitōeꝫ enuciatōis vniusdi. ꝙ enūciatio vna ſimpl̓r eſt vox ſigͣns eſſe l̓nō eſſe. quēadmodū tꝑa diuiſa ſunt .i. ẜm tꝑspn̄s p̄teritū vel futurū. Et iſtiꝰ vna ꝑs ē affirmatio. q̄ eſt enūciatio alicꝰ de aliqͦ. ⁊ alia ꝑs eſtnegatio .i. or̄o negatiua q̄ eſt enūciatio alicuiꝰab aliqͦ. Et ita. p. hic innuit iteꝝ enuciationisin affirmatiuā ⁊ negatiuāQueſtio vtꝝ enūciatio penes eꝰ ſb̓aꝫbene diuiſa ſit ī plures ⁊ vnā. ⁊ hec invnā ſimpl̓r ⁊ ꝯiunctōe ſicut vna ſimpl̓r ī affirmatōꝫ ⁊ negatōꝫ qͣlitatiueEt videt̉ prīo ꝙ nō. qꝛ prīa diuiſio enūciationis ⁊ penes eꝰ ſub̓aꝫ ẜm pe. hiſ. eſt in cathego. ⁊hypotheti. igit̉ incōueniēter diuidit̉ in vnā etplures. Scd̓o ſic. hic eſt enunciacō. hō eſt aīal

rōnale. ⁊ tn̄ nō eſt vna nec plures. igit̉ diuiſionō eſt bona. Scd̓a ꝑs an̄tis pꝫ. qꝛ nō eſt vnaex qͦ ibi plura p̄dicantur genus ſcꝫ ⁊ drn̄a necplures. qꝛ ibi p̄dicatū eſt diffinico. q̄ nō includit plura vt hmōi Tercō ſic. iſta canis ē corpus nec eſt vna nec plures. igit̉ ⁊c̄ͣ. Nō primūqꝛ ſubiectu eſt ibi terminꝰ equocꝰ. Nec ſcd̓m.cū ibi p̄dicet̉ vnū de vno. Quarto ſic. hō albcurrit. nec ē vna nec plures. nō primū cū ſubiciātur ibi plura etiā realiter diſtincta. nō ſecūdū. qꝛ accn̄s ⁊ ſuū ſubiectū faciūt vnū nu̓o.Quīto ſor. ⁊ plato currūt nō eſt vna nec plures. nec iſta. ſor. vel plato currit. nec iſta. omneaīal ſi eſt rudibile ē aſinus. nec iſta. ſi ſo. cur. ſortes mouet̉. gͦ nō videt̉ bona Sexto videt̉ ꝙenūciatio vna nō diuidat̉ ī vnā ſimpl̓r. ⁊ vnacōiunctōe. qꝛ cōiunctio ſiue fuerit copulatiuaſiue diſiūctiua eſt nota diuerſitatꝭ drn̄s in hͦ av̓bo ſubſtantiuo. gͦ nō eſt enūciatio aliqͣ vnacōiunctōe Septio nō diuidit̉ cōueniēter penes eius qͣlitateꝫ enūciacō ſimpl̓r vna in affirmatiuā ⁊ negatiuā. qꝛ vl̓ tal̓ diuiſio eſſet generis in ſuas ſpēs. vel analogi in ſua allegata. nōprimū. qꝛ ſpēs dn̄t eſſe coeque ſub ſuo genereſꝫ affirmacō pͥor eſt negatōe. vtꝫ ꝑ ph̓m. ꝙ enūciatio vna prio eſt affirmacio. deinde negatio.nō ẜm. qꝛ eqͣliter videt̉ rō enūciatōis eis ꝯuenire q̄ eſt. enuciatio eſt or̄o ẜns veꝝ vel falſuꝫ.Cōfirmat̉ affirmacō ⁊ negacō hn̄t ſe ſicut habitus ⁊ pͥuacō. gͦ nō ſunt enuciatōis ſpēs. Etiaꝫaffir. ⁊ negacō ſunt dr̄e. gͦ male aſſigͣnt̉ ꝓ ſpēbꝰIn oppoſitū eſt. p. in tex. ⁊ ponit̉ iſtediſcurſus. Maior. In qualibet orōeenūciatiua de noīe d̓r verbuꝫ. vel plura de pluribus med iāte copula. vl̓ devno ſb̓iecto plura p̄dicata. aut viceuerſa. vel de pluribꝰ plura ſine quacūqꝫ cōiunctōe media. Minor. Eſt duplex copula. cōiunges extrema ī enūciatōe vna. quaꝝ prīa ē vbalis. ſcd̓avo ſincathegreumatica ſiue ꝯiunctōnalis. prīa ꝯiungit p̄dicatuꝫ ſb̓iectoin cathegorica dicens eſſe. vel nō eſſenegatōe int̓ media Cōcluſio. igit̉penes eꝰ ſb̓aꝫ enūciato diuidit̉ ī plures ⁊ vna. ⁊ hec in ſimpl̓r vnā ⁊ coniunctōe. vna v̓o ſimpl̓r in affirmatiuā ⁊ negatīua qualitatiuę.Maior ꝓpō tāgit duas d̓iſi. enū. vna ē ī vnāet pl̓es qͦ ſuit̉ penes ip̄a cōponētia enūciatōeꝫ