¶ Primus

ita in noīe ſunt ꝓporcionabilit̓ duo ſcilicꝫ ſubſtācia cui nomē īponitur ⁊ qͣlitas a qua eſt nominis inpoſitio vnde ſicut cū dicit̉ currit valꝫtantū ſicut eſt currens ita cū dicit̉ homo tantuvalet ſicut ens habens humaītatē Et ergo pōtnomī addi negatio ꝑ cōpoſitiōeꝫ auferens qͣlitatem a ſb̓ſtancia dicēdo non hō ꝓ vt eſt vnadictio ꝓ cuius vlteriori intellectu notandū ꝙtriplex eſt negatio ſcilicꝫ negans priuās ⁊ infinitans Negatio negās eſt qͥ cadit ſupra cōpulam tociꝰ ꝓ poſitōis diuidēs p̄dicatu a ſubiecto ⁊ hec nec affirmatiōeꝫ ſupponit nec eā inmiat. affirmatōnē tamē qͣꝫlibet ſibi nō opopoſitāadmittit. quia ſolā affirmatiōem ſibi oppoſitāexcludit ⁊ hec vocatur negatio cōtradictiōis q̄d̓r tā de ēte qͣꝫ de nō ēte ⁊ iō nō ē mediū int̓ affirmatōeꝫ ⁊ negatiōem iſtā Et diffinit̉ ꝯmuniterſic talis eſt malignātis nature qͥcqͥd poſt ſe īuenit hoc totū deſtruit ⁊ oppᵐ eiꝰ īducit ⁊ hec negatio manet libera ⁊ nō addit̉ t̓mino per ꝯpoſitionē Negatio vēo priuās eſt q̄ remouet formāa ſubiecto apto natō .i. que tollit habitū ⁊ derelinqͥt ſubiectu cū aptitudine ⁊ ita ſuppoīt affirmationeꝫ ſubiecti ⁊ īcludit. vn̄ ipſa nō diciturde non ente ſed tātū de ente aliqͦ determinata aptitudīe affirmatiōeꝫ forme excludit. quālibet autē aliā affirmatiōeꝫ vl̓ negationē admittit ⁊ id̓ohabꝫ mediū ꝑ abnegatiōeꝫ accipiēdo qd̓cunqꝫaliud a ſubiecto apto nato vnde ſicut lapis neceſt cecus nec videns ita nec iuſtus nec iniuſtusquia iniuſtum iuxta p̄dicta dicit̉ carēs iuſticiaet tamē aptū natum eſt habere eā Negatio veroinfinitās eſt q̄ remouꝫ formā qͥdditatiuā ⁊ nullam affirmatiōem pōīt quālibet tamē affirmationē nō ſibi oppoſita īnuit relinquēdo illā īdeterminate ſub bonitate ītelligētie Et hec nō cadit s copulā diuidēdo p̄dicatū a ſubiecto ſꝫ veniens in ꝯpoſitione cū dictōe cui adiūgit̉ ſiſtitin illa. vnde pōt dici tam de ente qͣꝫ de non enteꝑmittit tamē ītelligi quācunqꝫ affirmatiōemnon īcluſā in dictōe cui adiūgitur. Et ẜm hͦ dicitur negare noīs qͣlitateꝫ .i. ꝓpriam eiꝰ ſignificationē que eſt. ſicut dr̄na qͣlificās ipſū ẜm ꝙph̓s quīto metaphiſice drām d̓t eſſe eēntialemqͥlitatem ⁊ relinquere ſubſtāciaꝫ īfinitā .i. indet̓mīate ens trāſcēdent̓ acceptū qd̓ eſt ſicut ꝯmune ſtramentū p̄ſuppoſitū ītellectui oīm̄ aliorūẜm ꝙ d̓t auicena ꝙ ens eſt pͥmū qd̓ cadit in ītellectū Et qꝛ quāto ratō alicꝰ eſt cōtractior tantoqd̓ derelinqͥt̉ aliud ab illa eſt laciꝰ ⁊ coīus idē oquāto dictio finita eſt ſpecialior. tāto īfinita ēcoīor. Et negatio infinitās alternat ſuꝑius ⁊ inferius. faciendo de ſuꝑiori inferius ⁊ ecōtra. vn̄

