¶ Periarmenias

more dyaletici prīo quandā generalēdiffinitōeꝫ ponit que omī nomī tamfinito ꝙͣ īfinito tam recto qͣꝫ obliquoꝯuenit. Minor. Hāc in declarationemagis ſpecificat. ac ab ea noīa infinita ⁊ obliqua ſecludit tanꝙͣ ea que coſtitutioni ꝑfecte enuciationis ⁊ iutecioni logici non ꝯgruunt. ConcluſioIgit̉ nomē pͥmum enunciationis elemētum. eſt ꝯueuiēter in textu diffinitione quadā generali diffinitū quemadmoduꝫ ꝑ ſingulas ꝑticulas magiſtralit̓ declarat ariſtotiles.Maior ꝓbatur. quia dyaleticꝰ eſt artifex generalis ergo more dyaletici ponēda eſt diffinitiocoīs. Qꝭ aūt iſta diffinitio ſit coīs innuit ſecūda ꝑticula diffinitōnis in hoc ꝙ dicit eam cōuenire omīnomini tam finito qͣꝫ infinito tamrecto qͣꝫ obliquo. Qꝭ aūt omni tali ꝯuenit ptꝫqꝛ omne tale eſt vox ſignificatiua ad placitū ſine temꝑe cuiꝰ nulla ꝑs ſeꝑata ſignificat. Minor ptꝫ. qꝛ in declaracone addit illas ꝑticulasfinita ⁊ recta. ꝑ hoc ꝙ dicit ꝙ nō homo nō eſt nomen apud dyaleticū ⁊ ſimiliter cathonis ni. ⁊ita magis ſpecificatur ip̄a diffinitio. quia talianomīa nō ſeruiūt intētioni ipſiꝰ logici cuiꝰ eſtꝯſtituere orōem enūciatiuā alicuiꝰ determinatiꝯceptus veri vel falſi ad quē finem nō ordinantur p̄dicta nomīa. Si dicas noīa infinita ⁊ nomīa obliqua ingiediūtur enuciatōes veras vl̓falſas. ergo incōuenient̓ excludūtur per ph̓m adiffinitione. An̄s probat̉. quia ph̓s ex eis in pͥmo prioꝝ docet ſylogiſare. ꝯn̄a tenet. quia oīsenūciatio debet ꝯſtare ex nomīe ⁊ verbo. Solutio. euūciatō accipit̉ dupliciter. vno mō coīteret ſic verū eſt ꝙ dicit ph̓us ſcd̓o huiꝰ enūciatōnem ꝯſtare ex nomīe ⁊ verbo vel ex īnomīabiliid eſt ex nomīe infinito ⁊ verbo vel caſu verbiAlio mō acccipit̉ ꝓprie pro orōne enūciatiuaalicuius determinati conceptus ⁊ hoc mō ſecludutur in declaratiōe diffinitōis nomīa infinita ⁊ nomīa obliqua. Alij dicūt ꝙ enūciatōnesin quibus nomīa infinita ⁊ obliqua ponnturcōſtituūtur ex nomīe ⁊ verbo equiualent̓ licetnō formaliter. vn̄ dicūt ꝙ nomē infinitum nōingreditur enūciatōem verā vl̓ falſam niſi proquāto dat intelligere aliquod nomē finitū vthec oratio nō homo currit nō eſt vera vel falſa.niſi inquātū nō homo dat intelligere aliqd̓ nomē finitum cuiuſmodi eſt equus vel aſinꝰ. Si

mili modo dicūt de nomīe obliquo ꝙ nō facitorōnem verā vel falſam niſi inqͣntum dat ītelligere rectū vt iſta intereſt regis nō eſt vera. niſiobliquus ille poſſit reſolui in rectū dicendo rexhabet intereſſe. Concluſio ſequitur ex p̄miſſis.Et pōt declarari per ordinem ampliꝰ primo ꝙnomē ſit pͥmū elemētum enūciatōnis. quia ẜmdn̄m albertū magnum. in logica querūtur duetantū ꝑtes orōnis. vna de qͣ aliquid enūciaturet r̄liqua que de altera enūciatur. pͥma eſt nomēalia verbum. Cū ergo prius ſit id de quo aliqͥdenūtiatur. qͣꝫ illud qd̓ de aliquo enūciatur nomen prius ē verbo. Etiā ẜm eundē ens eſt anteeſſe. qd̓ eſt actus entis ſicut ſb̓ſtantia a qua egreditur actus ꝑ verbum deſignatꝰ eſt ante actumqui a ſubſtantia egreditur. ſed nomē ſignificatꝑ modū ſubſtātie a qua egreditur actus verbi.verbū vero ꝑ modū actus qui a ſubſtātia egreditur igit̉ nomē prius eſt verbo. Tertio nomēet verbū in comꝑatōne ad totam enuciatōnemhabēt ſe ſicut materialia pͥncipia. tamē nomenin comꝑatione ad verbū habet ſe in rōne ſubiecti ⁊ materie. ſed ſubiectū ſiue materia ẜm viāgeneracōnis prius eſt p̄dicato ſiue forma. igit̉nomē bene ponitur pͥma pars ſiue elemētū enūciationis. Secūdo ꝙ ꝯuenient̉̓ ſit diffinitum.patet quia diffinitio iſta includit om̄ia q̄ ſuntrei ⁊ ſupra. ⁊ infra. ſupͣ quideꝫ. quia nihil rei exͣdiffinitiōem inuenit̉ cui diffinitio nō ꝯueniat.Infra. quia nihil eſt aliud a re cui diffinitio cōueniat. ⁊ ita ꝯuenit omni cōtento ſub diffinitovnde iſtud vt dicit ſequēs pars. ꝓpoſicōnis declarat̉ in quīqꝫ ꝑticulis. Primo quideꝫ ponit̉vox pro genere per qd̓ differt a ſonis inanimatis qui nō ſunt voces cū vox ſit reꝑcuſſio aerisinſpirati ab anima. vt dicit̉ 2º. de aīa. Cum em̄nomē ſit quoddā artificiale ẜm ſuam formā inquātuꝫ ſignificatio que eſt eius forma eſt ex humana inſtitutōne. ẜm materiā eſt quid naturale. naturalia em̄ ſunt materia artificialiū. quianatura ſubſternit̉ arti. Forme aūt omnes artificiales ſunt accidentales. accidēs aut cōcretuꝫad ſubiectum. habet diffiniri ꝑ ſubiectum locogeneris poſitū ꝯſequēs eſt vt vox que eſt q̄daꝫres naturalis ꝯueniēter ponatur loco generis īdiffinitōe nomīs. Et hinc dicit albertꝰ magnꝰſi quis dicat ꝙ in diffinitiōe vox ponitur vt genus nō errat. quia ſicut genus trahitur ꝑ differentias in ſpecies ita vox diuiditur ꝑ ſignificatiuū ⁊ nō ſignificatiuū. ⁊ vox ſignificatiua inſignificatiuam ad placitū ⁊ naturaliter. Et ſignificatiua ad placitū in ꝯplexā ⁊ incōplexā. Etincōplexa ī eam que ſigͣt ſine tꝑe ⁊ q̄ ſigͣt cū tꝑe