¶ Periarmenias.

Sed dicitur ꝓpoſitio inqͣꝫtuꝫ ponitur in forſillogiſtica ſeu argumentatiua ad inferendumconcluſionem cuius noticia queritur ex ꝓpoſitis propoſitionibus. ⁊ hoc modo diffinitur aphilozopho in primo priorum. ⁊ diffinitur ꝑaffirmatiuum ⁊ negatiuum. Sed hanc diffinitōnem non attendit Petrus hyſpanus nominās enunciationem nomine propoſitōnisquo nomine cōmuniter vtuntur logici. Diffinitio nihilominus hic poſita cōincidit cuꝫ eaquam ponit petrus hyſpanus. Quia idem eſtdicere. propoſitio ſignificat verum vel falſum. ⁊ verum ⁊ falſum ſunt in propoſitione ſiue enunciatione. Quia non vult aliud ſignificare Petrus hyſpanus qͣꝫ ꝙ propoſitio ſit ſignum repreſentans verum vel falſum. Et hocidem inſinuat philozophus cum dicit ꝙ veꝝet falſum ſunt in enunciatione. quia intelligit̉ſicut in ſigno. Quod ſatis innuit cum diſtinguit enunciatiuam orationeꝫ ab alijs puta deprecatiua. imꝑatiua. optatiua ⁊c̄. Et per hocpatet ſolutio ad alia obiecta.¶ Sequitur nunc textusEſt autem vna prima oratio enunciatiua affirmatio. deinde negatio. alievero coniunctōne vne. Neceſſe eſt autem omnem orationem enunciatiuaex verbo eſſe vel caſu verbi. Et enimhominis ratōi ſi non eſt. aut erit. autfuit. aut aliquod huiuſcemodi addat̉nondum eſt oratio enūciatiua. qꝛ ſignificat vnū eſſe vnius rei. Quare autvnū quiddam eſt ⁊ nō multa. animalgreſſibile bipes. neqꝫ em̄ eo ꝙ partespropinque dicūtur vnuꝫ erit. Eſt auteꝫ alterius hoc tractare negocij Eſtauteꝫ vna oratio enūciatiua que vnude vno ſignificat. vl̓ cōiunctione vnaplures āt q̄ pl̓a ⁊ nō vnū. l̓ incōiūcteNomē ergo ⁊ verbū dicto ſit ſola. qm̄nō eſt dicere ſic aliquid ſigͣnteꝫ voceē nūciare. vel aliqͣ interrogate vel no.ſed ipſo ꝓferēte. Haꝝ āt hec quidemſimplex ē enūciatio vt aliquid de aliqͣvel aliquid ab aliqͦ. Hec āt ex his ꝯiucta velut oraco quedā eſt iā ꝯpoſita.Eſt āt ſimplex enūciaco vox ſignifica

tiua de eo ꝙ eſt aliqͥd vel nō eſt. quē admodū tꝑa diuiſa ſunt. affirmato veroeſt enuciaco alicꝰ de aliqͦ. negaco veroalicuius ab aliquo.Eſt auteꝫ vna prima orō enūciatiuaHic. p. incipit ſcd̓m tractatū ẜm vnā lecturaꝫtextus. ⁊ ẜm aliā. capl̓m ſcd̓m ſcd̓i tractatꝰ. inqͦ ph̓s innuit tres diuſiones ip̄ius enūciatōisPrīa eſt. q̄daꝫ eſt enūciacō vna. q̄daꝫ plures.Et iſtius diuiſioīs poīt tm̄ vnū membꝝ ꝑ qd̓ſatis dat intellige̓ alteꝝ cū dicit in lr̄a. Eſt autē vna prīa oracō enunciatiua. ⁊ ſubintelligit̉alia plures. Scd̓a diuiſio eſt. vnarū alia eſt.affirmatiua. alia negatiua. ⁊ illā poīt in tex. cūdicit. eſt āt vna prīa enūciatiua oracō affirmatio. deinde negacō. Tercia diuiſio ē. enūciationū vnarū alia ē vna ſimpl̓r. alia eſt vna coniunctōe. ⁊ iſtiꝰ diuiſionis etiā ponit tm̄ vnuꝫmembꝝ in qͦ intelligit̉ reliquū Et iſta videt̉ eēintenco areſtotel̓ licet ꝓpter breuitatē verboꝝſimul ⁊ difficultatem textus diuerſimode lelegatur littera.Tunc ibi Neceſſe eſt autem. Hic ph̓sremouet vnā dubitatōeꝫ di. ꝙ ncc̄e eſt omneꝫ.orōeꝫ enūciatiuā eſſe ꝯpoſitaꝫ ex ꝟbo vel caſuverbi .i. verbo obliqͦ. Et hͦ ꝓbat phūs dicēs ſialiqͣ orō ſine verbo eſſet enuciatiua hͦ maximevideret̉ de diffinitōe q̄ inter omēs orōnes ſineverbo ſumptas videret̉ magꝭ ꝑfecta. ſꝫ hͦ non.qꝛ ſi diffinicōni nō addat̉ eſt aut erit. aut fuit.aliqd̓ hmōi nondū eſt oracō enūciatiua. Qautē vna ⁊ nō ml̓ta ē hec diffinicō dicēdo aīalgreſſibile bipes. nō eſt ex eo qꝛ ꝑtes talis diffinitōis ſibijnuicē ꝓpinque ſunt ẜm ſitum ſinealiqua media cōiunctōe ex eo qꝛ vel continuaꝓlatione ꝓlate ſunt. ſed eſt ex natura rei. quiavnā reꝫ ſignificāt. ſed iſtud tractare ſpectat adaliud negotiū ſcꝫ ad methaphiſicā vbi tractatur de vnitate diffinitionis.¶ Tunc ibi Eſt auteꝫ vna oratio enūHic ph̓s declarat mēbra prime diffinitōnis.Et diuiditur in duo. qꝛ prīo facit hoc. Secūdo remouet vnū dubiū ibi Nomē ergo. Quoad primū dicit̉. ꝙ enūciatio vna eſt que vnuꝫde vno ſignificat ſine coniūctione. ſicut cum dicitur homo eſt animal. Alia ꝟo eſt cōiunctione vna. que plura de vno. vel vnū de pluribusvel plura de pluribus ſignificat mediante coniunctione. vt ſortes currit ⁊ diſputat. vel ſortes albus ⁊ muſicus currit. vel ſortes albus ⁊muſicus currit cantat legit ⁊ diſputat.