nō homo eſt ſuꝑius ad nō aīal ⁊ ideo negatō infinitās adiūcta ſuꝑiori infert negationem nifinitantem adiunctam inferiori ſicut inferiusinfert ſuꝑius ſicut bn̄ ſeqͥtur lapis eſt nō aīmal̓ergo iſt nō homo.Secundū dubiū eſt. Qūo differt nomeninfinitū in gramatica a noīe infinito in logicaSolutio alberti nomē infinitū in grāmatica ēqd̓ nō eſt determīatū certo nūero vt quis vel qͣlis duoꝝ vel triū vel qͣttuor ⁊ ſic de qͦlibꝫ alioNomē vero infinitū in logica eſt cuiꝰ priuata ēqualitas determīata ⁊ derelicta eſt ſub̓a infinita q̄ ſupponit̉ ꝑ hoc ꝙ d̓r ens. vn̄ nō homo iuxͣp̄dicta eſt ens nō habens hūanitatē. Si dicasiuxta p̄dicta videt̉ nō eſſe nomē apud grāmaticu. qꝛ tale ſignificat ſub̓am cū qͣlitate. nomē ꝟoinfinitū priuatū eſt qͣlitate. Ad qd̓ rūdet alb̓tus ꝙ nomē infinitū qͣꝫuis nō ſit nomen apuddyaleticū nō tamen eſt alterius ꝑtis orōnis anomīe. et habet ſub̓am infinitā ⁊ priuationeꝫ qͣlitatis pro qͣlitate ⁊ hoc ſufficit grāmatico licꝫad nomē logicū reqͥratur ꝙ qualitas talis ſit determinata. Cū aūt dicit̉ ꝙ nomē infinitū ſignificat ſub̓am infinitam nō oportꝫ ꝙ ſub̓a illa ſitaliquid in rerū natura. ſed ſufficit ꝙ ſit aliqd̓ īapphenſione qūo dicimus chimera eſt aliqͥd ⁊negatōes ⁊ priuatōes ſunt aliqͥd ī hoc ꝙ ad aliquid hn̄t oppoſicōeꝫ. hoc em̄ mō dicit̉ ſub̓a infinita q̄ ad nullā forma entꝭ det̓mīata ē ⁊ finitaTerciū dubium eſt An nomē infinitū aliquid ponat vel nō. Et videt̉ primo ꝙ ſic. quiaẜm ph̓m in fine pͥmi prioꝝ refert dicē̓ eſt noeqͣle ⁊ nō eſt equale. qꝛ rn̄detur nō eſt eqͣle negatonihil ponit cū ſit negās ſed cū d̓r ē nō eqͣle aliqͥd pot. ¶ Scd̓o arguit̉ ſic. negatio infinitāsdiffert a negatiōe negāte ⁊ priuāte. ſicut dctm̄eſt ſupra ī hͦ.Quia negatio negās cū ſit negatio ſimplicit̓ ⁊ extra genꝰ nihil ponit. Negatiovero īfinitans ⁊ priuās cū ſint negacōes in genere aliqͥd ponūt. Negatō infinitas ponit ensinfinitū. Priuatio ꝟo etiā in genē̓ ponit ſubiectū cū priuatiōe. ⁊ aptitudine tn̄ ad habitū vtiniuſtū ex quo videt̉ ſeqͥ ꝙ infinitū aliqͥd relinquit. ¶ Solutio alberti drā eſt in om̄ibus infinitis. Qꝛ aūt ſūt ſb̓ſtātia. aut adiectiua. Inſb̓ſtātiuis noībus negatio ifinitās nihil poītadpociꝰ relinqͥt. Quiaª priuata qualitate priuat̉ ⁊ ip̄m qd̓ eſt qualitate informatū. cūſint eadē ⁊ ita nihil ponit qd̓ eſt in rerū naturaEt hoc pꝫ duabꝰ ratōibus. prima eſt quia oīsnoīs impoſitio eſt a forma ſicut hͦ nomē homoa forma impoſitū eſt ſed ab eadē forma īponit̉nomē habitꝰ ⁊ noꝰ priuacōis eiuſdē. gͦ cū dicit̉